26 Οκτωβρίου 2009

"Ψυχή βαθιά" και Μίκης Θεοδωράκης

"Ποιος δεν θέλει την ιστορική μνήμη;"
Του Μίκη Θεοδωράκη

Με αφορμή την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά» για τον Εμφύλιο, ο Μίκης Θεοδωράκης θυμάται όσα ένωναν και χώρισαν τις δύο πλευρές

Η Ελλάδα απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1944. Με τις Συμφωνίες στον Λίβανο σχηματίσθηκε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, που λίγο μετά την αποχώρηση των Γερμανών ήρθε στην Αθήνα. Ο λαός μας, που ήδη γιόρταζε τη νεογέννητη Ελευθερία του, την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό, όπως με την ίδια συγκίνηση και χαρά χειροκροτούσε και ζητωκραύγαζε τα πρώτα αγγλικά στρατεύματα, καθώς προχωρούσαν στη Λεωφόρο Συγγρού. Μια νέα ηλιόλουστη εποχή πιστεύαμε όλοι ότι ξεκινούσε για την πατρίδα μας, που θα την ξαναχτίζαμε όλοι μαζί ενωμένοι. Ώσπου οι Άγγλοι άρχισαν λίγο λίγο να ροκανίζουνε τις Συμφωνίες και να μας οδηγούν στην εμφύλια διαίρεση. Όποιος λέει ότι την αρχή την κάνανε οι Εαμίτες με τα Δεκεμβριανά, γιατί τάχα θέλανε να κατακτήσουν την Αθήνα, είναι είτε άσχετοι με τα γεγονότα είτε φανατικοί προβοκάτορες, διαστρεβλωτές της Ιστορίας και όργανα της αγγλικής πολιτικής που από τότε πέταξε το προσωπείο της και έδειξε καθαρά ότι δεν ήθελε μόνο απλά να μας βάλει στη γωνία της εθνικής ζωής αλλά να μας εξοντώσει όλους, άντρες και γυναίκες του ΕΑΜ, μέχρις ενός.

Πρώτον, γιατί έτσι κι αλλιώς στην Αθήνα και στον Πειραιά κυριαρχούσε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Το μόνο που κατείχαν οι Άγγλοι και η Κυβέρνηση ήταν το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Δεύτερον, γιατί το ΕΑΜ δεν είχε ούτε πολιτική ούτε σχέδιο ούτε καν πρόθεση για κατάληψη της εξουσίας. Και τρίτον αν είχε και ήθελε να χτυπήσει τα ανεπαρκή για την περίσταση αγγλικά στρατεύματα, τότε γιατί δεν επέτρεψε στον τακτικό στρατό του μόνιμου ΕΛΑΣ να μπει στην Αθήνα και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση μέσα σε δυο-τρεις μέρες το πολύ, παρά άφησε τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της Αθήνας «με τα παιδάκια και τα λιανοντούφεκα», όπως είπε ο Σαράφης, να γίνουν εύκολη λεία, με χιλιάδες θύματα μπροστά σ΄ έναν σύγχρονο στρατό με αεροπλάνα και τανκς, που εν τούτοις άντεξαν σ΄ αυτή την άνιση μάχη επί 33 ολόκληρα μερόνυχτα;

Όποιος έζησε τα γεγονότα απ΄ την αρχή ώς το τέλος όπως εγώ, μπορεί να αποδείξει με στοιχεία ατράνταχτα την αλήθεια των όσων λέω. Κι αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν. Την ίδια τύχη με μένα είχαν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες στα βουνά, στις συνοικίες, στις φυλακές, στις εξορίες, στα ξερονήσια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Το σχέδιο του Τσώρτσιλ εφαρμόστηκε κατά γράμμα από τον Δεκέμβρη του 1944, όταν διέταξε τους στρατηγούς και τους στρατιώτες της Αυτού Μεγαλειότητος «Φερθείτε σαν να βρίσκεστε σε εχθρική χώρα». Και ποιος ήταν ο εχθρός; Εμείς οι Έλληνες μέλη του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, του ΕΛΑΣ είτε απλά συμπαθούντες, που τότε ξεπερνούσαμε τα 2 εκατομμύρια ψυχές και μόλις βγήκαμε από τον σκληρό αγώνα που κάναμε κατά των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους.

