FREE AT LAST

Μια ευχάριστη είδηση: Ανοίγει μετά από 47 χρόνια ελληνικό σχολείο στην Ιμβρο

2012-01-21T08:08:00.001Z

"Βλέπετε ότι σιγά-σιγά έρχεται η αποκατάστασις των αδικιών, η δικαίωσις μας", είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, απευθυνόμενος στους πιστούς που γέμισαν τον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Ίμβρο. Ο Πατριάρχης κάλεσε τους γονείς, που έχουν τη δυνατότητα, να σπεύσουν να εγγράψουν τα παιδιά τους στο νέο μειονοτικό σχολείο που θα λειτουργήσει και πάλι. Μακάρι να το κάνουν. Έχουμε ανάγκη απο τέτοιου είδους ειδήσεις...

Την έγκρισή τους για τη λειτουργία ελληνικού σχολείου στην Ίμβρο έδωσαν οι τουρκικές Αρχές, ικανοποιώντας ένα πάγιο και χρόνιο αίτημα της ελληνικής μειονότητας.

Η τουρκική κυβέρνηση είχε απαγορεύσει τη λειτουργία ελληνικών σχολείων στην Ίμβρο από το 1964, περίοδο που παρουσίαζε κλιμάκωση η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εξαιτίας του Κυπριακού.

Στο νησί του βορείου Αιγαίου, στην έξοδο των Στενών των Δαρδανελλίων, λειτουργούσαν ελληνικά δημοτικά σχολεία σε έξι από τα επτά ελληνικά χωριά, στην Παναγία, τα Αγρίδια, το Σχοινούδι, το Γλυκί, τους Αγίου Θεόδωρους και το Κάστρο. Λειτουργούσε επίσης και ένα κεντρικό Γυμνάσιο.

Το σχετικό αίτημα είχε υποβληθεί επισήμως προς τις τουρκικές Αρχές πριν από ένα χρόνο από μέλη των κοινοτήτων της Ίμβρου.

«Το σχολείο αυτό, όταν ανοίξει, θα δώσει τη δυνατότητα να επιστρέψουν στο νησί οικογένειες με παιδιά από την Κωνσταντινούπολη και την Ελλάδα. Έτσι αναμένουμε να ενισχυθούν οι ανακάμπτουσες τα τελευταία 10 χρόνια κοινότητές μας και με νεότερους ανθρώπους, ώστε να ανασυσταθεί εκ νέου ο κοινωνικός ιστός» αναφέρουν σε κοινή ανακοίνωσή τους ο Σύλλογος Ιμβρίων και η Ιμβριακή Ένωση Μακεδονίας-Θράκης.

«Τα Ιμβριακά Σωματεία του εξωτερικού χαιρετίζουν αυτή την απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης με την οποία διορθώνονται, εν μέρει, κάποιες από τις μεγάλες αδικίες του παρελθόντος. Αποτελεί βήμα προς ένα καλύτερο μέλλον στην Ίμβρο με ισονομία και ισοπολιτεία για όλους τους κατοίκους της. Ελπίζουμε ότι σύντομα θα έχουμε αντίστοιχα βήματα και σε άλλους τομείς όπου οι Ίμβριοι αντιμετωπίζουν προβλήματα, όπως τα κληρονομικά δικαιώματα των ξένων υπηκόων, η κατοχύρωση των ακινήτων στο όνομα των πραγματικών δικαιούχων κ.ά.» σημειώνεται στην ανακοίνωση.

Απο ΤΟ ΒΗΜΑ http://www.tovima.gr/society/article/?aid=438264

«Κρυμμένο στο Αιγαίο» : Η ιστορία ενός ήρωα που όλοι πρέπει να γνωρίζουμε

2011-12-24T10:27:00.002Z

«Να μη διστάζης να θυσιάζης δια το πατριωτικόν συμφέρον κάθε σου φιλοδοξίαν, τον εγωισμό σου, το πάθος σου, το συμφέρον σου και εν ανάγκη και αυτήν την ζωή σου».
(Η δέκατη εντολή του Δεκάλογου του Δωδεκανήσιου)

Το βιβλίο «Κρυμμένο στο Αιγαίο» φέρνει στο φώς την συγκλονιστική ιστορία του Μιχάλη Κουτλάκη, ενός ήρωα απο την Κάσο, που έζησε κατα τη διάρκεια του B’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Μιχάλης Κουτλάκης ήταν ενα τυχερό παιδί που ανήκε σε μια οικογένεια η οποία του πρόσφερε τα πάντα: ταξίδια, μόρφωση, χρήματα. Αυτός όμως απαρνήθηκε την εύκολη ζωή για ένα και μόνο ιδανικό: την απελευθέρωση της Κάσου κι όλων των Δωδεκανήσων. Στο βιβλίο περιγράφεται η στιγμή κατα την οποία ο Μανώλης Κουτλάκης, Δήμαρχος της ιταλοκρατούμενης Κάσου, μαζεύει τα παιδιά του σε ένα δωμάτιο και τους βάζει να ακούσουν για πρώτη φορά τον Εθνικό Ύμνο της ελεύθερης Ελλάδας. Η στιγμή αυτή έμελλε να στιγματίσει για πάντα τον υιό του δημάρχου, Μιχάλη, που γεννήθηκε σαν Ιταλός πολίτης του Αιγαίου όπως όλοι οι Έλληνες κάτοικοι των Δωδεκανήσων, και που επιθυμούσε όσο τίποτα άλλο να αρπάξει ένα όπλο, να πολεμήσει για την Ελλάδα και να γίνει Έλληνας πολίτης. Πέθανε σε ηλικία 22 ετών κι ενω είχε προδοθεί δύο φορές – και τις δύο απο Έλληνες.

Όλα τα πρόσωπα, τα ονόματα και τα ιστορικά γεγονότα που αναφέρονται στο βιβλίο είναι πέρα για πέρα αληθινά παρόλο που η υπόθεση διαβάζεται σαν μυθιστόρημα. Εκτός απο την ιστορία, ο αναγνώστης εντυπωσιάζεται απο τη συνεχή παρεμβολή αληθινών ντοκουμέντων και φωτογραφιών, τα οποία αποτελούν αποτέλεσμα μιας πραγματικά αξιέπαινης δημοσιογραφικής έρευνας απο τη συγγραφέα Σοφία Παπαϊωαννου, η οποία δεν φωτίζει μόνο την ιστορία ενός ήρωα αλλά και την ιστορία της Ελλάδας κατα τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το βιβλίο αυτό έρχεται να δικαιώσει τον ήρωα που η ιστορία του και ο απίστευτα τραγικός θάνατος του έμειναν στην άφανεια για εφτά δεκαετίες. Επιπρόσθετα, μας κάνει να αναρωτηθούμε για το πόσοι τέτοιοι αφανείς ήρωες υπάρχουν στην ελληνική ιστορία. Πόσα παλληκάρια ξεψύχησαν σε κάποιο μέρος της Ελλάδας και εμείς δεν μάθαμε ποτέ για αυτά; Κι ακόμη, για το άν είναι δυνατόν να βρεθούν κι άλλοι σαν τη Σοφία Παπαϊωάννου με το ίδιο μεράκι και τις ίδιες ικανότητες να ανακαλύψουν αυτούς τους αφανείς ήρωες.

Το «Κρυμμένο στο Αιγαίο» κυκλοφορεί απο τις Εκδόσεις Πατάκη και μεταφέρει στον αναγνώστη, τα πρωτόγνωρα για την εποχή μας, αισθήματα περηφάνιας και ελπίδας.

Nigel Farage: What gives you the right to dictate to the Greek and Italian people?

2011-11-27T19:10:00.000Z

Mια ψήφος μπορεί να κάνει τη διαφορά

2011-11-26T19:11:00.000Z

Έτος 1842, ημέρα εκλογών, Ιντιάνα, Η.Π.Α. Ο Χένρι Σουμέικερ, αγρότης στο επάγγελμα, θυμήθηκε ότι υποσχέθηκε να δώσει την ψήφο του στον υποψήφιο των Δημοκρατικών, Μάντισον Μάρς. Οι εκλογές είχαν ως αποτέλεσμα να εκλεγεί ο Μάρς με διαφορά μιας ψήφου! Τον επόμενο χρόνο, ο Μάντισον Μάρς κλήθηκε να εκλέξει γερουσιαστή. Μετά από πολύ σκέψη, ψήφισε τον Έντουαρντ Χάνεγκαν, των Δημοκρατικών, ο οποίος εξελέγη με διαφορά μιας ψήφου! Τρία χρόνια μετά η Γερουσία των Η.Π.Α. καλείται να ψηφίσει υπέρ η κατά του πολέμου στο Μεξικό. Η ψηφοφορία φτάνει σε αδιέξοδο μέχρι που ο Χάνεγκαν ψηφίζει υπέρ του πολέμου. Ένα από τα αποτελέσματα του πολέμου αυτού ήταν να κερδίσουν έδαφος οι Η.Π.Α, κατακτώντας την Καλιφόρνια.

Ναι, η παραπάνω ιστορία είναι απόλυτα αληθινή κι είναι ικανή να προβληματίσει έστω και ελάχιστα αυτούς που αρνούνται να προσέλθουν στις κάλπες την ημέρα των εκλογών είτε λόγω αδιαφορίας είτε ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την πολιτική, όπως έχει καταντήσει σήμερα.

Βέβαια, στις μέρες μας δεν είναι καθόλου δύσκολο να εξηγήσει κάποιος την αποστροφή προς την πολιτική και κυρίως προς τους πολιτικούς οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους και την αναξιοπιστία τους προκαλούν συνεχώς την κοινή γνώμη.

Πιστεύω ακράδαντα όμως ότι σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, οι επιλογές μας είναι αρκετές, και παρόλο που ανάμεσα σε αυτές τις επιλογές μπορεί να μην υπάρχει η καλύτερη, είναι προτιμότερο να υποστηρίζουμε αυτό που βρίσκεται πλησιέστερα στις αρχές μας και να μην παραδίνουμε το όπλο της συμμετοχής ούτε και να απαξιώνουμε ένα δημοκρατικό δικαίωμα που γενιές ολόκληρες αγωνίστηκαν να αποκτήσουν.

Η αποχή δεν είναι διαμαρτυρία, αντίθετα αποδυναμώνει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Η αποχή είναι αποφυγή ευθυνών και πιστεύω ότι μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Αρκεί να θυμηθούμε τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία το 2002, όταν το ποσοστό-ρεκόρ σε αποχή οδήγησε το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο στο δεύτερο γύρο των εκλογών και άφησε εκτός το Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα! Πρόσφατα, πολλοί αντέδρασαν στη συμμετοχή του ΛΑ.Ο.Σ. στη μεταβατική κυβέρνηση της Ελλάδας. Μα o ΛΑ.Ο.Σ έχει εκλεγμένους βουλευτές και παρεμβαίνει δυναμικά στα δρώμενα όταν άλλοι απλά απέχουν και κατακρίνουν. Κι όλοι αυτοί οι πολίτες που διαμαρτύρονται για τη συμμετοχή ενός «ακροδεξιού» κόμματος στην κυβέρνηση, αλήθεια, είχαν ψηφίσει στις προηγούμενες εκλογές;

Κάθε ψήφος έχει τη δύναμη να κάνει τη διαφορά. Η συμμετοχή μας είναι άκρως σημαντική και ενισχύει τη δημοκρατία που νοσεί και μας χρειάζεται. Ας δώσουμε στην ημέρα των εκλογών την τιμή που της αξίζει αφού είναι κι η μοναδική μέρα που, όπως έλεγε ο Ρουσσώ, είμαστε πραγματικά ελεύθεροι.

Νοσταλγικό

2011-11-10T21:40:00.001Z

Ήταν τα 4 καλύτερα χρόνια της ζωής μου.Όλα εκεί ήταν καλύτερα: οι στιγμές ευτυχίας, οι δυσκολίες, οι χαρές, τα προβλήματα. Η επεισοδιακή μου φυγή έγινε πρίν 3 χρόνια.

Πρίν απο λίγους μήνες , επέστρεψα για λίγες μέρες. Ήταν σαν να μήν πέρασε μια μέρα. Λες κι είχα μόλις επιστρέψει απο τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές. Με τίποτα όμως δεν ήθελα να περάσω απο την παλιά μου γειτονιά. Προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό που με εμπόδιζε. Όταν πήρα το ταξί για το αεροδρόμιο και την επιστροφή στην Κύπρο, το κατάλαβα: Όσες φορές κι αν επιστρέψω, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο.Δεν μπορώ να ξαναζήσω το παρελθόν και σίγουρα δεν μπορώ να δημιουργήσω το μέλλον.Όσο κι αν επιστρεφω , όσο κι αν κυνηγάω αυτές τις στιγμές , δεν θα νικήσω ποτέ. Κυνηγάω φαντάσματα και μόνον φαντάσματα.Ποτέ ξανά δεν θα βρεθούν όλα τα άτομα σε έναν χώρο , για ένα γεγονός.Όλα αυτά ειναι αναμνήσεις.Αγαπημένες αναμνησεις που μετατράπηκαν σε φαντάσματα και εγω τα κυνηγώ ακόμη.

Αυτο που μου λείπει πιο πολύ είναι η απλότητα. Η ζωή μου ήταν τόσο, μα τόσο απλή.Η ζωή μπορεί πραγματικά να είναι ωραιότερη μακριά απο τους υπολογιστές και το διαδίκτυο.Μακριά απο κοινωνικές υποχρεώσεις και καθωσπρεπισμούς.Η ζωή εκτός της Κύπρου του καταναλωτισμού και της υπεροψίας με έκανε να νιώθω άνθρωπος.Μου έδινε μαθήματα ζωής και με έκανε να εκτιμώ τα απλά πράγματα.Μπορεί να ακούγεται αστείο, αλλά ακόμη κι η συνήθεια να παιρνώ μπροστά απο την εκκλησία και να ανάβω ένα κερί μου λείπει και την χρειάζομαι.

