Όταν ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο The Road του Cormac McCarthy ,δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Δεν είχα διαβάσει ποτέ κάτι παρόμοιο. Η ιστορία δύο ανθρώπων που προσπαθούν να επιβιώσουν λίγο πρίν αφανιστεί δια παντός το ανθρώπινο γένος. Το τέλος του πολιτισμού. Ενώ ο πλανήτης έχει καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά ,ένας πατέρας με το γιό του ακολουθούν το δρόμο που θα τους βγάλει στη θάλασσα με την ελπίδα ότι οι καιρικές συνθήκες εκεί θα είναι καλύτερες. Οι λιγοστοί άνθρωποι που έχουν μείνει ζωντανοί ,χωρίζονται σύμφωνα με τους πρωταγωνιστές του βιβλίου σε «καλούς» και «κακούς». Οι πρώτοι , προσπαθούν να επιβιώσουν με ηθικά μέσα ,ενώ οι δεύτεροι έχουν χάσει κάθε σεβασμό για τον άνθρωπο , σκοτώνουν όποιον βρούνε κι έπειτα τον τρώνε, έχοντας ιδιαίτερη προτίμηση στα μικρά παιδιά.
Ο πατέρας ,μέσα στις κακουχίες(κρυο, χιόνι, φωτιές) ,και με ένα πιστόλι με δυό σφαίρες δια πάν ενδεχόμενο , προσπαθεί να δώσει μαθήματα στο παιδί του που έχει τόσο αθώες ερωτήσεις για τον κόσμο…
«Τι χρώμα έχει η θάλασσα, μπαμπά;»
«Θυμάμαι, ότι ήταν μπλέ. Τώρα, δεν είμαι σίγουρος»
Προτείνω σε όλους να διαβάσουν το βιβλίο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αφού διάβασα και την τελευταία σελίδα συνειδητοποίησα πόσο μεγάλο κακό κάνουμε στο περιβάλλον και πόσο αδιαφορούμε για την προστασία του. Το βιβλίο, είναι μια τρομακτική προειδοποίηση γι’αυτά που θα ‘ρθουν αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας…
Το βιβλίο έγινε ταινία και ξεκίνησε να προβάλλεται στο Λονδίνο.
Road takes McCarthy to Pulitzer:
http://www.guardian.co.uk/books/2007/apr/17/news.pulitzerprize