Και φτάνω στον Δημοκρατικό Στρατό και τις μάχες στα βουνά με αντίπαλο τον Εθνικό Στρατό. Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες και ιδεολογικοπολιτικές αναλύσεις, θα προσπαθήσω να δω την ψυχολογία του ενός και του άλλου. Από απόψεως ηλικίας στη μεγάλη τους πλειοψηφία ήσαν όλοι έφηβοι-παιδιά. Πάντως το γεγονός είναι ένα: Ότι οι πρώτοι εξαναγκάστηκαν να πάρουν τα βουνά μπροστά στο όργιο των διώξεων (ειδικά στην ύπαιθρο), που είχαν αναλάβει 150 περίπου συμμορίες συνεργατών, ταγματαλητών και ληστών του κοινού ποινικού δικαίου με την άμεση καθοδήγηση των Άγγλων. Μπαίνανε στα χωριά, καίγανε τα σπίτια, σφάζανε τους άντρες, βιάζανε τις γυναίκες κι αυτό καθημερινά από το 1945 ώς το 1946, ώσπου όσοι κατόρθωσαν να ξεφύγουν, παίρνανε τα βουνά. Όταν έγιναν πολλοί και οργανώθηκαν, δημιούργησαν τέλος τον Δημοκρατικό Στρατό. Τότε οι Εγγλέζοι, πάντοτε με μια χούφτα Έλληνες πολιτικούς, άρχισαν να επιστρατεύουν χωρίς να ρωτούν τι πιστεύει ο ένας και τι σκέφτεται ο άλλος. Όμως όταν μπεις σε Λόχους, Τάγματα και Συντάγματα με την κατάλληλη εκπαίδευση μεταβάλλεσαι σε Νούμερο. Και τελικά κάνεις ό,τι σου πουν. Και τους είπαν: Τώρα θα πάτε στα βουνά να σκοτώσετε τα αδέλφια σας. Φυσικά δεν χρησιμοποίησαν ακριβώς τη λέξη «αδέλφια», αλλά άλλες περισσότερο εύηχες και αποτελεσματικές: Προδότες, κατσαπλιάδες, Βούλγαρους, όργανα των ξένων και εχθρούς της Πατρίδας. Όσοι ζήσανε στα Τάγματα Μακρονήσου ξέρουν ακριβώς τις μεθόδους με τις οποίες ένας «Βούλγαρος» μεταβάλλεται σε Έλληνα έτοιμο να κατασπαράξει τους προδότες.

Τελικά, τι ήσαν όλοι αυτοί παρά θύματα; Θύματα του φόβου οι μεν, θύματα της πλύσης εγκεφάλου οι δε. Όμως δεν έπαψαν και οι μεν και οι δε να είναι στο βάθος αθώα παιδιά, Έλληνες αναγκασμένοι να σκοτώνουν Έλληνες. Αδελφός τον Αδελφό!


Αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν

Το κλάμα του βασανιστή

Εμένα, στο Πρώτο Τάγμα Μακρονήσου, ένας θηριώδης στραγγαλιστής μού ξερίζωσε το πόδι, γιατί του είπαν πως είμαι «Βούλγαρος». Με πήγαν στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο κι όταν γύρισα, κυκλοφορούσα με πατερίτσες. Κάποιο απόγευμα καθυστέρησα να γυρίσω στη σκηνή μου όταν σάλπισε το σιωπητήριο και με πιάσανε για να με χτυπήσουν. Επικεφαλής ήταν ο στραγγαλιστής μου, που πρόλαβαν να τον κάνουν «Έλληνα». Μου λέει: «Θα μείνεις κουτσός;». Εγώ δεν φοβήθηκα και με θάρρος του είπα «Φυσικά όχι», μήπως και θυμώσει. Τότε αυτός γυρίζει στους άλλους και τους διατάζει να μας αφήσουν μόνους. Με ρωτά «Θέλεις να σε κεράσω ένα γιαούρτι;». Μπήκαμε στη μεγάλη σκηνή των βασανιστών και καθήσαμε σε μια γωνία.

Με κοίταζε καλά-καλά και δεν μιλούσε. Τέλος φτάσανε τα γιαούρτια. Πριν προλάβω όμως να φάω μια κουταλιά, τον είδα ξαφνικά να αναστενάζει, να λέει «Δεν μπορώ άλλο» και να κλαίει.

Πήγα και τον αγκάλιασα λέγοντάς του «Μην κάνεις έτσι. Κάποτε θα περάσει...».

Σας διηγήθηκα μια ακραία περίπτωση που την έζησα για να δείξω ότι αυτή η πλύση εγκεφάλου, που δεν κατασκευάζει μόνο φανατικούς στρατιώτες αλλά και θηριώδεις βασανιστές, δεν ήταν ικανή να καταστρέψει τον άνθρωπο που έκλεινε ο καθείς μέσα του.

Γι΄ αυτό κι εγώ στα 1962, στο τέλος του «Νεκρού Αδελφού», βγάζω όλους τους σκοτωμένουςζωντανούς εχθρούς πιασμένους χέρι-χέρι να τραγουδούν «Ενωθείτε βράχια-βράχια, Ενωθείτε χέρια-χέρια», μιας και πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες παραμείναμε στη συντριπτική μας πλειοψηφία ενωμένοι. Πάντοτε. Από τα 1940 έως σήμερα. Και όλα τα σύνορα που βάζουν κατά καιρούς ανάμεσά μας είναι φτιαχτά. Είναι πονηρά, δηλητηριώδη και κακόβουλα και εξυπηρετούν ξένους σκοπούς, ξένα συμφέροντα εχθρικά, εναντίον όλων των Ελλήνων, όλου του Λαού και της Πατρίδας.


Δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν

Με άλλα λόγια, κάτω από την επιφάνεια των ιδεολογικών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων υπήρχε η μάζα των αθώων παιδιών, τυλιγμένων στα γρανάζια του χειρότερου πολέμου, του Εμφυλίου, αναγκασμένων να σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν, μιας και στην πραγματικότητα δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν μεταξύ τους. Ούτε ταξικό μίσος ούτε καν μίσος, μιας και οι πιο πολλοί ζούσαν στα ίδια περίπου χωριά, στην ίδια μίζερη ζωή και όλοι κι απ΄ τις δυο πλευρές ονειρεύονταν μια καλύτερη ζωή με ειρήνη, ομόνοια, κοινωνική δικαιοσύνη και προκοπή για τον ίδιο λαό, τον ελληνικό.

Απο εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=4542948


ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ-Τrailer

Η τριπλή γιορτή της Θεσσαλονίκης

Σε όποιο μέρος του πλανήτη και να βρίσκομαι,αυτές τις μέρες γιορτάζω έστω και νοερά.

Γιορτάζει ο Άγιος Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς.Η κατάνυξη αυτες τις μέρες στη Θεσσαλονίκη , οι ουρές έξω απο την Εκκλησία , αποδεικνύουν την πίστη των Μακεδόνων και των άλλων Ελλήνων.




Η Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.Ο Οθωμανός διοικητής της Θεσσαλονίκης αναγκάστηκε να την παραδώσει στους Έλληνες (1912).



Και βεβαίως το 1940 οι Έλληνες είπαν το Μεγάλο ΌΧΙ.

«Όταν οι Τριακόσιοι πέφτουνε στις Θερμοπύλες, παντοτινοί κήρυκες του Μεγάλου ΟΧΙ στην βαρβαρότητα. Όταν ο Παλαιολόγος πέφτει, άγνωστος ανάμεσα σε άγνωστους κι αναστήνεται μαρμαρωμένος. Όταν ο Διάκος γίνεται φλόγα και Δόξα! Όταν σε όλες τις εποχές τα κουφάρια των αδελφών μας στήνονται προχώματα Τιμής! Τότε ένας Λαός είναι ακατάλυτα δεμένος με την Μοίρα της Γης του »! Λουκής Ακρίτας.

Υ.Γ. "Εστιν ουν Ελλάς και η Μακεδονία"!

20 Οκτωβρίου 2009

Pocketful of sunshine

17 Οκτωβρίου 2009

"Μη γίνει η Κύπρος νέα... Αρμενία"

Απο το ΕΘΝΟΣ
Του Γιώργου Δελαστίκ

Ρίγη πολιτικής φρίκης προκαλεί ο τρόπος με τον οποίον σύρθηκαν οι Αρμένιοι το βράδυ του Σαββάτου στη Ζυρίχη από τους Αμερικανούς να υπογράψουν συμφωνία αποκατάστασης των διπλωματικών σχέσεων της χώρας τους με την Τουρκία, απεμπολώντας άνευ ανταλλάγματος την εθνική υπόθεσή τους - την απλή αναγνώριση της γενοκτονίας που διέπραξε σε βάρος του αρμενικού έθνους η Οθωμανική Τουρκία το 1915.

Εχοντας υποχωρήσει κατά κράτος στο πολιτικό επίπεδο εκ των προτέρων η αρμενική κυβέρνηση, διεσύρθη πλήρως στα μάτια των ομοεθνών της και του κόσμου ολόκληρου, καθώς οι Αμερικανοί δεν επέτρεψαν στον Αρμένιο υπουργό Εξωτερικών Εντουάρ Ναλμπαντιάν ούτε καν να κάνει μια μονομερή δήλωση που να αναφέρει τη γενοκτονία έστω και μόνο φραστικά, «για την τιμή των όπλων»!

Χαρακτηριστική ήταν η σκηνή κατά την οποία η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, η οποία για την υπογραφή της συμφωνίας μετέβη από την Ουάσιγκτον στη Ζυρίχη, κάλεσε στο ξενοδοχείο της τον Αρμένιο υπουργό Εξωτερικών (ο οποίος την τελευταία στιγμή απαιτούσε να κάνει δήλωση ο ίδιος για τη γενοκτονία, πράγμα που οδήγησε σε τρίωρη καθυστέρηση της υπογραφής της συμφωνίας) και στη συνέχεια τον... έβαλε μέσα στη λιμουζίνα της και τον πήγε συνοδεία στην αίθουσα υπογραφής της συμφωνίας για να μη φύγει στον δρόμο!