Μα κι εκείνα τα όνειρα που κάνουν οι φοιτητές για το μέλλον τους...εκείνα τα αθώα σχέδια για τη ζωή που αγνοούν την πραγματικότητα και που όμως τους δίνουν δύναμη να συνεχίσουν...εκείνο το απόλυτο αίσθημα ελευθερίας.Είναι που ξέρω ρε γαμώτο, πως αυτά δεν θα τα νιώσω και δεν θα τα ζήσω ποτέ ξανά.

Το νησί

2010-09-03T15:00:00.000+01:00

Η τεράστια απήχηση του βιβλίου της Victoria Hislop είναι καθ΄όλα δικαιολογημένη. Αισθήματα θαυμασμού και βαθιάς συγκίνησης διακατέχουν τον αναγνώστη μέχρι και την τελευταία σελίδα του βιβλίου.

Δεν είναι μόνο το συγκλονιστικό θέμα της λέπρας ούτε και το γεγονός πως η ιστορία διαδραματίζεται σε ελληνικό έδαφος. Είναι η περήφανη στάση ζωής μπροστά στις μεγαλύτερες δυσκολίες. Είναι η δύναμη της αγάπης και της θέλησης .Ο έρωτας που η απομόνωση δεν κατορθώνει να τον νικήσει. Η πατρίδα. Η αυτοθυσία. Η οικογένεια. Η ανιδιοτελής πατρική, μητρική και αδελφική αγάπη. Τα ήθη και οι αξίες μιας παλιάς εποχής που πλέον συναντούμε μόνο σε βιβλία.

Εξεπλάγην με το πώς μια Αγγλίδα συγγραφέας κατάφερε να αιχμαλωτίσει σε 500 σελίδες το χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων. Η Victoria Hislop απέρριψε 300,000 στερλίνες αρνούμενη να μετατρέψει το βιβλίο της σε μια ακόμη εμπορική ταινία του Hollywood. Αντίθετα, θέλοντας να επωφεληθεί η Κρήτη και η Σπιναλόγκα, παραχώρησε τα δικαιώματα στο Mega Ελλάδος το οποίο θα μεταφέρει την ιστορία στην μικρή οθόνη τον Οκτώβρη.

Οι Times συμπεριέλαβαν «Το νησί» ανάμεσα στα σημαντικότερα 100 βιβλία της δεκαετίας.
Το βιβλίο κυκλοφορεί φυσικά και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Τι λέει η συγγραφέας στο BBC για τη σειρά:

Απο τη φυλακή στη Νομική Σχολή-Μια σύγχρονη ηρωίδα!

2010-08-25T13:19:00.003+01:00

Διάβασα με θαυμασμό την ιστορία της Μαρίνας Λιτβίνοβα.Μια κοπέλα η οποία νίκησε τα ναρκωτικά και κυνήγησε το όνειρο της μέσα απο τη φυλακή.Τα συγχαρητήρια φυσικά αξίζουν πρωτίστως σε αυτήν.Ένα μεγάλο "ΕΥΓΕ" όμως αξίζουν κι όλοι όσοι την βοήθησαν να πετύχει το όνειρο της.
Δυστυχώς, ένα τέτοιο παράδειγμα προς μίμηση δεν έχει καν το μισό χρόνο προβολής απο τα παραδείγματα προς αποφυγή...Η θετική πλευρά της Ελλάδας φαίνεται πώς δεν πουλάει..

"Πήγαινα στις εξετάσεις με τις χειροπέδες"
Απο: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4589088

Ο Πούσκιν είναι πιο σημαντικός για τους Ρώσους και όχι ο Ντοστογιέφσκι. Αυτός όμως είναι περισσότερο γνωστός στον κόσμο. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι είμαι τυχερή που μιλάω ρώσικα, τη γλώσσα στην οποία γράφτηκαν τόσο σημαντικά κείμενα.
Ο Πούσκιν νομίζω ότι μιλούσε ελληνικά και γαλλικά. Αν δεν κάνω λάθος έχει γράψει κι ένα ποίημα στα ελληνικά: “Το ρόδο”». «Τα τελευταία χρόνια τα νήματα της ζωή μου δεν τα κινούσα εγώ. Τώρα μπορώ να διεκδικήσω αυτά που επιθυμώ».

Η Μαρίνα Λιτβίνοβα πηγαινοερχόταν στην κουζίνα του δικηγορικού γραφείου όπου εργάζεται για να φέρει καφέ ή νερό, ντυμένη απλά και μακιγιαρισμένη ελαφρά. Από τον Σεπτέμβριο όμως η καθημερινότητά της θα περιλαμβάνει και παρακολούθηση των μαθημάτων της στη Νομική Σχολή. Τα 18.500 μόρια που συγκέντρωσε στις Πανελλαδικές είναι η βάση για μια ζωή που ονειρευόταν και τώρα πια μπορεί να πραγματοποιήσει. «Αυτό που θέλω είναι να αρχίσουν τα μαθήματα, να αποκτήσω μια ζωή τελείως τετριμμένη. Να πηγαίνω στη σχολή, στη δουλειά, να γυρίζω το βράδυ σπίτι, να τρώω, να κοιμάμαι και την επομένη να κάνω ακριβώς τα ίδια πράγματα. Να πλήττω, καταλαβαίνεις;».

Σίγουρα δεν είναι το πρόγραμμα που ονειρεύεται ένα κορίτσι 26 ετών. Για τη Μαρίνα Λιτβίνοβα όμως, η ανία που επιζητεί της προσφέρει τα εχέγγυα της ασφάλειας, την οποία χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε. «Τα τελευταία χρόνια τα νήματα της ζωή μου δεν τα κινούσα εγώ. Τώρα μπορώ να διεκδικήσω αυτά που επιθυμώ».

Στα 21 της χρόνια προφυλακίστηκε για εμπλοκή σε υπόθεση ναρκωτικών. Θυμάται την ημέρα που την προφυλάκισαν και τη μετέφεραν στον Κορυδαλλό: «Κοιτούσα έξω από το παράθυρο της κλούβας, παρατηρούσα το δέντρα, τους περαστικούς, τα κτίρια και σκεφτόμουν τους λόγους που με οδήγησαν στη θέση που βρέθηκα. Επρεπε να βρω έναν λόγο για να φταίω, αλλιώς δεν θα τα έβγαζα πέρα στη φυλακή. Εμπιστεύτηκα έναν άνθρωπο τον οποίο δεν γνώριζα καλά. Ημουν επιπόλαιη».

Τα δύσκολα χρόνια. Η Μαρίνα Λιτβίνοβα δεν ρίχνει τις ευθύνες στο δύσκολο και σκληρό οικογενειακό περιβάλλον όπου μεγάλωσε. Μέχρι τα έξι της χρόνια έμενε με την ελληνίδα μητέρα της και τον ρώσο πατέρα της στη Νότια Ρωσία, στην πόλη Κρασνοντάρ. Οταν γεννήθηκε και η μικρή της αδερφή, γύρω στο ΄90, η μητέρα της αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Ελλάδα και τις πήρε μαζί της. Μετακόμισαν στη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου ζούσαν ο παππούς και η γιαγιά των κοριτσιών. «Η μητέρα μου ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε δύο ακόμη παιδιά. Ο πατριός μου ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν και η μητέρα μου και τα αδέλφια μου. Μετακόμισα στη γιαγιά και στη Γ΄ Γυμνασίου σταμάτησα το σχολείο για να δουλέψω. Πίστευα ότι έτσι θα ξέφευγα. Μάταια».

Κατεβαίνει στην Αθήνα, βρίσκει δουλειά και γνωρίζει έναν άντρα τον οποίο εμπιστεύεται. Εμεναν ήδη τρεις εβδομάδες μαζί όταν τη συνέλαβε η Αστυνομία για ανάμειξη σε υπόθεση ναρκωτικών.

Η δεύτερη ευκαιρία. Από την πρώτη μέρα στη φυλακή έψαχνε τρόπους για να «δραπετεύει» από το κελί της. «Αρχισα να δουλεύω και να παρακολουθώ οποιαδήποτε δραστηριότητα γινόταν. Αυτό μου έδινε δύναμη για να μπορώ να αντέξω κυρίως την αβεβαιότητα που κυριαρχούσε στη ζωή μου. Δεν ήξερα πόσο θα έμενα. Ημουν ενάμιση χρόνο προφυλακισμένη και στην πρώτη δίκη καταδικάστηκα σε οκτώ χρόνια».

Την πρώτη μέρα που βρέθηκε στον Κορυδαλλό πήγε στη βιβλιοθήκη της φυλακής και έψαχνε στα βιβλία του Ποινικού Κώδικα για αντίστοιχες υποθέσεις με τη δική της. Ισως εκεί να βρίσκεται και η αιτία των νομικών σπουδών που θέλησε να κάνει. Στην ίδια φυλακή βρέθηκαν και η μητέρα της με τη μικρή αδελφή της. Την πείθει να παρακολουθήσει τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας του Κορυδαλλού. «Πήγαινα στις σχολικές γιορτές κι εκεί γνώρισα τον διευθυντή του σχολείου τον κ. Γιώργο Ζουγανέλη. Του ζήτησα να μας βοηθήσει, να βρούμε έναν τρόπο να μπορούμε μαζί με άλλα κορίτσια που ενδιαφέρονται να συνεχίσουμε το σχολείο. Τα συγκεκριμένα προγράμματα είχαν μόνο τάξεις Γυμνασίου». Ο κ. Ζουγανέλης με την κ. Αννα Μουτάφη βρίσκουν τρόπο- εν είδει ενισχυτικής διδασκαλίας-, η Μαρίνα μαζί με τις άλλες συγκρατούμενές της να συνεχίσουν το Λύκειο στη φυλακή. «Πήγαινα με τις χειροπέδες στις εξετάσεις της Α΄ Λυκείου και της Β΄. Ημουν αποφασισμένη να το παλέψω». Οι γυναικείες φυλακές μεταφέρονται στο Ελαιώνα Θήβας κι εκεί η Μαρίνα φοιτεί στη Β΄ Λυκείου. Συμπαράσταση στην προσπάθειά της βρίσκει στο πρόσωπο του διευθυντή του σχολείου τον κ. Κλήμη Πυρουνάκη. «Χρωστάω πολλά στους ανθρώπους- με στήριξαν για να καταφέρω να ξεφύγω από αυτόν τον εφιάλτη. Οταν αποφυλακίστηκα εκείνος μίλησε με τους ανθρώπους της πόλης για να μπορέσω να ενταχθώ πάλι στην κοινωνία. Οταν έγινε το Εφετείο και ο δικηγόρος μου Αλέξης Λάμαρης απέδειξε την αθωότητά μου, ήμουν ήδη ελεύθερη αφού είχα εκτίσει τα 2/5 της ποινής μου».

Οι καλές συστάσεις και η συμπαράσταση της κοινωνίας της Θήβας τη βοήθησαν να συνεχίσει το σχολείο και να φοιτήσει στη Γ΄ Λυκείου. «Τον πρώτο καιρό εργαζόμουν στη Δημοτική Επιχείρηση της Θήβας. Οταν γράφτηκα στη Γ΄ Λυκείου δεν μπορούσα να δουλεύω τα πρωινά... τα απογεύματα πήγαινα φροντιστήριο. Με τη βοήθεια της κ. Βάσως Τσόνογλου πήγα στο φροντιστήριο. Καθημερινά η Τράπεζα Αγάπης μου παρείχε φαγητό, η Εκκλησία με βοήθησε με το ενοίκιο, ενώ τα Σαββατοκύριακα βοηθούσα σε ένα φωτογραφείο».

Παρά το δύσκολο πρόγραμμα η Μαρίνα κατάφερε να συγκεντρώσει 18.500 μόρια, τα οποία της ανοίγουν την πόρτα της Νομικής. «Αν καταφέρω και γίνω τελικά αυτό που ονειρεύομαι, θα δώσω όλες τις δυνάμεις μου για τη στήριξη των ανθρώπων που βρέθηκαν στη δική μου θέση». Η Μαρίνα αναγνωρίζει και μια πλευρά της τύχης που της χαμογέλασε. «Κατάφερα να ξεφύγω γιατί ήμουν η Μαρίνα που απέκτησε μια μόρφωση, που είχα αυτή την εμφάνιση και την ευγένεια. Θα είχα την ίδια συνέχεια αν αποφυλακιζόμουν και στο πρόσωπό μου είχα σημάδια από την κακή ζωή και τα δόντια μου μαύρα από τη χρήση των ναρκωτικών; Θα με εμπιστεύονταν αυτοί οι άνθρωποι να με βοηθήσουν; Τελικά θα τα κατάφερνα χωρίς αυτούς;».

Βρέθηκε το παλάτι του Οδυσσέα και της Πηνελόπης;

2010-08-21T11:45:00.002+01:00

Δείτε το ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ με τον καθηγητή Θανάση Παπαδόπουλο να εξηγεί τι είναι αυτό που τον κάνει να πιστεύει ότι πρόκειται για το ομηρικό παλάτι του Οδυσσέα:

(Video απο antiitroktiko.blogspot.com)

Ιστορική Θεία Λειτουργία στην Τραπεζούντα 87 χρόνια μετά

2010-08-14T13:13:00.006+01:00

"Πηγαίνω στην Τραπεζούντα ώς κήρυκας ειρήνης", ήταν τα λόγια του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, του Πατριάρχη που συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στο να ξανακτυπήσουν οι καμπάνες στην Παναγία Σουμελά 87 χρόνια μετά. Αύριο λοιπόν, και για πρώτη φορά μετά το 1923 ο Πατριάρχης θα προεξάρχει της Θείας Λειτουργίας που θα τελεστεί στη Μονή, και την οποία αναμένεται να παρακολουθήσουν πέραν των εξι χιλιάδων πιστών.Διαβάζω ακόμη στην Καθημερινή ότι θα είναι ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης που θα λειτουργήσει στην Παναγία Σουμελά μετά την ίδρυση της Μονής.

Όλα αυτά που περνάει ο Πατριάρχης και όλα αυτά που κατορθώνει, τον κάνουν να ξεχωρίζει απο τους υπόλοιπους. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν σκανδαλίζει, αντίθετα μας θυμίζει τι είναι αυτό που μας κάνει Ορθόδοξους.Ο Πατριάρχης δεν είναι επιχειρηματίας και δεν εμπλέκεται σε σκάνδαλα, αντίθετα μας εμπνέει σεβασμό και αγάπη προς τον συνάνθρωπο.

Η αυριανή μέρα αναμφισβήτητα ανήκει στον Ποντιακό Ελληνισμό όμως θα αποτελέσει σημαντικό σταθμό στην προσωπική διαδρομή του Πατριάρχη.Όλοι εμείς που δυστυχώς δεν θα είμαστε εκεί και δεν θα μπορέσουμε να ζήσουμε αυτην την ιστορική στιγμή, θα μοιραστούμε την συγκίνηση μέσω της κρατικής τηλεόρασης.

Ιστορία Ιεράς Μονής "Παναγία Σουμελά"
(από www.soumela.gr)

Η Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά βρίσκεται στο όρος Μελά του Πόντου, απ' όπου έλαβε το όνομά της ( σου-Μελά). Σύμφωνα με την παράδοση το 386 οι Αθηναίοι μονάχοι, Βαρνάβας και Σωφρόνιος μετά από αποκάλυψη της Παναγίας οδηγήθηκαν στις κορυφές Του όρους Μελά του Πόντου , για να ιδρύσουν μοναχικό κατάλυμα. Κατά την παράδοση είχε μεταφερθεί εκεί η εικόνα της Παναγίας της Αθηναίας , έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. με θαυματουργικό τρόπο. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, η εικόνα μεταφέρθηκε από τον μαθητή του Οσίου Λουκά Φωκίδας, Ανανία το 943 στη Αθήνα στο ναό της Παναγίας της Αθηνινιώτισσας, και από εκεί σι δύο μοναχοί μετέφεραν την εικόνα στο Πόντο εξαιτίας των επιδρομών των Σαρακηνών. Βέβαιο πάντως είναι ότι είτε τον 4ο αιώνα χτίσθηκε η μονή είτε τον 9ο αιώνα, κτήτορες του Μοναστηρίου είναι σι Σωφρόνιος και Βαρνάβας γενόμενοι συνεχιστές της μεγάλης μοναστικής ζωής που υπήρχε στον Πόντο διάδοχοι των μεγάλων πατέρων της Εκκλησίας Βασιλείου του Μέγα και Γρηγορίου του Θεολόγου. Σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα, η μονή της Παναγίας Σουμελά έγινε το κέντρο όλου του Ορθόδοξου Λαού του Πόντου, αλλά και των Μουσουλμάνων της περιοχής χάρη στα θαύματα της Παναγίας. Χάρη στις προσφορές και δωρεές του απλού λαού , αλλά και διαφόρων αυτοκρατόρων του Βυζαντίου και αργότερα αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας η μονή ανακαινίσθηκε, κτίσθηκε ξενώνας τετραώροφος 70 δωματίων βιβλιοθήκη και γύρω από την Μονή ανοικοδομήθηκαν μικροί ναοί αφιερωμένοι σε διάφορους αγίους, αλλά και τείχος - οχυρό για την προστασία της Μονής από διάφορες επιδρομές. Στη βιβλιοθήκη του Μοναστηρίου φυλάγονταν πολύτιμα έγγραφα και πολλά αρχαία χειρόγραφα μέχρι τον ξεριζωμό όπως το πρώτο ελληνικό χειρόγραφο του Διγενή Ακρίτα. Χαρακτηριστικό είναι ότι από 52 ελληνικά χειρόγραφα που υπάρχουν στο μουσείο της ’γκυρας τα 34 προέρχονταν από την Μονή της Παναγίας Σουμελά. Στην Μονή εκτός από την εικόνα της Μεγαλόχαρης άλλα κειμήλια ήταν ο Σταυρός του Αυτοκράτορα Μανουήλ Γ΄ Κομνηνού και το χειρόγραφο Ευαγγέλιο του Οσίου Χριστόφορου. Ευτυχώς και τα τρία αυτά ιερά κειμήλια οι μοναχοί της Μονής τα έκρυψαν πριν την καταστροφή και την λεηλασία του Μοναστηρίου από τους Τούρκους το1922. Αργότερα τα ιερά αυτά κειμήλια μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα, και σήμερα βρίσκονται στην ανιστορημένη Μονή της Παναγίας Σουμελά. στο όρος Βέρμιο Της Βεροίας. Κατόρθωσαν οι απανταχού της γης Πόντιοι να κτίσουν το νέο τους μοναστήρι, όπου κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου γίνεται το κέντρο συνάθροισης όλων των Ποντίων. Με τον τρόπο αυτό διατηρείται και συνεχίζεται η παράδοση άσβεστη από τον Μαρτυρικό Πόντο στην φιλόξενη γη του Ελλαδικού χώρου.Αυτή την παράδοση προσπαθούμε και εμείς να διατηρήσουμε ζωντανή με διάφορες εκδηλώσεις που πραγματοποιούμε κάθε χρόνο προς τιμή της Παναγίας.

Δείτε σε βίντεο φωτογραφίες απο το μοναστήρι,:

Για το χρήμα

2010-07-18T21:34:00.005+01:00

Σκέψεις για τις δύο κατηγορίες φιλαργύρων...

Πόσο διαφορετική θα ήταν η κοινωνία αν όλοι αυτοί οι βολεμένοι , οι «περισπούδαστοι» , οι «διανοούμενοι» , οι «κοινωνικά καταξιωμένοι», αυτοί που δήθεν ανήκουν σε μια ποιοτική μειονότητα που σνομπάρει την "ποσοτική πλειοψηφία" (εδώ γελάμε) , αν όλοι αυτοί διάβαζαν Σοφοκλή κι όχι κάτι ξενόφερτα βιβλία. Αυτοί , δεν είναι τίποτε άλλο από ρατσιστές , κι από βολεμένα ανθρωπάκια που γλυκάθηκαν από το χρήμα σε θέσεις που τους έχουν παραχωρήσει κάποιοι που θέλουν να αλλάξουν το νησί και τους ανθρώπους του. Το καταραμένο χρήμα που καταντά τους ανθρώπους ακόμα και προδότες.

Μακάρι, έστω και για λίγο αυτοί,κι η κατηγορία των επιχειρηματιών που δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ κι όχι με νόμιμα μέσα και εις βάρος του απλού ανθρώπου τον οποίον υποβιβάζουν και υποτιμούν , μακάρι να διάβαζαν Σοφοκλή.

«Δε φύτρωσε χειρότερη καμιά
Εφεύρεση στον κόσμο σαν το χρήμα.
Αυτό γκρεμίζει πόλεις, ανθρώπους ξεσπιτώνει,
Δασκαλεύει και πλανεύει το φρόνιμο
Μυαλό να κυνηγάει της ντροπής τα έργα»
{Σοφοκλής,Αντιγόνη στ.296-302}

"Lost without Lost"

2010-05-26T17:50:00.003+01:00

Η αγαπημένη μου σειρά τελείωσε. Λάτρεψα αυτην την σειρά όταν για πρώτη φορά ενα βράδυ Παρασκευής έβαλα ΝΕΤ.Απο τότε πέρασα ώρες πολλές να συζητώ για θεωρίες , για το τί είναι το νησί , για το μαύρο καπνό , για το πόσο πολύ ήθελα να διαολοστείλει ο Sawyer την Kate. Ομολογώ ότι η εξηγηση για τα flash sideways ήταν εντυπωσιακή και δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Παρολο που το τέλος με συγκίνησε πάρα πολύ εξακολουθώ να έχω πολλές απορίες:
1)Τι σχέση έχει ο Jacob με τα αρχαία ελληνικά;
2)Συνάντησε ποτέ ο Sawyer την κόρη του;
3)Τι απέγινε το παιδί του Jin και της Sun;
4)Πώς πέρασε τα χρόνια του στο νησί ο Hurley αφού έγινε αρχηγός;;
5)Γιατι δεν θα δούμε ποτέ τη συνάντηση της Claire και του Aaron;
6)Γιατί δεν θα μάθουμε ποτέ πώς έζησε ο Sawyer και η Kate και τον τρόπο θανάτου τους;

Όπως και να 'χει το Lost τελείωσε.Για τους τρελλούς και εθισμένους fans της σειράς όμως-μεταξύ των οπoίων κι εγώ- είναι πολύ δύσκολο "to remember and let go"!

Διαβάστε το ωραίο άρθρο της δημοσιογράφου Μαρίας Μαρκουλή στο www.mariamarkouli.blogspot.com και δείτε την τελευταία σκηνή της ωραιότερης σειράς στο πιο κάτω βίντεο!

"Έλα τώρα! Κάτι θα έχει κάνει για να τον κτυπήσουν οι τρομοκράτες!"

2010-03-29T12:25:00.003+01:00

"Έλα τώρα!Κάτι θα έχει κάνει για να τον κτυπήσουν ο τρομοκράτες!"Αυτη την φράση χρησιμοποιούσαν όσοι στο παρελθόν δικαιολογούσαν τις αισχρές πράξεις της 17Ν. Κάτι θα έχουν κάνει ο Μπακογιάννης,ο Περατικός, ο Μομφερράτος κι ο οδηγός του , ο Θάνος Αξαρλιαν!

Αργότερα, η συμπεριφορά της ελληνικής κοινωνίας που αδιαφορούσε και σε ορισμένες περιπτώσεις επικροτούσε τις δολοφονίες και τις ληστείες, οδήγησε και στην δημιουργία νέων τρομοκρατικών οργανώσεων.

Αυτοί οι ψευδο-επαναστάτες , άυτα τα λαμόγια που κάποιοι πολιτικάντηδες καλύπτουν και αρνούνται να καταδικάσουν , σκότωσαν ένα 15χρονο παιδί.

Όταν αυτός που αμαυρώνει το αστυνομικό σώμα σκοτώνει ένα παιδί, η Αθήνα καίγεται.Όταν αυτοι που καπηλεύονται την αριστερά σκοτώνουν ένα παιδί τότε τα Μ.Μ.Ε ασχολούνται για 2-3 μέρες και το θέμα έχει εξαντληθεί.Η νεολαία που "επαναστατησε" εκείνο το Δεκέμβρη γιατι δεν αντιδρά;; Σε τι διαφέρει ο θάνατος του Αλέξη απ'αυτόν του 15χρονου Αφγανού;;Ώς πότε αυτο το σάπιο σύστημα θα σκοτώνει αθώα παιδιά;;Ως πότε;;

Ευαγόρας Παλληκαρίδης

2010-03-13T11:54:00.004Z

Κάποιοι άνθρωποι είναι προορισμένοι να αφήσουν βαθειά το στίγμα τους σ’αυτή τη γή.Δέν έχει σημασία ούτε το πόσα χρονιά θα ζήσουν ούτε το άν αφήνουν αρνητικα ή θετικά αποτυπώματα.Τους πρώτους οφείλουμε να τους θυμόμαστε για να μήν επαναληφθούν τα λάθη τους , τους δεύτερους για να έχουμε στο μυαλό μας σε μια δύσκολη στιγμή ,ένα παράδειγμα να μιμηθούμε.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης ανήκει σαφώς στη δεύτερη κατηγορία.Φέτος συμπληρώνονται 53 χρόνια απ’τη μέρα που η «μεγαλειοτάτη», η πάντα καλόκαρδη βασίλισσα Ελισάβετ έδωσε τη διαταγή να απαγχονίσουν ένα 18χρονο παιδί που αγωνίστηκε για το αγνό ,διαχρονικό καί απόλυτο δικαίωμα της Ελευθερίας.

Αυτός ο γνήσιος Έλληνας Επαναστατης ήταν ένας έφηβος που αποφάσισε να ακολουθήσει το γεμάτο αγκάθια δρόμο του ανταρτοπολέμου για να υπηρετήσει εμπράκτως τις αξίες και τις αρχές του.Ένα παιδί που έγραψε ιστορία μέσω των ποιημάτων του καί της θυσίας του ,ένα παιδί που αποφάσισε να κυνηγήσει τη δική του Ιθάκη.Την Ιθάκη ενός ολόκληρου λαού.Κι αν ο Ευαγόρας δεν έφτασε στην Ιθάκη που ονειρεύτηκε ,μας έδειξε ότι ο δρόμος προς την ελευθερία είναι μονόδρομος ,χωρίς γυρισμό ,χωρίς διαπραγματεύσεις , χωρίς συμβιβασμούς.

Ο τρόπος που γράφει ο Ευαγορας στα ποιήματα του είναι πραγματικά καταπληκτικός αν αναλογιστεί κανείς το νεαρό της ηλικίας του.Μ’ένα αναμφισβήτητα έμφυτο ποιητικό ταλέντο γραφεί γι’αυτά που αγαπησε πιό πολύ στη σύντομη ζωή του:μια κοπέλα στην οποία στέλνει το πιό ερωτικό του ποίημα με τον τίτλο «Σκλάβο γράμμα» , τη θρησκεία , την Ελλάδα και αυτήν την πεντασύλλαβη λέξη που πόθησε όσο τιποτα άλλο: την Ελευθερία.

Η Βουλή των Ελλήνων , ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δωρόθεος καί ο Αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Νικόδημος , σαράντα Εργατικοί Άγγλοι βουλευτές ήταν μόνο μερικοί απο αυτούς που συμμετείχαν στην προσπάθεια να πείσουν την αγγλική αποικιοκρατική δύναμη να μη σκοτώσει τον 18χρονο μαθητή.Τελικώς, στις 13 Μαρτίου του 1957 ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης πέρασε στο πάνθεον των ηρώων τής Κύπρου και του Ελληνικού Έθνους.Ο ίδιος στη δίκη που προηγήθηκε του απαγχονισμού παραδέχθηκε την υποτιθέμενη ενοχή του λέγοντας:
«Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο».

Αυτός υπήρξε ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης ,ένας αγωνιστής γνήσιος κι όχι ένας επαναστάτης «απομίμηση», σαν κάποιους άλλους.Αυτού του είδους τους ανθρώπους οφείλουμε να θυμόμαστε καί να τιμούμε.