Στους παλαιότερους Ελληνες και Κύπριους οι σκηνές αυτές ξύπνησαν επώδυνες μνήμες με τις ανατριχιαστικές αναλογίες που έχουν με τον τρόπο που στην ίδια πόλη, πριν από μισόν αιώνα ακριβώς, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος υποχρεωνόταν από τους Αμερικανούς, τους Αγγλους και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να υπογράψει την «προδοτική συν�E�ήκη της Ζυρίχης», όπως έμεινε στην πολιτική ιστορία του τόπου, η οποία αποτέλεσε την αιτία όλων των δεινών της Κύπρου και διευκόλυνε την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο.

Η ταπείνωση των Αρμενίων δεν τελείωσε εδώ. Δεν φτάνει που ο Αρμένιος πρόεδρος Σερζ Σαρκισιάν κατηγορείται πλέCE�ν ανοικτά ως «προδότης» από την απανταχού της Γης πανίσχυρη αρμενική διασπορά και δεκάδες χιλιάδες λαού συμμετέχουν σε γιγαντιαίες διαδηλώσεις εναντίον του μέσα στην Αρμενία με συνθήματα ανάλογου περιεχομένου. Η Αγκυρα τον εξευτέλισε τελείως.

Σαββατόβραδο υπέγραψε, Κυριακή βγήκε ο Ερντογάν και δήλωσε ότι... δεν προτίθεται να ανοίξει τα σύνορα Τουρκίας - Αρμενίας, αν η τελευταία δεν αποχωρήσει από το Ναγκόρνο Καραμπάχ - μια περιοχή του Αζερμπαϊτζάν επί σοβιετικής εποχής που κατοικείται αποκλειστικά από Αρμένιους και την οποία αρμενικές δυνάμεις έχουν καταλάβει στρατιωτικά και κατέχουν εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

«Η Τουρκία δεν μπορεί να προχωρήσει σε θετικό βήμα προς την Αρμενία παρά μόνο αν αυτή αποχωρήσει από τα αζερινά εδάφη!», διακήρυξε ο Ερντογάν, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση θα στείλει μεν τα πρωτόκολλα στη Βουλή προς επικύρωση, αλλά η Βουλή (όπου το κόμμα του Ερντογάν έχει απόλυτη πλειοψηφία) δεν πρόκειται να επικυρώσει τη συμφωνία, αν προηγουμένως η Αρμενία δεν εγκαταλείψει το Ναγκόρνο Καραμπάχ και τους εκεί Αρμένιους!

Δεν μισούν φυσικά τους Αρμένιους οι Αμερικανοί. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ φροντίζουν και γι αυτό εκβίασαν τους Αρμένιους. «Για τις ΗΠΑ, μια συμφιλίωση Τουρκίας - Αρμενίας θα άλλαζε τη στρατηγική ισορροπία στη ΝΑ Ευρώπη.

Θα μπορούσε να ανοίξει νέους δρόμους για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου προς τη Δύση, καθώς επίσης και να παράσχει εναλλακτική οδό ανεφοδιασμού για τα αμερικανικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν», υπογραμμίζουν σχετικά οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

ΜΗΝ ΠΑΘΟΥΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ
Διδάγματα και για το Κυπριακό

Χρειάζεται προσοχή να μην πάθουν οι Ελληνες και οι Κύπριοι τα ίδια με τους Αρμένιους, αν οι συνομιλίες Χριστόφια - Ταλάτ καταλήξουν σε κάποια συμφωνία για το Κυπριακό, κατεύθυνση προς την οποία ασκούν παρασκηνιακά εντονότατες πιέσεις οι Αγγλοι, οι Αμερικανοί και κύκλοι της ΕΕ. Ο Ομπάμα προεκλογικά είχε υποσχεθεί ότι θα αναγνώριζαν οι ΗΠΑ τη γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά τώρα έκανε το εντελώς αντίθετο, καθώς έχει αναβαθμίσει θεαματικά την Τουρκία στον γεωστρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ στην περιοχή. Αθήνα και Λευκωσία οφείλουν λοιπόν να έχουν υπόψη τους ότι για τον ίδιο λόγο η Ουάσιγκτον θα σταθεί αποφασιστικά στο πλευρό της Αγκυρας τόσο στο Κυπριακό όσο και στα Ελληνοτουρκικά. Βάσει αυτού να διαλέξουν τους συμμάχους τους.

Πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=6964868

Σχόλιο: Οι αναλύσεις του Γιώργου Δελαστίκ είναι πάντα ενδιαφέρουσες.Έχω φυσικά τις επιφυλάξεις μου και πιστεύω ότι είναι ιστορικά ανακριβές αυτο που ανάφερει για τον Καραμανλή κι ότι υποχρέωσε τον Μακάριο να υπογράψει τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου.
Θυμήθηκα και κάτι που είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο για τον Καραμανλή.Λέγεται , ότι ο Καραμανλής είπε κάποτε στον Μακάριο:"Παπά μου , τις ίδιες συμφωνίες υπογράψαμε.Πως γίνεται εγω να ειμαι προδότης και εσύ ήρωας;" Και ο Μακάριος απήντησε με ένα χαμόγελο.