The secret

2010-03-10T18:06:00.004Z

Αφού οι πρώην συγκατοικοί μου μου δημιουργησαν πονοκέφαλο για αυτην την ταινία , και αφου με διαβεβαίωσαν ότι θα την λατρέψω(!!) αποφασισα με καθυστέρηση πολλών μηνών να την δώ.Η ταινία "The secret" λοιπόν , που δεν είναι τίποτα άλλο απο συνεντευξεις ειδικών(λέμε τώρα) που εξηγούν το μυστικό για την..ευτυχία,για το χρήμα,ακόμα και για την υγεία ,είναι πασίγνωστη και έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον "ακόμα και της Oprah και της Ellen"!
Οι "ειδικοί" αυτοι , εξηγούν με απλά λόγια πώς η σκέψη δημιουργεί τα γεγονότα(Τhe Law of attraction).Αν σκέφτεσαι δηλαδή ότι απόψε θα σε κλέψουν,τότε θα σε κλέψουν!Αν σκεφτεσαι ότι θα γίνεις εκατομμυριούχος τότε θα γίνεις!Με απλά,μεθοδικά βήματα που εξηγούνται στην ταινία. Ένα απο τα πολλά παραδείγματα που αναφέρονται στην ταινία , είναι κι η περίπτωση ενός παιδιού ,το οποίο ονειρευόταν ένα συγεκριμένο ποδήλατο.Έκοψε λοιπόν τη φωτογραφία του ποδηλάτου απο ένα περιοδικό ,έβλεπε συνέχεια τη φωτογραφία , σκεφτόταν θετικά(ότι δηλαδή το σύμπαν θα φροντίσει να το αποκτήσει) , μέχρι που μια μέρα εμφανίστηκε ο μπαμπάς με το ποδήλατο!!!!

Η ταινία αυτή όχι μόνο εξυμνεί τα υλικά αγαθά αλλα και τον ατελείωτο εγωισμό!Λέει ένας κύριος στην ταινία:"Αγάπα τον εαυτό σου.Κοιτα εμένα!Αγαπώ τόσο πολύ τον εαυτό μου που θέλω να με φιλήσω!"

Μή χειρότερα Παναγία μου.Βλέποντας αυτήν την ταινία,όχι μόνο βαρέθηκα,όχι μονο τη βρήκα και ολίγον αντιχριστιανική ,αλλα διερωτήθηκα πώς το αντίστοιχο βιβλίο βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία δίπλα απο βιβλία όπως "Η τελευταία διάλεξη"...

Εκτός κι αν το "μυστικό" έχει ένα βαθύτερο νόημα που το φτωχό μυαλό μου δεν μπορεί να συλλάβει...

Με την ίδια αγάπη στους Γερμανούς...

2010-02-23T19:30:00.001Z

The Road: Μια τρομακτική προειδοποίηση

2010-01-16T12:25:00.003Z

Όταν ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο The Road του Cormac McCarthy ,δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Δεν είχα διαβάσει ποτέ κάτι παρόμοιο. Η ιστορία δύο ανθρώπων που προσπαθούν να επιβιώσουν λίγο πρίν αφανιστεί δια παντός το ανθρώπινο γένος. Το τέλος του πολιτισμού. Ενώ ο πλανήτης έχει καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά ,ένας πατέρας με το γιό του ακολουθούν το δρόμο που θα τους βγάλει στη θάλασσα με την ελπίδα ότι οι καιρικές συνθήκες εκεί θα είναι καλύτερες. Οι λιγοστοί άνθρωποι που έχουν μείνει ζωντανοί ,χωρίζονται σύμφωνα με τους πρωταγωνιστές του βιβλίου σε «καλούς» και «κακούς». Οι πρώτοι , προσπαθούν να επιβιώσουν με ηθικά μέσα ,ενώ οι δεύτεροι έχουν χάσει κάθε σεβασμό για τον άνθρωπο , σκοτώνουν όποιον βρούνε κι έπειτα τον τρώνε, έχοντας ιδιαίτερη προτίμηση στα μικρά παιδιά.

Ο πατέρας ,μέσα στις κακουχίες(κρυο, χιόνι, φωτιές) ,και με ένα πιστόλι με δυό σφαίρες δια πάν ενδεχόμενο , προσπαθεί να δώσει μαθήματα στο παιδί του που έχει τόσο αθώες ερωτήσεις για τον κόσμο…
«Τι χρώμα έχει η θάλασσα, μπαμπά;»
«Θυμάμαι, ότι ήταν μπλέ. Τώρα, δεν είμαι σίγουρος»

Προτείνω σε όλους να διαβάσουν το βιβλίο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αφού διάβασα και την τελευταία σελίδα συνειδητοποίησα πόσο μεγάλο κακό κάνουμε στο περιβάλλον και πόσο αδιαφορούμε για την προστασία του. Το βιβλίο, είναι μια τρομακτική προειδοποίηση γι’αυτά που θα ‘ρθουν αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας…

Το βιβλίο έγινε ταινία και ξεκίνησε να προβάλλεται στο Λονδίνο.

Road takes McCarthy to Pulitzer:
http://www.guardian.co.uk/books/2007/apr/17/news.pulitzerprize

Carpe Diem? Maybe Tomorrow

2009-12-30T19:13:00.002Z

For once, social scientists have discovered a flaw in the human psyche that will not be tedious to correct. You may not even need a support group. You could try on your own by starting with this simple New Year’s resolution: Have fun ... now!

Then you just need the strength to cash in your gift certificates, drink that special bottle of wine, redeem your frequent flier miles and take that vacation you always promised yourself. If your resolve weakens, do not succumb to guilt or shame. Acknowledge what you are: a recovering procrastinator of pleasure.

It sounds odd, but this is actually a widespread form of procrastination — just ask the airlines and other marketers who save billions of dollars annually from gift certificates that expire unredeemed. Or the poets who have kept turning out exhortations to seize the day and gather rosebuds.

But it has taken awhile for psychologists and behavioral economists to analyze this condition. Now they have begun to explore the strange impulse to put off until tomorrow what could be enjoyed today.

Why, for instance, is it so hard to find time to visit landmarks in your own backyard? People who have moved to Chicago, Dallas and London get to fewer local landmarks during their entire first year than the typical tourist visits during a two-week stay, according to a study conducted by Suzanne B. Shu and Ayelet Gneezy, who are professors of marketing at the University of California, Los Angeles, and the University of California, San Diego, respectively. The Chicagoans in the study had visited more landmarks in other cities than in their own, and even their relatively small amount of local sightseeing was done mainly in the course of entertaining out-of-towners. Otherwise, the only time Chicagoans rushed to see the local landmarks was just before they were about to move to another city, when that deadline inspired sudden passions for taking architectural tours and going to the zoo.

When there is no immediate deadline, we’re liable to put off going to the zoo this weekend because we assume that we will be less busy next weekend — or the weekend after that, or next summer. This is the same sort of thinking that causes us to put the gift certificate in the drawer because we expect to have more time for shopping in the future.

We’re trying to do a cost-benefit analysis of the time lost versus the pleasure or money to be gained, but we’re not accurate in our estimates of “resource slack,” as it is termed by Gal Zauberman and John G. Lynch. These behavioral economists found that when people were asked to anticipate how much extra money and time they would have in the future, they realistically assumed that money would be tight, but they expected free time to magically materialize.

Hence you’re more likely to agree to a commitment next year, like giving a speech, that you would turn down if asked to find time for it in the next month. This produces what researchers call the “Yes ... Damn!” effect: when the speech comes due next year, you bitterly discover you’re still as busy as ever.

Dr. Shu and Dr. Gneezy demonstrated another effect of this fallacy by giving people gift certificates good for movie tickets and French pastries. Some got certificates that expired within two to three weeks; others got certificates good for six to eight weeks.

The people who received the long-term certificates were more confident than the others that they would redeem the gifts — a logical enough assumption, given all the extra time they had. But they just kept putting it off, and ultimately they were more likely to let the gift go unredeemed than the people who had received the short-term certificates.

Once you start procrastinating pleasure, it can become a self-perpetuating process if you fixate on some imagined nirvana. The longer you wait to open that prize bottle of wine, the more special the occasion has to be.

If you’re determined to get the absolute maximum out of those frequent flier miles, you can end up wasting them, as Dr. Shu found in an experiment offering people a chance to use discount coupons in the course of buying a series of plane tickets. Once the subjects were told that they might have a chance at a free flight worth $1,000, they scorned lesser awards and hung on to their coupons so long that in the end they had to use them for much cheaper flights.

“People can become overly focused on an ideal,” Dr. Shu said. “Even if they know it’s unlikely, they get so focused on the perfect scenario that they block everything else. Or they anticipate that they’ll kick themselves later if they take second-best option and then see the best one is still available. But they don’t realize that regret can go the other way. They’ll end up with something worse and regret not taking the second-best one.”

But even if you know about all this research, how can you apply these lessons? How can you avoid the temptation to postpone pleasure? (You can offer suggestions at nytimes.com/tierneylab.) One immediate strategy, Dr. Shu said, is to cash in quickly any gift certificate you received this holiday season. “The biggest danger is that it will be forgotten and expire,” she said. “One of the best presents you can give back to the giver is to use it quickly and then tell them how much you enjoyed it. The regret from not using it will be bigger than the regret from using it on a nonperfect occasion, for you and especially for the person who gave it.”

Another tactic is to give yourself deadlines. Cash in the miles by summer, even if you can’t get a round-the-world trip out of them. Instead of waiting for a special occasion to indulge yourself, create one. Dr. Shu approvingly cites the pioneering therapeutic work of Dorothy J. Gaiter and John Brecher, who for the past decade used their Wall Street Journal column on wine to proclaim the last Saturday of February to be “Open That Bottle Night.”

But you don’t even have to wait until Feb. 27. Remember the advice offered in the movie “Sideways” to Miles, who has been holding on to a ’61 Cheval Blanc so long that it is in danger of going bad. When Miles says he is waiting for a special occasion, his friend Maya puts matters in perspective:

“The day you open a ’61 Cheval Blanc, that’s the special occasion.”

By John Tierney
http://www.nytimes.com/2009/12/29/science/29tier.html?em

P.S. Το Carpe Diem , απο τις πρώτες φράσεις που έμαθα στα μαθήματα λατινικών , αποτελεί το σλόγκαν μου! Το λέω συχνά σε φίλους και συγγενείς ,όμως εγω η ίδια δεν το τηρώ τόσο συχνά...Με απλά λόγια με το σλόγκαν μου πουλάω μόνο πνεύμα..χμ..Αυτος θα είναι ο στόχος του 2010: Carpe Diem!Σήμερα όμως!
Καλή Χρονιά!!

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Τουρκία

2009-12-27T23:57:00.003Z

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ,με μια ιστορία 17 αιώνων, και παρόλο που ταυτίζεται συχνά στη συνείδηση μας με τη τύχη του αλύτρωτου Ελληνισμού , σήμερα δεν έχει σκοπό ούτε να αναβιώσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία ,ούτε να πλήξει την υπόσταση του τουρκικού κράτους. Οι αρμοδιότητες του είναι θρησκευτικού χαρακτήρα και ζητεί το αυτονόητο σε μιά δημοκρατική-έστω υποτιθέμενα-χώρα:να συνεχίσει να υπάρχει εκεί όπου συστάθηκε,ελεύθερα.

Η συνέντευξη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο αμερικανικό δίκτυο CBS ήταν πραγματικά συγκλονιστική! Τα λόγια του ηγέτη 300 εκατομμυρίων Ορθοδόξων Χριστιανών έστρεψαν την προσοχή σε αυτήν την αδικαιολόγητη συμπεριφορά του τουρκικού κράτους απέναντι στο Πατριαρχείο και επανέφερε το θέμα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Η αντίδραση της Τουρκίας ήταν φυσικά για μια ακόμη φορά απογοητευτική. Εξοργισμένος ο Τούρκος ΥΠΕΞ υπέδειξε στον Πατριάρχη να απευθυνθεί στα επίσημα όργανα του κράτους εάν νιώθει τόσο αδικημένος! Κι όλα αυτά ενώ ο Πατριάρχης είπε στη συνέντευξη ότι είχε αμέτρητες συζητήσεις με Τούρκους Υπουργούς κι άλλους υπεύθυνους, χωρίς κάποιο αποτέλεσμα.

Προκαλεί σοβαρό προβληματισμό πώς μια χώρα όπως η Τουρκία νιώθει να απειλείται απο την ύπαρξη του Πατριαρχείου στα εδάφη της.
Οι προσβλητικές εκδηλώσεις εναντίον του Πατριάρχη, η προ μηνών βέβηλη,η ιερόσυλη εισβολή εθνικιστών στην Αγιά Σοφιά, οι ακραίες πράξεις στο σύνολο τους,είναι σαφές ότι υποθάλπονται από το τουρκικό κράτος. Κι αυτό απεδείχθη κατα την τελευταία επίσκεψη του Πάπα στην Τουρκία , όταν το κράτος έδειξε ότι όταν δεν θέλει να γίνουν επεισόδια απλά δεν γίνονται.

Η Τουρκία του 21ου αιώνα που στριμώχνει τον Πατριάρχη καί τον καλεί να ισορροπήσει σε τόσο δύσκολες-τρομακτικά δύσκολες- συνθήκες,οφείλει να παραδεχθεί την Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου και να κατανοήσει πώς οποιαδήποτε άλλη χώρα στη θέση της θα φερόταν πιό έξυπνα. Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το Πατριαρχείο άκομη και σαν όπλο στην ένταξη της στην Ε.Ε, θα μπορούσε να δείξει ένα καλό πρόσωπο:αυτό της πολιτισμένης,σύγχρονης Τουρκίας που επιτρέπει την ειρηνική συνύπαρξη θρησκειών .