16 Οκτωβρίου 2009

Όταν ξεφεύγει η σάτιρα

Απο εφημερίδα Espresso:

Σχολιάζοντας την απάντηση εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδας αναφορικά με το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας καθώς και το ύφος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθιμου όταν διέψευδε δημοσιεύματα για τη "λιμουζίνα" του (όχημα δεκαετίας όπως είπε ο σεβασμιότατος), ο παρουσιαστής της εκπομπής Ράδιο Αρβύλα μίλησε με υποτιμητικό τρόπο για τους ιεράρχες και έκλεισε το σχόλιό του με τον ακόλουθο τρόπο:

"Από αυτούς τους παππούληδες, που δεν είναι παππούληδες, από αυτούς τους συμμορίτες με τα μαύρα κινδυνεύουμε".

Καθώς φαίνεται, η εξουσία που δίνει το μικρόφωνο και η τηλεοπτική κάμερα έχει εμποτίσει τα μυαλά αρκετών τηλεπαρουσιαστών με το δηλητήριο της αλαζονείας και της ασέβειας που προσβάλλει βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα της πλειονότητας των πολιτών της χώρας. Καλό είναι να μην βρεθούν πολλοί μιμητές αυτής της αχαρακτήριστης νοοτροπίας.

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&catID=4&artID=190311

Σχόλιο:
Επιτέλους όλοι αυτοί οι παντογνώστες τύπου Κανάκη πρέπει να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να λένε ότι τους κατέβει στο κεφάλι στο όνομα της σάτιρας! Το να αποκαλείς έναν Μητροπολίτη (και δή τον Μητροπολίτη Άνθιμο) "συμμορίτη" είναι ύβρις. Στη Θεοσεβούμενη Ελλάδα βρίσκονται όλοι αυτοί που τα παίρνουν χοντρά και που έχουν την εντυπωση πως εκφράζουν τον απλό λαό.
Αν ο λαός κινδυνεύει απο κάποιους , είναι αυτοί , που μόνοι τους θεωρούν ότι έχουν το αλάθητο και που θεωρούν "φασιστικό" τον αντίλογο.
Αυτη η δήθεν κουλτούρα που εκφράζεται αισχρά μου προκαλεί αηδία.

Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει απο τους ιερείς αγαπητέ Κανάκη αλλά απο τους δημαγωγούς.Απο αυτούς που κερδίζουν πολλά λεφτά για να ικανοποιούν δήθεν το λαϊκό αίσθημα.

Αντώνης Σαμαράς: Τότε και έκτοτε

Του Αντώνη Σαμαρά

Την εποχή που διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία και ανέκυψε το πρόβλημα των Σκοπίων, το 1991-92, στην Ελλάδα επικράτησε η άποψη ότι δεν μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε κράτος με όνομα «Μακεδονία» δίπλα στα σύνορά μας.

Την άποψη αυτή, ασφαλώς τη στήριζε η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινής γνώμης. Αλλά δεν την επέβαλε το «πεζοδρόμιο», ούτε τα συλλαλητήρια, ούτε οι «Μακεδονομάχοι», ούτε, ασφαλώς ο… Αντώνης Σαμαράς!

Τη διαμόρφωσαν οι δύο κορυφαίοι πολιτικοί της εποχής εκείνης, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναφέρει ρητά τότε: «Σε ό,τι αφορά την ονομασία… για μένα δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να δεχθώ τον όρο «Μακεδονία», υπό οιανδήποτε μορφή αυτός περιέχεται στην ονομασία των Σκοπίων».

Κι αυτό διότι, όπως εξηγούσε, το θεωρούσε «όχημα αλυτρωτισμού».

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όχι μόνο συμφωνούσε με αυτή την άποψη, αλλά την πήγαινε κι ένα βήμα παραπέρα: «Το επιχείρημα ότι η Ελλάδα υπερβάλλει, διότι τα μικρά Σκόπια δεν αποτελούν απειλή για την Ελλάδα… είναι αντιφατικό και επικίνδυνο, για να μην πούμε παράλογο… Αν τα Σκόπια δεν αποτελούν απειλή, αυτή τη στιγμή, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και να εγγυηθεί… ποιοι συνδυασμοί δυνάμεων θα προκύψουν, στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον, στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή… Τα κράτη δεν ζουν μόνο με το σήμερα. Πρέπει να θυμούνται και το χθες για να μη το ξαναζήσουν αύριο»

Αυτές τις απόψεις υιοθέτησε ομόφωνα η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, που τότε βρισκόταν στην κυβέρνηση. Αυτές τις απόψεις υιοθέτησε με συντριπτική πλειοψηφία η τότε Ελληνική Βουλή. Αυτές τις απόψεις είχε υιοθετήσει ομόφωνα το τότε υπουργικό Συμβούλιο. Κι αυτές της απόψεις υπερασπίστηκα εγώ, τότε, ως υπουργός Εξωτερικών. Ασφαλώς συμφωνούσα με τις απόψεις αυτές. Ακόμα συμφωνώ. Αλλά δεν τις «επέβαλα» εγώ. Απλώς εξέφρασα και υλοποίησα την εθνική γραμμή, όπως είχα καθήκον, ως υπουργός Εξωτερικών.

Αυτό, όπως φαίνεται, κάποιοι δεν μου το «συγχώρεσαν» ποτέ… Τις μείζονες αποφάσεις εκείνης της εποχής τις περιέβαλε με το κύρος του το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Την απόφαση να απορρίψει το λεγόμενο «Πακέτο Πινέϊρο» την έλαβε το δεύτερο Συμβούλιο Αρχηγών, στις 13 Απριλίου του 1992, αφού απομάκρυνε εμένα. Κάποιοι θεωρούν ότι τότε «χάσαμε την ευκαιρία να κλείσουμε το θέμα», ήδη από τότε και να τελειώνουμε - με το όνομα «Νέα Μακεδονία».

Ομως τέτοια «χαμένη ευκαιρία» δεν υπήρξε ποτέ. Αλλωστε, το Πακέτο Πινέϊρο το απέρριψαν τότε και τα Σκόπια. Μάλιστα ο τότε πρόεδρος των Σκοπίων Κίρο Γκλιγκόροφ, στο βιβλίο του υποβαθμίζει τελείως τις «ιδέες Πινέϊρο», ενώ ομολογεί ότι η χώρα του δεν μπορούσε να τις δεχθεί διότι προέβλεπαν αλλαγή του Συντάγματός της. Ο Γκλιγκόροφ έχει προ πολλού ομολογήσει ότι το απέρριψε. Κι όμως, πολλοί στην Αθήνα θρηνούν ακόμα για τη «χαμένη ευκαιρία»...

Μιλούν για μια χαμένη ευκαιρία που ποτέ δεν υπήρξε. Και το χειρότερο, θεωρούν εμένα «υπεύθυνο» για μιαν απόφαση που έλαβαν άλλοι αφού με απέπεμψαν!

Θανάσιμο δίλημμα για τα Σκόπια

Εκτοτε τα Σκόπια κερδίζουν τη μάχη της διεθνούς αναγνώρισής τους με το όνομα «Μακεδονία». Αλλά χάνουν, όπως χρόνια επιμένω, την πολύ σημαντικότερη μάχη για την επιβίωσή τους, για τη διατήρηση της ενότητάς τους.

Το πρώτο βήμα έγινε το 2001 όταν οι Αλβανοί της περιοχής του Τετόβου, στην ανατολική FYROM εξεγέρθηκαν. Απειλήθηκε εμφύλιος πόλεμος, που αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή με ένα επώδυνο για τα Σκόπια συμβιβασμό (συμφωνία της Αχρίδας). Η FYROM έπαψε ουσιαστικά να είναι «εθνική κοιτίδα Μακεδόνων» και μετατράπηκε σε πολυεθνικό κράτος με δύο ξεχωριστές συστατικές εθνότητες. Ο «ψευτο-μακεδονικός» αλυτρωτισμός άρχισε να αμφισβητείται στο εσωτερικό του κράτους.

Αυτό που εμείς αμφισβητούσαμε απ' έξω - την ύπαρξη εθνικού κράτους «Μακεδόνων» - οι Αλβανοί του Τετόβου άρχισαν αποφασιστικά να το αμφισβητούν από μέσα.

Το δεύτερο βήμα γίνεται τώρα με την απόσχιση του γειτονικού Κοσόβου από τη Σερβία. Που καθιστά αναπόφευκτη και νέα κρίση με τους Αλβανούς του Τετόβου από τη FYROM. Η οποία έχει ήδη ξεσπάσει.

Για τα Σκόπια σήμερα το δίλημμα είναι αν θα διαλυθούν ή αν - όπως υποστηρίζουν κάποιοι - θα μετασχηματιστούν σε χαλαρή πολύ-εθνοτική ομοσπονδία (για να αποφύγουν τη διάλυση).

Σε κάθε περίπτωση το «μακεδονικό ιδεολόγημα» θα έχει ηττηθεί οριστικά. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, χρόνο. Και προσοχή να μην πληρώσει η Ελλάδα κόστος, για τις κρίσιμες εξελίξεις που έρχονται.

Σήμερα ο πρωθυπουργός αποκλείει κάθε προοπτική διπλής ονομασίας. Αλλά αποδέχεται να συζητήσει για «σύνθετη». Εγώ εξακολουθώ να διαφωνώ με τη «σύνθετη ονομασία». Αλλά επικροτώ την αποφυγή διπλής ονομασίας. Θεωρώ απίθανο να έλθουν τα Σκόπια σε συμβιβασμό, αφού το περισσότερο που μπορούν να υποχωρήσουν είναι η διπλή ονομασία. Που εμείς την απορρίπτουμε. Μια τέτοια έκβαση μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμη για την Ελλάδα, αφού η κυβέρνηση Καραμανλή θα αφήσει τα Σκόπια εκτός ΝΑΤΟ με δική τους ευθύνη.