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είναι εσωτερική υπόθεση του τουρκικου κράτους.Είναι ένας θεσμός που εκπέμπει παγκόσμια σεβασμό καί δέος.Οποιαδήποτε προσπαθεια μεταφοράς του Πατριαρχείου,όπως είχε πεί ο λορδος Κέρζον,"θα ήταν ένα σόκ στη συνείδηση όλου του πολιτισμένου κόσμου".Μιά προσβολή απέναντι στην Ορθοδοξία και όλο τον Χριστιανισμό.

Επαναλαμβάνεται η "δίκη των έξι"!

2009-12-21T23:37:00.004Z

Όταν διαβασα την είδηση έπαθα ένα μικρό σοκ. Μόνο στην Ελλάδα,στο αγαπημένο μου τρελλοκομείο,θα μπορούσε να συμβεί αυτό. Θα ξαναδικάσουν τους περίφημους "έξι" διότι "έχουν αποκαλυφθεί νέα άγνωστα γεγονότα, σύμφωνα με τα οποία οι έξι ήταν αθώοι"!!!

Άπαντες οι "προοδευτικοί-διανοούμενοι" ιστορικοί, με αρχηγό τη Ρεπούση, ας σπεύσουν να δηλώσουν μάρτυρες υπεράσπισης αυτών των καημένων πολιτικών. Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι στο τέλος δεν θα υπάρξουν ένοχοι για τη Μικρασιατική Καταστροφή. Αυτοί είναι άξιοι να κατηγορήσουν ακόμα και τον απλό λαό.

Χωρίς πλάκα,δεν καταλαβαίνω τη νόημα έχει να επαναληφθεί η δίκη.Θα ξαναγράψουν την ιστορία οι Δικαστές ή οι Ιστορικοί; Παρόλο που δεν αποκλείω τίποτα-ακόμη και το ενδεχόμενο να υπάρχουν ελαφρυντικά στοιχεία- θεωρώ ειρωνικό να δικάζονται νεκροί.Έχω την αίσθηση-βεβαίως εικασίες κάνω- ότι η δίκη αυτή γίνεται με ένα και μόνο σκοπό: την αθώωση των "έξι".

Σε κάθε περίπτωση όμως, αν θέλουν να τα κάνουν όλα σωστά, δεν έχουν παρά να εξετάσουν και το μέγεθος της ευθύνης του Ελευθεριου Βενιζέλου.Θα τολμήσουν οι δικαστές;

Ολόκληρη η είδηση: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=113953

Συγκλονιστικός -ο ηρωικός- Οικουμενικός Πατριάρχης στο CBS

2009-12-21T10:07:00.004Z

Αγαπάμε τα αρχαία Ελληνικά

2009-12-15T14:44:00.001Z

Η πρωτότυπη ανθολογία αρχαίων κειμένων-με τίτλο «Αγαπάμε τα αρχαία Ελληνικά»- που επιμελήθηκαν δυο Γάλλοι ελληνιστές-οι De Romily και Vernant – αποτελεί ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία , ένα βιβλίο στο οποίο ανατρέχω συχνά, πάντα με το ίδιο ενδιαφέρον και με τον ίδιο ενθουσιασμό.

Αυτοί λοιπόν οι Γάλλοι ελληνιστές ζήτησαν από διάφορα άτομα τα οποία διδάχθηκαν σε κάποια φάση της ζωής τους αρχαία Ελληνικά , να επιλέξουν ένα κείμενο από την αρχαία ελληνική γραμματεία και να εξηγήσουν γιατί είναι το αγαπημένο τους και πώς τα αρχαία Ελληνικά έχουν επηρεάσει τη ζωή τους. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι-από μαθητές μέχρι καθηγητές Πανεπιστημίου- μιλούν με αγάπη και θαυμασμό για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της. Τα λόγια τους ,τα απλά σχόλια τους ,καταδεικνύουν την αξία των αρχαίων ελληνικών, το δυναμισμό μιας γλώσσας που εμείς ,οι ομιλούντες τη νεοελληνική ,έχουμε ξεχάσει.

Ομολογώ ότι το βιβλιο αυτό ,σε συνδυασμό με την επιρροή που είχα από τις φιλολόγους μου στην Α’Λυκείου ,με οδήγησε στην απόφαση να ακουλουθήσω το δρόμο των κλασσικών σπουδών. Παρόλο που ο δρόμος αυτός δεν φτάνει μέχρι την αγορά εργασίας και παρόλο που συχνά σκέφτομαι ότι εάν είχα σπουδάσει κάτι άλλο ίσως τώρα να μην ήμουν άνεργη , αισθάνομαι ότι κανένα άλλο επιστημονικό πεδίο δεν θα μπορούσε να μου προσφέρει ότι μου προσέφερε η Ιστορία ,τα Αρχαία και Νέα Ελληνικά, τα Λατινικά. Αισθάνομαι ότι για κανέναν άλλο λόγο δεν θα βρισκόμουν στο αμφιθέατρο πριν από τις 8 το πρωί, πρίν δηλαδή ξεκινήσει το μάθημα, παρά μόνο για να μελετήσω τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη. Ακόμα κι όταν ξεκίνησε η φιλία μου με τον Τουρκοκύπριο Χ. , ο ελληνικός πολιτισμός υπήρξε κοινό ενδιαφέρον, κι η αγάπη για αυτόν τον πολιτισμό έφερε δύο άτομα από τα δύο μέρη του νησιού πιο κοντά.

Στην εποχή μας βέβαια , στην εποχή του υλισμού και της καλοπέρασης, ολοένα και λιγότερα παιδιά επιλέγουν να ακολουθήσουν τον δρόμο των «κλασσικών». Κι είναι περιττό να αναφέρω ότι θεωρώ «ηρωικά» όλα τα παιδιά που αντιστέκονται στην επιθυμία «να γίνουν μεγαλοεπιχειρηματίες» και που επιλέγουν το δρόμο του Αριστοτέλη, του Ισοκράτη και του Πλάτωνα.

Τα λόγια των Γάλλων ελληνιστών με συγκινούν και με κάνουν να αναρωτιέμαι τι κάνουμε εμείς , που είμαστε μέλη αυτού του πολιτισμού τον οποίο οι ξένοι θαυμάζουν, για να κρατήσουμε ζωντανούς τους αρχαίους συγγραφείς. Όταν οι Γάλλοι ,με καμάρι αποκαλούν τους εαυτούς τους «ελληνιστές» , εμείς έχουμε καταντήσει τις λέξεις «Ελλάδα» και «Έλληνες» συνώνυμες του εθνικισμού. Και βεβαίως αναφέρομαι σε εμάς ,τις 800 πλέον χιλιάδες ψυχές «από την πιο ατόφια Ρωμιοσύνη», που σε λίγο θα θεσπίσουμε βραβεία για το ποιός αποτάσσεται περισσότερο καθετί ελληνικό.

Για να επανέλθω στο βιβλίο , αντιγράφω ένα απόσπασμα που γράφτηκε από τον Vincent Mahe ως σχόλιο για το έργο «Τα Εις Εαυτόν» του Μάρκου Αυρηλίου.

«Η γλώσσα του Πλάτωνος δεν είναι χρήσιμη για τα καθήκοντα του αυτοκράτορα αλλά μόνον για εκείνα του ανθρώπου-σπουδαιότερο στα μάτια του Μάρκου Aυρηλίου . Δεν σε μαθαίνει να βασιλεύεις στην Αυτοκρατορία, αλλά να κυβερνάς τον εαυτό σου. Το να μιλάς αρχαία ελληνικά σημαίνει πώς συνδέεσαι σ’ ένα δίκτυο του οποίου οι κόμβοι ονομάζονται Σωκράτης, Ηράκλειτος και Επίκτητος. Σημαίνει να εμβαθύνεις στη φιλοσοφία, να ανακαλύψεις ότι η πιο τολμηρή πλοηγία είναι εκείνη του πνεύματος. Σημαίνει να μεταχειρίζεσαι μια γλώσσα που χρησιμεύει για να μιλάς στον εαυτό σου, για να χρησιμοποιήσουμε έναν από τους πολυάριθμους τίτλους που δόθηκαν στα Εις εαυτόν του Μάρκου Αυρηλίου».

Σεβασμός στους νεκρούς

2009-12-11T14:54:00.002Z

Εχω συγκλονιστεί με το σημερινό πρωτάκουστο γεγονός. Η κλοπή της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου πέραν απο τον πόνο που προκαλεί , προσβάλει τα ήθη και τα έθιμα αυτού του τόπου.Τη θρησκεία μας.Τον πολιτισμό μας , σύμφωνα με τον οποίο οι νεκροί τυγχάνουν του απαραίτητου σεβασμού.Μου θύμισε την ικεσία του Πρίαμου :

"Για χάρη του στα πλοία σας φτάνω τώρα,
να τον λυτρώσω με την αμέτρη την ξαγορά που φέρνω.
Έλα,σεβάσου τους αθάνατους,συμπόνεσε και μένα,
τον κύρη σου,Αχιλλέα,θυμάμενος.πιο αξίζω εγώ συμπόνια.
τι εβάστηξα ό,τι δεν εβάσταξε κανείς θνητός στον κόσμο,
του αντρούς που τους υγιούς μου εσκότωσε το χέρι να φιλήσω!"
Είπε,και τον καημό του εφούντωσε για το δικό του κύρη,
κι έσπρωξε ανάλαφρα το γέροντα,το χέρι πιάνοντας του.
Μαζί τους έπνιξαν οι θύμησες , τον έναν του αντρειωμένου
του Έχτορου, κι έκλαιγεν,ως σούρνονταν μπρός στου Αχιλλέα τα πόδια.
Θρηνούσε κι ο Αχιλλέας,τον κύρη του θυμάμενος,και πότε
τον Πάτροκλο,κι ως πέρα οι θρήνοι τους γιομίζαν το καλύβι.

Ομήρου Ιλιάς Ω

"Θέλω να ξέρω ότι το παιδί μου δεν έφυγε, όπως ένα σκυλί που το πάτησε ένα αυτοκίνητο και το άφησε στην άκρη του δρόμου".

2009-12-05T13:06:00.004Z

Σε αντίθεση με όλους αυτούς που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν πολιτικά το θάνατο ενός παιδιού, η μητέρα του Αλέξη , αυτή η πονεμένη μάνα , μιλά με συγκλονιστικά λόγια για το παιδί της στην Έλλη Στάη. Αυτη είναι η πραγματική τραγωδία. Ο πόνος που προκάλει ο θάνατος ενος παιδιού στη μάνα..

"Θέλω να ξέρω ότι το παιδί μου δεν έφυγε, όπως ένα σκυλί που το πάτησε ένα αυτοκίνητο και το άφησε στην άκρη του δρόμου".

Ολόκληρη η συνέντευξη στο :
http://www.ellispoint.gr/index.php?option=com_resource&controller=article&article=477&category_id=23&Itemid=21

Ο Αντώνης της Ελπίδας κι η αξιοπρέπεια της Ντόρας.

2009-11-29T23:27:00.003Z

Η Ντόρα Μπακογιάννη με μια αξιοπρεπή δήλωση παραδέχθηκε την ήττα της.Το πάλεψε μέχρι τέλους.Ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία το "επώνυμο" έκανε κακό κι όχι καλό. Ο Χατζηνικολάου την είχε ρωτήσει δύο φορές " Εάν δεν ήταν πατέρας σας ο Μητσοτάκης, θα ήταν ευκολότερη η νίκη για εσάς;". Ποτέ όμως δεν αποκήρυξε την οικογένεια της και μπράβο της.

Η Ντόρα είναι ίσως το "θύμα" μιας μεγάλης αλλαγής.Τέλος στην οικογενειοκρατία.Τέλος!Έστω κι αν πρόκειται για τη δημοφιλέστερη Ελληνίδα πολιτικό.

"Ελλάς,Ελλάς, Αντώνης Σαμαράς" ήταν ένα απο τα συνθήματα που ακούστηκαν και ξεχώρισα.
Ας ελπίσουμε ότι ο Αντώνης θα φανεί αντάξιος των προσδοκιών του Ελληνισμού!Και είμαι σίγουρη ότι δεν θα ξεχάσει τους Έλληνες της Κύπρου!

Όταν οι αποικιοκράτες μιλούν για την Κύπρο και τη συγκρίνουν με το Αφγανιστάν , ο βρετανικός "πολιτισμός" δίνει ρέστα!

2009-11-24T11:33:00.006Z

Διάβασα αυτο το εμετικό άρθρο στο BBC.Τελικά αυτός ο λαός δεν έχει ίχνος ντροπής πάνω του!

Can Cyprus overcome its bloody history?

By Chris Summers
BBC News

More British soldiers were killed during the "Cyprus emergency" in the 1950s than have died in Iraq or Afghanistan. So why has it been forgotten and what hope is there of reuniting the island?
On Remembrance Sunday, about 500 relatives and veterans watched as a new memorial was unveiled in Kyrenia, in Turkish-occupied northern Cyprus, to recognise the 371 British servicemen who lost their lives on the island between 1956 and 1959.

The unveiling, and the laying of a wreath by the British High Commissioner, Peter Millett, sparked a diplomatic row, with President Demetris Christofias raising the matter when he met UK Prime Minister Gordon Brown a few days later.

One of the names on the memorial is Corporal Mervyn Whurr, 22, killed by a bomb on Kyrenia's Six Mile Beach in September 1956.
His sister, Barbara Hocking, from Millbrook in Cornwall, said: "My mum had a telegram saying he'd been injured, then she got another one saying he had an arm and a leg amputated. A few days later another telegram came saying he'd died."
Unlike those of troops killed in Afghanistan, his body, like those of most of the Cyprus casualties, was not flown home and lies in a cemetery at Wayne's Keep on the island.

Mrs Hocking was at the unveiling of the memorial, where she was joined by Margaret Moncur, whose brother 19-year-old Matt Neely, from Glasgow, was killed in 1956 by a bomb while doing his National Service.

Mrs Moncur said: "He loved his football, he was full of fun, playing jokes and was very popular with his mates.

"For some reason Cyprus has become a forgotten war."

The Cyprus High Commissioner to London, Alexandros Zenon, said the failure to consult the Cyprus government about the memorial was perceived as an "insult".