Και θα κερδίσουμε χρόνο...

Ενώ το «μακεδονικό ιδεολόγημα» υπονομεύεται και αμφισβητείται πλέον από παντού, μέσα κι έξω… Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επισήμαινε το Φλεβάρη του 1992: «τα κράτη δεν ζουν μόνο με το σήμερα. Πρέπει να θυμούνται και το χθες για να μη το ξαναζήσουν αύριο».

Αυτό να το θυμούνται όσοι βιάζονται να «κλείσουν» τα μεγάλα εθνικά ζητήματα όπως όπως, αδιαφορώντας για τα προβλήματα που δημιουργούν στο μέλλον. Τα μεγάλα προβλήματα απαιτούν να τα λύσουμε, όχι να τα «κλείσουμε».

Εκείνη την άποψη Καραμανλή εγώ την ενστερνίστηκα τότε και έκτοτε. Κάποιοι δεν την πίστεψαν ποτέ…

Πηγή:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_100074_16/03/2008_263038

9 Οκτωβρίου 2009

Διεθνής Αμνηστία: Η δύναμη της υπογραφής

Η δύναμη που έχει ο καθένας απο εμας να πολεμήσει την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων , αποτυπώνεται με ένα συγκλονιστικό τρόπο στο πιο κάτω βραβευμένο βιντεάκι.Αξίζει να το δείτε.


7 Οκτωβρίου 2009

Isn't it ironic..don't you think



Well life has a funny way of sneaking up on you
When you think everything's okay and everything's going right
And life has a funny way of helping you out when
You think everything's gone wrong and everything blows up
In your face

3 Οκτωβρίου 2009

Ο σκηνοθέτης-βιαστής

Ο Ρομάν Πολάνσκι αφου έζησε μια ζωή μέσα στα πλούτη ,σε επαύλεις και αφού ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο σαν να μήν διέπραξε ποτε ένα έγκλημα, αντιμετωπίζει σήμερα το "σκληρό" πρόσωπο της δικαιοσύνης.

Η κοροϊδία βέβαια είναι ολοφάνερη.Τριάντα χρόνια μετά θυμηθηκαν να τον συλλάβουν για αποπλάνηση ανηλίκου ,για χορήγηση υπνωτικών χαπιών , για βιασμό. Ο Πολάνσκι παραδέχθηκε πριν απο 30 χρόνια ότι συνευρεύθηκε με την 13χρονη αλλά αρνήθηκε την κατηγορία για βιασμό! Πέρασε 42 μέρες στη φυλακή και απο τότε "το έσκασε" απο τις Η.Π.Α. και τριγυρνά ελεύθερος σε όλη την Ευρώπη, αγοράζει σπίτια, κατέχει με ονοματεπώνυμο τίτλους ιδιοκτησίας , σκηνοθετεί και παίρνει βραβεία. Προφανώς το ότι το ένταλμα σύλληψης του τέθηκε σε ισχύ μετα απο όλα αυτα περιλαμβάνει κι άλλα μηνύματα , τα οποία ειλικρινώς δεν με ενδιαφέρουν.

Εξοργίζομαι όμως απο την προσπάθεια πασίγνωστων καλλιτεχνικών κύκλων να τον ελευθερώσουν.Υπογράφουν μάλιστα και ψήφισμα για την άμεση αποφυλάκιση του! Κι αν η 13χρονη ήταν το δίκο τους παιδί;;Κι αν αυτος ο καταπληκτικός σκηνοθέτης βίαζε τη δική τους κόρη;; Θα του έδιναν άφεση αμαρτιών εξαιτίας των σκηνοθετικών του ικανοτήτων;

Ο Πολάνκσι σκηνοθέτησε και τη δικιά μου αγαπημένη ταινία, τον "Πιανίστα".Θαυμάζω απεριόριστα το ταλέντο του. Δεν παύει όμως να είναι ένας βιαστής! Κι η θέση των βιαστών ειναι στη φυλακή! Να σαπίσει στη φυλακή λοιπόν έστω και αργά!Έστω κι αν η τότε 13χρονη , σήμερα τον συγχωρεί. Έστω κι αν τα Μ.Μ.Ε προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα συμπάθειας για αυτόν.