He said: "In principle we are not against a country honouring its soldiers who fell in service.
"The problem is that the memorial was built and unveiled in the occupied part of Cyprus. It could have been erected in the British sovereign base area.
"We also feel it's politically premature. I understand they want to honour them, but for Greek Cypriots the anti-colonial struggle is still a very sensitive issue."

In the late 1950s the British Empire was trying to cling on to the island, which remained a strategic location, especially around the time of the Suez crisis.
Greek Cypriot fighters belonging to an organisation called Eoka planted bombs and attacked British servicemen on and off duty.
Several civilians were also killed, including Catherine Cutliffe and her daughter Margaret who were shot while buying a wedding dress in Famagusta, although Eoka denied responsibility for that attack.
Eventually in 1960 Cyprus was granted independence, but tensions between the Greek Cypriot majority and the Turkish Cypriot minority grew during the next decade.

In July 1974 a Greek nationalist group, Eoka-B, led by Nikos Sampson, carried out a coup backed by the military junta in power in Athens.
Sampson promised to unite Cyprus with Greece in so-called "enosis".
Turkey sent its army to the northern part of the island, ostensibly to protect Turkish Cypriots.
The idea of enosis evaporated and the moderate Archbishop Makarios returned to power.

But the Turkish Army has remained ever since and the island is still separated, with a UN buffer zone running right through the heart of Nicosia, the world's last remaining divided city.
In 2004 the United Nations came up with the Annan Plan - named after the then UN Secretary General Kofi Annan - which suggested a bi-zonal federated state.

But, although it was accepted by the Turkish Cypriots in a referendum, another poll in the south rejected it.

Cyprus was then admitted into the EU, which many Turkish Cypriots opposed believing it removed an incentive for the Greek Cypriot side to reach a solution.

But fresh momentum was injected with the election of Mr Christofias and Mehmet Ali Talat, president of the self-declared Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC).

Both are leftists elected on a platform of reconciliation.

Negotiations are ongoing, but one of the major stumbling blocks is the question of how to deal with Greek Cypriots who claim land and property in the north.

Some of this has been sold to some of the 6,000 British expats in northern Cyprus.

In what could prove to be a test case, a court in Cyprus ruled against a couple, David and Linda Orams, who bought land originally belonging to a Greek Cypriot, Meletis Apostolides.

There are fears that if no deal is reached before elections in the TRNC in April what Mr Brown referred to as a "unique opportunity" could be lost.

Mr Zenon said: "The likely opponent of Mr Talat is a hardliner and if he is elected, things will not be made easier. But we will not create artificial deadlines which, as with the Annan Plan, have proved disastrous."

Mr Talat himself, in an interview with the BBC, admitted: "If somebody who is not in favour of a bi-zonal solution is elected then the negotiations will not continue easily."

He said of the negotiations: "The positions of the two sides are not very close, but we are making progress."

Mr Brown recently renewed an offer to hand back just under half of the UK's sovereign base areas on the island - around Akrotiri and Dhekelia - if a deal could be reached between the two sides.
Andrew Dismore, Labour MP for Hendon in north London, feels the timing of the Kyrenia memorial was unfortunate.

He represents more than 3,000 Greek Cypriot constituents and recently led a debate in Parliament about the island.

Mr Dismore said: "Of course, there should be a memorial, but this is neither the time or place, at such a sensitive time in the talks.

"It just serves to remind Greek Cypriots of the UK's less than glorious role as the colonial power, when we are trying to be positive in our support for the talks."

But Mr Talat said the memorial was a "humanitarian" issue and should not have become "politicised".

Mrs Hocking said it was sad the memorial had led to a row and she said of her brother's death: "Was it worth it? The two governments are still not talking. Was it worth all those lives being wasted? It's just like Afghanistan."

"Η μητέρα του Αλέξη μιλάει για το παιδί της "

2009-11-22T13:07:00.003Z

O Αλέξης είναι πάντα εκεί. Οταν ανοίγει η πόρτα του καταστήματος της οδού Βουκουρεστίου, η γυναίκα με τα μαύρα ρούχα βάζει πλάι στη φωτογραφία του μονάκριβου γιου της ένα κόκκινο τριαντάφυλλο και τα αγαπημένα του ζαχαρωτά. Κάθε μέρα, σαν μια μικρή ιεροτελεστία, η Τζίνα Τσαλικιάν, φέρνει στον Αλέξη λουλούδια και γλυκά, σαν να είναι εκεί. Σαν να σταμάτησε ο χρόνος... σαν να περιμένει να μπει μέσα και να την αγκαλιάσει ο Αλέξης της. Το γέλιο και τα λαμπερά του μάτια, αποτυπωμένα σε αυτήν τη φωτογραφία, είναι σήμερα η μοναδική συντροφιά της.

«Αρνούμαι να ανοίξω τηλεόραση και εφημερίδες. Δεν θέλω να δω τα πρόσωπα των δολοφόνων του παιδιού μου. Δεν θέλω να συγκεκριμενοποιήσω την όψη του δολοφόνου που σκότωσε τον γιο μου». Είναι τα λόγια της μητέρας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, του 15χρονου μαθητή που δολοφονήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 2008 στα Εξάρχεια. Λόγια που εκμυστηρεύθηκε σε πρόσωπο του στενού οικογενειακού της περιβάλλοντος, με το οποίο συνομίλησε το «Εθνος της Κυριακής».
Πρόσωπο με πρόσωπο
H εν ψυχρώ δολοφονία του αγοριού που συγκλόνισε το πανελλήνιο, έρχεται και πάλι στο προσκήνιο, δύο εβδομάδες πριν από το ετήσιο μνημόσυνο. Η κ. Τζίνα Τσαλικιάν που στις 20 Ιανουαρίου του 2010 θα αναγκαστεί να αντικρίσει τελικά στις δικαστικές αίθουσες το πρόσωπο του Επαμεινώνδα Κορκονέα, το χέρι του οποίου αφαίρεσε τη ζωή του γιου της, ζει αυτές τις μέρες ένα νέο δράμα.

Η ίδια εκφράζει την πικρία της για το ότι η μεταφορά της έδρας της δίκης στην Αμφισσα αποδυναμώνει το δικαίωμα να υπερασπιστούν τη μνήμη του αθώου 15χρονου παιδιού. Φοβάται ότι αυτή η απόσταση θα στερήσει από τους μάρτυρες τη δυνατότητα να παραστούν στη δίκη, κι αυτός ο φόβος γίνεται μέρα με τη μέρα ο καινούργιος της Γολγοθάς.

«Το παιδί μου υπήρξε θύμα μιας πρωτοφανούς εκστρατείας κατασυκοφάντησης από τους δράστες και τους συνηγόρους τους. Με ενδιαφέρει πρωτίστως η αποκατάσταση της μνήμης του γιου μου, όπως ακριβώς ήταν. Τον κ. Κούγια όλοι τον γνωρίζουν ποιος είναι. Κι όμως συνεχίζουν να του δίνουν βήμα να μιλάει. Η τηλεόραση αυτού του είδους μοιάζει με ρωμαϊκή αρένα. Γι’ αυτό και αρνούμαι να βγω. Η δική μου οδύνη δεν θα αφήσω να γίνει δημόσιο θέαμα» λέει η μητέρα του Αλέξη ένα χρόνο μετά τον θάνατό του.

«Δεν ελπίζω ότι η ζωή μου θα γίνει καλύτερη με την τιμωρία των ενόχων. Θέλω όμως να μην πάει χαμένος ο θάνατος του παιδιού μου. Αυτό με βασανίζει... Ο θάνατός του, να βγάλει κάτι καλό. Θα είναι παρηγοριά για μένα. Να κάνει περισσότερο ευαίσθητους τους ανθρώπους που κατέχουν την εξουσία και να γίνει κάτι καλό για τη νεολαία. Οι γονείς ίσως τώρα να αφιερώνουν πιο πολύ χρόνο στα παιδιά τους, γιατί δεν είναι δεδομένο ότι τα παιδιά τους θα τα δουν το βράδυ επιστρέφοντας στο σπίτι τους να είναι εκεί...».

Στον τάφο του Αλέξη η μητέρα του διάλεξε να χαραχθούν στίχοι του Αμλετ που, μεταξύ άλλων, αναφέρουν τη φράση: «Πείτε για μένα...».

Αυτό ζητά και εκείνη. Να μιλήσουν όλοι για το παιδί και να πουν αλήθειες.

ΝΕΟ ΑΙΤΗΜΑ
Ζητούν να γίνει η δίκη στην Αθήνα

Από αύριο οι δικηγόροι της οικογένειας Τσαλικιάν αρχίζουν σειρά νομικών επαφών με τις εμπλεκόμενες πλευρές, έτσι ώστε να βρεθεί τρόπος ανατροπής της απόφασης για τη διεξαγωγή της δίκης στην Αμφισσα. Μέσω των δικηγόρων τους, ζητούν η δίκη του Επαμεινώνδα Κορκονέα και του Βασίλη Σαραλιώτη, να διεξαχθεί στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας κατηγορείται για ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο, ενώ ο συνάδελφός του, Βασ. Σαραλιώτης, για απλή συνεργία. Η μητέρα του Αλ. Γρηγορόπουλου, Τζίνα Τσαλικιάν, με επιστολή της ζητεί η δίκη να γίνει στην Αθήνα. Το αίτημα διαβίβασε και περιμένει απάντηση, στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο δικηγόρος της οικογένειας Δ. Τσοβόλας, επιμένοντας στο να γίνει η δίκη στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού.

Η κ. Τζίνα Τσαλικιάν αναφέρει τα εξής:

«Με τη μεταφορά της έδρας αποδυναμώνεται το δικαίωμά μου να υπερασπίσω τη μνήμη του αθώου 15χρονου νεκρού γιου μου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο οποίος υπήρξε και θύμα μιας πρωτοφανούς εκστρατείας κατασυκοφάντησής του από τους δράστες, το οικογενειακό τους περιβάλλον και τον κ. Κούγια, διότι:

1 Παρακωλύεται ουσιαστικά η ομαλή διεξαγωγή της δίκης με το να παρεμποδίζεται η προσέλευση μαρτύρων (μεταξύ των οποίων υπάρχουν και μαθητές), οι οποίοι καλούνται να διανύσουν μεγάλη απόσταση έως το δικαστήριο της Αμφισσας.

2 Αντικαθίστανται ένορκοι οι οποίοι τελούν σε άμεση τοπική σχέση με τα περιστατικά με άλλους που δεν έχουν αυτό το προσόν.

3 Περιορίζεται κατά πολύ η αρχή της δημοσιότητας της δίκης. Κάνω λοιπόν έκκληση στη συντεταγμένη πολιτεία να αποκαταστήσει αυτή την αδικία και να διεξαχθεί η δίκη στην Αθήνα».

«Το μόνο που θέλω είναι να αποκατασταθεί η μνήμη του»
Ενας ολόκληρος χρόνος κύλησε για την τραγική μάνα, μέσα στον πόνο και στη θλίψη.

«Της φαίνεται αδιανόητη η απόφαση να γίνει η δίκη τόσο μακριά από την Αθήνα. Πώς θα πάνε μάρτυρες οι οποίοι είναι παιδιά, είναι μαθητές, να μείνουν ίσως και μέρες τόσο μακριά από τα σπίτια τους δεχόμενα, μάλιστα, και την πίεση της υπεράσπισης των δολοφόνων... Οι αυτόπτες μάρτυρες ήταν μαθητές. Είναι παιδιά. Πώς θα υποστούν αυτή την ταλαιπωρία αυτά τα παιδιά που είναι τα μόνα που μπορούν να υπερασπιστούν τη μνήμη του φίλου τους.

Μόνο αυτά ξέρουν ποιος ήταν ο Αλέξανδρος. Αυτό αναρωτιέται συνέχεια η μητέρα του Αλέξανδρου», μας λέει άνθρωπος από το στενό οικογενειακό περιβάλλον της μητέρας με τον οποίο συνομιλήσαμε:

«Ολοι μας φοβόμαστε ότι δεν θα έρθουν οι μάρτυρες. Θεωρούμε επίσης ότι παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα με αυτή την απόφαση. Παραβιάζονται τα δικαιώματα της μητέρας και της οικογένειας του παιδιού. Η πολιτεία δείχνει τρομερή έλλειψη ευαισθησίας.

Η Τζίνα είναι ένα πολύ ευαίσθητο άτομο. Πέρασε μόνη της αυτές τις φοβερές μέρες και νύχτες μετά το θάνατο του παιδιού. Επηρεάστηκε πολύ και από την έλλειψη ενδιαφέροντος της πολιτείας.

Στην κηδεία του παιδιού ήταν μόνο η Αντα Παπανδρέου, η Αννα Διαμαντοπούλου και η Μαρίνα Λαλιώτη. Ούτε μια κουβέντα ούτε μια συγνώμη. Και τώρα έρχεται κι αυτό το νέο χτύπημα με τη δίκη. Η Τζίνα αρνείται να αντικρίσει τον δολοφόνο του Αλέξανδρου, και προσπαθούμε ακόμη και τώρα να την πείσουμε πως αυτό δεν μπορεί να το αποφύγει».

Η μητέρα του Αλέξη θεωρεί ότι η μνήμη του παιδιού της σπιλώθηκε βάναυσα από την πλευρά του θύτη και το κυριότερο που ζητά από αυτήν τη δίκη είναι η αποκατάσταση της αλήθειας: «Διέσπειραν αθλιότητες για το παιδί μου. Μια μάνα που χάνει το παιδί της, δεν βγαίνει σε αντιπαράθεση με τον κ. Κούγια. Δεν με ενδιαφέρει τόσο η τιμωρία όσο το να ειπωθεί η αλήθεια για την προσωπικότητα του γιου μου όπως ήταν και όχι όπως θέλησαν να τον παρουσιάσουν. Κάποιος που σέβεται τον εαυτό του δεν μπορεί να δίνει βήμα στον άνθρωπο που σπίλωσε τη μνήμη ενός 15χρονου παιδιού».

Συνδετικός κρίκος
Για τη μάνα του 15χρονου αγοριού ο χρόνος σταμάτησε τον περασμένο Δεκέμβρη.