Μέχρι πότε θα υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά σ'αυτόν τον κόσμο; Και γιατί εγώ να μην μπόρώ να κατανοήσω τις δηλώσεις συμπάθειας απο τον Υπουργό Πολιτισμού της Γαλλικής κυβέρνησης και απο αξιωματούχους της UNESCO;;Μα πως είναι δυνατόν ένας υπουργός να παρομοιάζει το βιασμό ενός παιδιού με "μια αρχαία ιστορια";;;

Υ.Γ.Η κατάθεση της 13χρονης αντικρούει όλα αυτα τα περι συναινετικής σεξουαλικής επαφής που ισχυρίζεται ο Πολάνσκι.Εξάλλου όταν μιλάμε για ένα παιδί 13 ετών ειναι αστείο να μιλάμε για "συναίνεση"!


1 Οκτωβρίου 2009

Η Κύπρος δεν στηρίζει το δικαίωμα των εκτοπισμένων της Νότιας Οσετίας να επιστρέψουν στα σπίτια τους! Και εις ανώτερα!

Παραθέτω το ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών σύμφωνα με το οποίο η Κυπριακή Κυβέρνηση είναι το μοναδικό κράτος-μέλος της Ε.Ε. που δέν υποστήριξε το δικαίωμα των εκτοπισμένων της Νότιας Οσετίας να επιστρέψουν στα σπίτια τους!
Δυο αφελείς απορίες:
Άραγε τα δικαιώματα των εκτοπισμένων ισχύουν μόνο στην περίπτωση των Ελληνοκυπρίων;;
Εμεις που έχουμε πικρήν πείρα ,δεν θα έπρεπε να είμασταν οι πρώτοι που θα ψηφίζαμε υπέρ της επιστροφής των εκτοπισμένων;;;

Τα συμπεράσματα δικά σας!

http://www.un.org/News/Press/docs/2009/ga10853.doc.htm
Vote on Internally Displaced Persons throughout Georgia


The draft resolution on the status of internally displaced persons and refugees from Abkhazia, Georgia and the Tskhinvali region/South Ossetia, Georgia (document A/63/L.79) was adopted by a recorded vote of 48 in favour to 19 against, with 78 abstentions, as follows:


In favour: Albania, Andorra, Australia, Austria, Azerbaijan, Belgium, Bosnia and Herzegovina, Bulgaria, Canada, Croatia, Czech Republic, Denmark, Estonia, Finland, France, Georgia, Germany, Greece, Hungary, Iceland, Ireland, Italy, Japan, Latvia, Liechtenstein, Lithuania, Luxembourg, Malta, Monaco, Montenegro, Netherlands, New Zealand, Norway, Poland, Portugal, Romania, Saint Lucia, San Marino, Slovakia, Slovenia, Spain, Sweden, The former Yugoslav Republic of Macedonia, Uganda, Ukraine, United Kingdom, United States, Vanuatu.

Against: Algeria, Armenia, Belarus, Bolivia, Cuba, Democratic People’s Republic of Korea, Ecuador, Ethiopia, India, Iran, Lao People’s Democratic Republic, Myanmar, Nicaragua, Russian Federation, Sri Lanka, Syria, Venezuela, Viet Nam, Zimbabwe.

Abstain: Antigua and Barbuda, Argentina, Bahamas, Bahrain, Bangladesh, Barbados, Benin, Botswana, Brazil, Brunei Darussalam, Burkina Faso, Cameroon, Chile, China, Colombia, Congo, Costa Rica, Cyprus, Djibouti, Dominica, Dominican Republic, Egypt, El Salvador, Fiji, Gabon, Ghana, Guatemala, Guyana, Indonesia, Israel, Jamaica, Jordan, Kazakhstan, Kenya, Kuwait, Kyrgyzstan, Lebanon, Libya, Malaysia, Mauritius, Mexico, Mongolia, Morocco, Namibia, Nepal, Nigeria, Oman, Pakistan, Panama, Papua New Guinea, Paraguay, Peru, Philippines, Qatar, Republic of Korea, Republic of Moldova, Rwanda, Samoa, Saudi Arabia, Senegal, Serbia, Singapore, South Africa, Suriname, Swaziland, Switzerland, Thailand, Timor-Leste, Togo, Trinidad and Tobago, Tunisia, Turkey, United Arab Emirates, United Republic of Tanzania, Uruguay, Uzbekistan, Yemen, Zambia.

Absent: Afghanistan, Angola, Belize, Bhutan, Burundi, Cambodia, Cape Verde, Central African Republic, Chad, Comoros, Côte d’Ivoire, Democratic Republic of the Congo, Equatorial Guinea, Eritrea, Gambia, Grenada, Guinea, Guinea-Bissau, Haiti, Honduras, Iraq, Kiribati, Lesotho, Liberia, Madagascar, Malawi, Maldives, Mali, Marshall Islands, Mauritania, Micronesia (Federated States of), Mozambique, Nauru, Niger, Palau, Saint Kitts and Nevis, Saint Vincent and the Grenadines, Sao Tome and Principe, Seychelles, Sierra Leone, Solomon Islands, Somalia, Sudan, Tajikistan, Tonga, Turkmenistan, Tuvalu.

Υ.Γ. Γιατι τα Μ.Μ.Ε δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με το ψήφισμα αυτο;;