«Ευτυχώς που υπάρχει το μαγαζί και απασχολείται. Η δουλειά την κρατά ζωντανή», λένε οι φίλοι της. Η επαφή της με τον έξω κόσμο περιορίστηκε σε αυτό το μαγαζί. Ούτε τηλεόραση ούτε εφημερίδες ούτε τίποτε.

Η αδερφή του Αλέξη, φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο, χρειάστηκε να διανύσει πολύ δρόμο με τον ψυχολόγο μέχρι να συνέλθει, όσο είναι δυνατόν αυτό να γίνει ένα χρόνο μετά το συμβάν. Η Πένυ, η φίλη του Αλέξη Γρηγορόπουλου, για την οποία προοριζόταν η χρυσή καρδούλα που βρέθηκε στις τσέπες των ρούχων του νεκρού αγοριού, με τη βοήθεια ψυχολόγου έμαθε να συνεχίζει χωρίς τον φίλο της. Ολοι τους, οικογένεια και φίλοι, χρειάστηκε να διανύσουν μια αβάσταχτη διαδρομή πόνου και δακρύων μέχρι να είναι ικανοί να σταθούν στα πόδια τους.

Δεν τους ενδιαφέρουν οι εκδηλώσεις, οι διαδηλώσεις και οι άλλες μορφές αντίδρασης σε αυτό που συνέβη. Τους νοιάζει μόνο να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη του Αλέξη.

Ο δικός τους άνθρωπος, το μικρό αγόρι, δεν γυρίζει πίσω όσα χρόνια τιμωρίας κι αν δοθούν στον Κορκονέα. Ολοι τους ζητούν δικαιοσύνη. Θέλουν να τιμωρηθεί ο δολοφόνος, αλλά θα ήσυχοι θα είναι όταν ο κόσμος μάθει ποιο πραγματικά ήταν το παιδί τους:

«Θυμάμαι μια φορά ήμουν μπροστά που η μητέρα του μάλωνε τον Αλέξανδρο γιατί γύρισε στις 11 για παράδειγμα, κι όχι στις 10, και το παιδί αντί να αντιδράσει όπως όλα τα παιδιά στην ηλικία του, βούρκωσε και κλείστηκε στο δωμάτιό του.
Τέτοιο παιδί ήταν ο Αλέξης μας. Κι αυτό πρέπει να το ακούσουν από τους καθηγητές και τους συμμαθητές του όλοι στη δίκη».

ΒΙΒΙΑΝ ΜΠΕΝΕΚΟΥ
Από το Έθνος της Κυριακής:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=8476845

Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών

2009-11-21T17:27:00.001Z

Το βιβλίο του Μιχάλη Ιγνατίου και του Αθανασίου Έλλις για εκείνες τις μέρες που η Ελλάδα και η Τουρκία έφτασαν στα πρόθυρα του πολέμου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και φωτίζει αρκετές άγνωστες πτυχές της βραδιάς εκείνης που σόκαρε τους Έλληνες.

Καταρχάς, το βιβλίο αποτελεί για μένα ένα πραγματικά ιστορικό βιβλίο αφού δεν μπορεί να βρεί κανείς αυθαίρετα συμπεράσματα από τους συγγραφείς. Αντίθετα, υπάρχουν τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών , δηλαδή τα διπλωματικά έγγραφα μεταξύ των Πρεσβειών των ΗΠΑ στην Αθήνα και στην Άγκυρα και του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Επιπλέον, οι συνεντεύξεις των πρωταγωνιστών των γεγονότων , Γεράσιμου Αρσένη και Θεόδωρου Πάγκαλου καθώς και η παράθεση -στα σωστά σημεία- αποσπασμάτων από τα βιβλία του Κώστα Σημίτη και του Χρήστου Λυμπέρη για τα γεγονότα, δίνουν τη δυνατότητα στον αναγνώστη να σχηματίσει μόνος του γνώμη για το τι ακριβώς έγινε εκείνο το βράδυ. Ακόμη , η παράθεση των πρακτικών της θυελλώδους συνεδρίασης του Ελληνικού Κοινοβουλίου , μεταφέρει στον αναγνώστη το πνεύμα των ημερών και καταδεικνύει το μέγεθος της σοβαρότητας των γεγονότων. Εξ όσων γνωρίζω , σε καμία άλλη συνεδρίαση του Ελληνικού Κοινοβουλίου της μεταπολίτευσης δεν ακούστηκαν φράσεις όπως «Οι προδότες στο Γουδί» ή «Ήμασταν έτοιμοι να πολεμήσουμε» .

Το βιβλίο επιβεβαιώνει ότι η προσωπικότητα του Πάγκαλου είναι αμφιλεγόμενη. Ο Πάγκαλος σύμφωνα με τα τηλεγραφήματα των Αμερικανών είχε προβεί σε συμφωνία αποκλιμάκωσης η οποία προφανώς περιελάμβανε και την υποστολή της ελληνικής σημαίας από τα Ίμια. Σύμφωνα πάντα με το τηλεγράφημα ο Πάγκαλος λέει «ότι οι ισχυροί άνεμοι θα καταστρέψουν την ελληνική σημαία και η κυβέρνηση Σημίτη δεν θα την τοποθετήσει ξανά στα Ίμια». Από την άλλη , στην ομιλία του στη Βουλή ξεστόμισε το συγκινητικό «Μετρώ με φειδώ το αίμα των παιδιών μας» δικαιολογώντας στην ουσία, τους χειρισμούς της κυβέρνησης και προσπαθώντας να εξηγήσει ότι απέφυγε τον πόλεμο με κάθε τρόπο ,έστω κι αν έπρεπε η χώρα να ταπεινωθεί.

Οι ερμηνείες των εμπλεκομένων πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά την άποψη μου με επιφυλάξεις καθώς κανείς δεν θα ήθελε να γραφτεί στην Ιστορία ως ο πολιτικός ή ώς ο στρατιωτικός που υπέστειλε την ελληνική σημαία από ελληνικό έδαφος επειδή τον απείλησαν οι Αμερικανοί. Βέβαια το αν λέγονται ψέματα ή το αν αποκρύπτονται αλήθειες χάριν υστεροφημίας δεν θα το μάθουμε ποτέ. Για αυτό η καταγραφή όλων των απόψεων στο βιβλίο , δίνει μια όσο το δυνατόν ξεκάθαρη εικόνα για τα γεγονότα. Ταυτόχρονα , επιβεβαιώνει ότι το «γιατί» έχασαν τη ζωή τους οι τρείς Έλληνες αξιωματικοί ( ο Χριστόδουλος Καραθανάσης , ο Παναγιώτης Βλαχάκος κι ο Έκτορας Γιαλοψός) δεν θα απαντηθεί ποτέ.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Α.Α.Λιβάνη , και θα φανεί εξαιρετικά χρήσιμο σε όσους μελετούν τη σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας .

"Υψηλή πολιτική ανάλυση: Κρίνοντας τους υποψηφίους της ΝΔ σύμφωνα με τα γεννητικά τους όργανα"

2009-11-18T20:28:00.003Z

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης μου για την χυδαιότητα του Μάκη Τριανταευρώπουλου , παραπέμπω στην ανάρτηση ενός site εξ'Ελλάδος με τίτλο:
"Υψηλή πολιτική ανάλυση: Κρίνοντας τους υποψηφίους της ΝΔ σύμφωνα με τα γεννητικά τους όργανα" : "http://www.digital-era.org/blog/?p=2306

Υ.Γ.Πότε ο αγαπητός Αντώνης Σαμαράς θα καταδικάσει αυτες τις χυδαιότητες;Υπενθυμίζω ότι όταν ο Τύπος στις Η.Π.Α εξευτέλιζε τη Sarah Palin για ένα προσωπικό της θέμα , την εγκυμοσύνη της κόρης της δηλαδή , ο Obama καταδίκασε τα δημοσιεύματα και δημόσια είπε να αφήσουν στην άκρη επιθέσεις προσωπικού χαρακτήρα.

Η χυδαιότητα σε όλο της το μεγαλείο , δια χειρός...Μάκη

2009-11-16T11:38:00.004Z

Όταν χθές διάβασα πρωί πρωί το αρθρο στο ένθετο της εφημερίδας του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου , δεν πίστευα ότι θα βρέθηκε άνθρωπος να γράψει δημόσια τόσες χυδαιότητες για μια γυναίκα πολιτικό! Υποτιθέται ότι το άρθρο έκανε ψυχανάλυση στην Ντόρα Μπακογιάννη με προσβλητικές λέξεις και υπαινιγμούς για την ερωτική της ζωή , την εξωτερική της εμφάνιση (άπο πότε είναι κάτι κακό η γυναικεία φιλαρεσκεια;;;),ακόμα και για τις σχέσεις της με τα παιδιά της!!!

Αναρωτιέμαι έαν η ΕΣΗΕΑ θα αντιδράσει κι αν θα βρεθεί επιτέλους κάποιος να βάλει ένα μέτρο σ'αυτην την δήθεν δημοσιογραφία που δεν είναι τίποτε άλλο απο μια παρέα εμετικών τύπων που προσβάλλουν αδιακρίτως , που δίνουν βήμα και προσπαθούν να αγιοποιήσουν αδίστακτους δολοφόνους(βλ. 17Ν) και που υποτίθεται εκφράζουν το λαϊκό αίσθημα(πάντα απο την Εκάλη και το Κολωνάκι και οδηγώντας πανάκριβα αμάξια).

Όταν αργά το απόγευμα η Ντόρα Μπακογιάννη δημοσίευσε δήλωση με την οποία έλεγε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη , το δελτίο τύπου δημοσιεύτηκε και στο zougla.gr!! Λές κι αγνοούσαν αυτά τα οποία προκάλεσαν την οργή της Μπακογιάννη!

Περιττόν να αναφέρω ότι με την κίνηση αυτή ο Μάκης όχι μονο δεν πλήττει την Μπακογιάννη , αλλά προκαλεί την συμπάθεια και του ελάχιστα σκεπτόμενου πολίτη και κυρίως των γυναικών.

Τι σας φέρνει στο νού η λέξη "Βυζάντιο";

2009-11-14T11:59:00.003Z

Χθές το βράδυ η ΕΡΤ έδειχνε σε επανάληψη την εκπομπή "Στα Άκρα" , με τη συνέντευξη της αείμνηστης Βυζαντινολόγου και καθηγήτριας στο Harvard Αγγελικής Λαϊου.

Οι ρεπόρτερ της εκπομπής κατέβηκαν στο Συνταγμα κάνοντας στον κόσμο την εξής ερώτηση: "Τι σας φέρνει στο νού η λέξη Βυζάντιο;". Οι απαντήσεις απογοήτευσαν και σε κάποια σημεία έκαναν ακόμη και αυτην την πραγματική καθηγήτρια να γελάσει. Η πλειοψηφία απάντησε: "Κωνσταντινούπολη , Αγία Σοφία".

Αλλος είπε: "Κωνσταντίνος, Ελένη ,αυτά!"

Κάποιος μεσήλικας είπε: "Διαπλοκή, δηλαδή Ελλάδα!"

Την κορυφαία απάντηση -και με πολύ σοβαρό ύφος- έδωσε ένας ηλικιωμένος: "Κρύβεται κάποιο τρίκ στην ερώτηση;;"

Οι ρεπορτερ πέρασαν και απο την Βουλή κάνοντας στους "Εθνοπατέρες" και στις "Εθνομητέρες" το ίδιο ερώτημα.Η πλειοψηφία των βουλευτών αρκέστηκε στο να προσπεράσει την ερώτηση με ένα ειρωνικό χαμόγελο (Φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά).Η κ.Ψαρούδα-Μπενάκη είπε μονολεκτικα: "Δόξα!", ενώ μόνο ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ.Φώτης Κουβέλης έδωσε λεπτομερή απάντηση και μίλησε για τον Ιουστινιανό και το νομοθετικό του έργο!

Η άγνοια του ελληνικού λαού για το Βυζάντιο-και όχι μόνο- είναι πραγματικά τραγική και εύχομαι να βρεθεί σύντομα ένας πολιτικός που θα έχει ως πρώτη προτεραιότητα του τη βελτίωση της παιδείας των Ελλήνων.

Κατα τα άλλα , η Αγγελική Λαϊου που απεβίωσε το 2008 , μίλησε για το Βυζάντιο , το υπερασπίστηκε χαρακτηρίζοντας το "κράτος δικαίου" , ανέφερε ότι τα πρώτα οργανοτροφεία και τα πρώτα νοσοκομεία δημιουργήθηκαν στο Βυζάντιο ,και έδωσε πολλές χρήσιμες πληροφορίες σε απλά ελληνικά ,απευθυνόμενη με αυτό τον τρόπο οχι στους Ιστορικούς,αλλά στον Έλληνα πολίτη με τις...λιγοστές γνώσεις ιστορίας.

Σημειωτέον , η εκπομπή αυτή προβλήθηκε μιά ώρα μετά τα μεσάνυχτα!

"Αρχηγέ ,αρχηγέ εσύ δεν έφυγες ποτέ"

2009-11-11T23:25:00.003Z

Η Ντόρα τα έκανε όλα σωστά.Στήριξε τον Καραμανλή ,δούλεψε σκληρά ως Δήμαρχος και ως Υπουργός Εξωτερικών και κυρίως έμεινε πιστή στις ιδέες της. Δεν ξέρω τι έχει περισσότερη σημασία.Να είναι κανεις σωστός πολιτικός ,να εργάζεται συστηματικά και να δίνει όλες ανεξαιρέτως τις μάχες μέχρι τέλους ή να... πράττει ανάλογα με την περίσταση; Το άρθρο του Ηλία Κανέλλη για τον Σαμαρά με προβλημάτισε απίστευτα.

"Αρχηγέ ,αρχηγέ εσυ δεν έφυγες ποτε" , φώναζαν οι οπαδοί της Ντόρας στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της στο Περιστέρι.

Η Ντόρα είπε μεταξύ άλλων:

"Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να κάνω με μια πιο προσωπική αναφορά. Είδα προχθές το βράδυ σε μια μεγάλη δημοσκόπηση που είδε το φως της δημοσιότητας, τα μεγάλα μου «μειονεκτήματα». Είναι, λέει, η οικογενειακή μου προέλευση και για κάποιους το ότι είμαι γυναίκα!

Φίλες και φίλοι, είμαι αυτή που είμαι και όλοι γνωρίζετε ότι έχω τη δική μου ξεκάθαρα, διακριτή και αυτόνομη πορεία. Αλλά, όπως όλοι σας, αγαπώ και εγώ την οικογένειά μου και είμαι περήφανη γι’ αυτήν.

Διεκδικώ όμως να κρίνομαι δίκαια και αυτόνομα. Διότι, γι’ αυτή την παράταξη έχω δώσει και την ψυχή μου ακόμα. Δεν κρύφτηκα. Δεν έλειψα ποτέ από καμία μάχη. Δεν υπέστειλα ποτέ τη σημαία της. Και παρά το όποιο κόστος - ακόμα και προσωπικό - πολεμούσα και πολεμάω για να τη βλέπω ισχυρή και περήφανη.

Όποιος θέλει να με χτυπήσει, ας με χτυπήσει πολιτικά. Για τις πράξεις και τις παραλείψεις μου. Ως στέλεχος της αντιπολίτευσης. Στο Δήμο της Αθήνας. Στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ας μου πει, αν μπορεί, ότι δεν υπηρέτησα το κόμμα μου. Ότι δεν ήμουν πάντα στην πρώτη γραμμή και ας αφήσουν την επιχειρηματολογία για το ’65 και την Μικρασιατική καταστροφή".

...

Η δεύτερη βασική μας αρχή είναι η ελεύθερη δημοκρατική οικονομία, η ανοιχτή οικονομία. Γιατί, όπως έλεγε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής η πείρα μας έχει αποδείξει την ικανότητα της ελεύθερης οικονομίας να βελτιώνει σταθερά το βιοτικό επίπεδο του λαού.

Από ΄δω, από το Περιστέρι των λαϊκών στρωμάτων, πρέπει να στείλουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Η αύξηση της παραγωγικότητας, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η καταπολέμηση της ανεργίας, πρέπει να είναι πρώτο μέλημα μας. Οφείλουμε να κοντραριστούμε με τα καρτέλ και το μονοπώλια.

Πιστεύουμε, όμως, παράλληλα – και αυτό το είπε ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας – ότι «όπως η αναρχία καταργεί την ελευθερία, έτσι και η ασυδοσία στον ελεύθερο συναγωνισμό κλονίζει τις βάσεις, όχι μόνον της οικονομικής αλλά και της κοινωνικής ζωής μιας χώρας». Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπήρξε προφητικός. Διότι αυτή ακριβώς η ασυδοσία προκάλεσε την πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση. Γι’ αυτό και μιλάμε για κοινωνικό φιλελευθερισμό, όπως όλα σχεδόν τα μεγάλα κεντροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, με πρώτους τους Χριστιανοδημοκράτες της Άνγκελα Μέρκελ.

Η τρίτη κεφαλαιώδης κατεύθυνσή μας είναι η κοινωνική ευαισθησία, η κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη. Δεν παραχωρούμε σε κανέναν, περισσότερο από εσάς ή από εμένα, το μονοπώλιο της καρδιάς. Δεν δικαιούται κάνεις να διατυμπανίζει ότι έχει το μονοπώλιο της ανθρωπιάς ή ότι νοιάζεται περισσότερο. Η Νέα Δημοκρατία πρέπει στην πράξη και όχι μόνο στα μόνο στα λόγια να αποδεικνύει καθημερινά την κοινωνική της ευαισθησία και να εργάζεται άοκνα για την βελτίωση της ποιότητας ζωής του χαμηλομισθωτού, του συνταξιούχου, του ανέργου".

Μήπως αυτή πρέπει να είναι το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας;;Έστω κι αν η καταγωγή της είναι πράγματι το μεγαλύτερο της μειονέκτημα;;

Τον Αντώνη Σαμαρά στηρίζει ο Αβραμόπουλος (όμως τι είναι αυτα που έλεγες για τον Εθνάρχη, Αντώνη;)

2009-11-10T11:06:00.005Z

Σήμερα ο Αβραμόπουλος εξέφρασε την στήριξη του στο πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά.Προσωπικά , άν και η Ντόρα Μπακογιάννη μου είναι συμπαθής και θαυμάζω την εργατικότητα της και την ικανότητα της (και προσπαθώ να ξεχάσω αυτα που έλεγε περι Σχεδίου Ανάν) πιστεύω ότι ειναι καιρός να τελειώνει η οικογενειοκρατία στην Ελλάδα.

Ο Αντώνης Σαμαρας έχει και τις γνώσεις και την εμπειρία να μετατρέψει τη ΝΔ "σε κόμμα αξιών και αξίων" όπως έχει πεί. Συχνά μάλιστα κάνει αναφορές στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και λέει πως δεν θα προδώσει το δάκρυ του Εθνάρχη.
Με λύπη μου όμως διάβασα το πιο κάτω άρθρο στο site www.protagon.gr .Ο Ηλίας Κανέλλης καταγράφει τα όχι και τόσο κολακευτικά που έλεγε ο Σαμαράς για τον Καραμανλή στο παρελθόν...Εντάξει..Άτιμο πράγμα η πολιτική...

Διαβάστε το άρθρο του Κανέλλη στο: http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=75&smid=400&ArticleID=421&reftab=37&t=Ο-Σαμαράς-καραμανλικός;

Η πτώση του τείχους - Η πτώση του κομμουνισμού

2009-11-08T21:57:00.004Z

Σήμερα, ειναι μια εξαιρετικά σημαντική ημερομηνία για την Παγκοσμία Ιστορία κι όπως είναι φυσικό , όλα τα Μ.Μ.Ε είχαν διάφορα αφιερώματα για την πτώση του τείχους του Βερολίνου.

Στο National Geographic προβλήθηκε ένα εξαιρετικό ντοκυμαντέρ για τις πιο τολμηρές απόπειρες απόδρασης απο την ανατολική Γερμανία. Οι πρωταγωνιστές μίλησαν για την σκληρότητα του κομμουνιστικού καθεστώτος και για την απίστευτη χαρά που ένιωθαν όταν δραπέτευαν απο τη φυλακή της ανατολικής Γερμανίας. Στο ντοκυμαντέρ προβλήθηκαν κάποιες απίστευτες και όμως πραγματικές απόπειρες όπως η δημιουργία τούνελ , η απόδραση με αερόστατο, τόξο ,μικρό αεροπλάνο ακόμα και απόπειρα μέσω θαλάσσης με τη μέθοδο του...surfing! Το ντοκυμαντέρ ονομάζεται "Αντιμέτωποι με το τείχος του Βερολίνου " και προτείνω σε όλους να το δούν!

Τέλος , διάβασα αυτο το καταπληκτικό άρθρο ενός Έλληνα καθηγητή του Πανεπιστημίου Yale στο Κυριακάτικο Βήμα ο οποίος γράφει μεταξύ άλλων:" Οσοι εξακολουθούν να αμφιβάλλουν για το εάν ο κομμουνισμός έχει χρεοκοπήσει ως έννοια, δεν έχουν παρά να επισκεφθούν την Κύπρο".

Μια απόλυτη χρεοκοπία
Γράφει ο Στάθης Καλύβας

Το ερώτημα αν τελείωσε οριστικά ο κομμουνισμός επιδέχεται ενδεχομένως τόσες απαντήσεις όσοι είναι και οι ατελείωτοι και συχνά αντιφατικοί ορισμοί του κομμουνισμού. Αν όμως παρακάμψουμε, όπως επιβάλλεται, την άχαρη και άσκοπη συζήτηση περί ορισμών, αν αγνοήσουμε τη ρομαντική όσο και ανούσια αντίληψη του κομμουνισμού ως ουτοπικού και αόριστου ιδεώδους πλήρους ισότητας και εφαρμογής της αρχής......
«από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του,στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του » και αν επικεντρώσουμε, αντίθετα, στην ιστορικά δεδομένη πράξη του κομμουνισμού (υπαρκτού σοσιαλισμού ή όπως αλλιώς θέλει κανείς να ονομάσει την πολική του εφαρμογή), θα διαπιστώσουμε πως υπήρξε ένας συνδυασμός πολιτικού αυταρχισμού και υποκατάστασης της αγοράς από τον κεντρικό σχεδιασμό ως μέθοδος κατανομής πόρων και διανομής των αγαθών. Ποιος υπήρξε ο απολογισμός του συνδυασμού αυτού;

Η αναπόφευκτη παρακμή

Τα καθεστώτα που αυτοχαρακτηρίστηκαν κομμουνιστικά ή σοσιαλιστικά κατάφεραν να εκβιομηχανίσουν ορισμένες αγροτικές οικονομίες και να δημιουργήσουν κοινωνίες με μικρότερες ανισότητες απ΄ ό,τι οι περισσότερες καπιταλιστικές κοινωνίες. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 όμως «προσάραξαν», αποτυγχάνοντας να οδηγήσουν τις οικονομίες τους στα επίπεδα οικονομικής μεγέθυνσης που ήταν αναγκαία για την παραγωγή της απαραίτητης μίνιμουμ αποδοχής από το κοινωνικό σύνολο. Το αποτέλεσμα της αποτυχίας αυτής ήταν η κατάρρευση των καθεστώτων αυτών μέσω μιας αργής αλλά αναπόφευκτης παρακμής που χαρακτηρίστηκε από αυξανόμενο αυταρχισμό, ανοιχτές στρατιωτικές επεμβάσεις της Σοβιετικής Ενωσης στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οικονομική στασιμότητα και, από ένα σημείο και έπειτα, οπισθοδρόμηση, πλήρη αδυναμία ανανέωσης και προσαρμογής σε νέες συνθήκες και κοινωνική εξαθλίωση με την πλήρη σημασία του όρου: οι κομμουνιστικές κοινωνίες παρήγαγαν μια (καθημερινή) πραγματικότητα όπου η σκέψη και ο λόγος βρέθηκαν σε μόνιμη απόκλιση. Η τέχνη έχει απεικονίσει την κοινωνική πραγματικότητα του λυκόφωτος του κομμουνισμού πολύ καλύτερα ίσως από την επιστήμη, όπως μπορεί να διαπιστώσει όποιος έχει δει την αριστουργηματική ταινία του Cristian Μungiu «4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 μέρες».

Τι απομένει τελικά από την πρακτική του κομμουνισμού σήμερα; Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι μονολεκτική: τίποτα. Υπάρχει η Κίνα, αλλά εκεί κομμουνισμός δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω από τη δικτατορία ενός κόμματος που θα μπορούσε να έχει οποιοδήποτε άλλο όνομα. Η οικονομία είναι πλήρως καπιταλιστική, η κοινωνία πολύ λιγότερο εξισωτική, η κυρίαρχη ιδεολογία είναι ο εθνικισμός και κανείς δεν πιστεύει πια στον κομμουνισμό. Το Βιετνάμ ακολουθεί αντίστοιχη πορεία, ενώ η Κούβα και η Βόρεια Κορέα είναι απολιθώματα (εξωτικής υφής στην πρώτη περίπτωση, αποτρόπαια τρομακτικής στη δεύτερη) με ημερομηνία λήξης. Οσοι εξακολουθούν να αμφιβάλλουν για το εάν ο κομμουνισμός έχει χρεοκοπήσει ως έννοια, δεν έχουν παρά να επισκεφθούν την Κύπρο.

Τα αίτια και η ουσία

Με λίγα λόγια: ο κομμουνισμός ως πολιτική πρακτική απέτυχε παταγωδώς και τελειωτικά. Η διατύπωση αυτή μπορεί να ακούγεται απόλυτη, αλλά η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Μπορεί κανείς να αναζητήσει ιστορικά αίτια για τον τρόπο με τον οποίο τελικά εφαρμόστηκε και απέτυχε το σύστημα αυτό, αλλά δεν μπορεί να παραβλέψει την ουσία, πως δηλαδή ο συνδυασμός πολιτικού αυταρχισμού και οικονομικής καχεξίας δεν μπορεί να σταθεί σε εκσυγχρονισμένες κοινωνίες με υψηλά επίπεδα αλφαβητισμού, αστικοποίησης και επαγγελματικής διαφοροποίησης- και όπως προανέφερα τα κομμουνιστικά καθεστώτα πέτυχαν, σε γενικές γραμμές, να εκσυγχρονίσουν τις κοινωνίες τους. Εμπνέει σήμερα ο κομμουνισμός ως ιδεώδες ή έστω ως κίνημα διαμαρτυρίας; Θα μπορούσε ίσως κανείς να στραφεί στα πλέον εξαθλιωμένα κοινωνικά στρώματα του πλανήτη, π.χ. στους φτωχούς αγροτικούς πληθυσμούς της Ινδίας και του Νεπάλ που έχουν ενδεχομένως δείξει κάποια ίχνη συμπάθειας σε μια τοπική «μαοϊκή» ερμηνεία του κομμουνιστικού μοντέλου. Ακόμη και εκεί, όμως, μιλάμε για μικρές ομάδες που αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν τη βία. Αντίθετα, η εκλογική συμπεριφορά των πληθυσμών αυτών κινείται προς εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Στην καλύτερη εκδοχή της, η πρακτική των σημαντικότερων κομμουνιστικών κομμάτων του Τρίτου Κόσμου που κατάφεραν να επιβιώσουν δεν είναι κάτι διαφορετικό από μια προσπάθεια χρηστής διοίκησης με έμφαση στην παραγωγή δημοσίων αγαθών, όπως φαίνεται από την περίπτωση της Κεράλας στην Ινδία, ένα είδος δηλαδή σοσιαλδημοκρατίας για τους φτωχούς. Τα ίδια ισχύουν και για τον κομμουνισμό ως πηγή επαναστατικής έμπνευσης. Η έμπνευση αυτή σήμερα θα πρέπει να αναζητηθεί αλλού: οπωσδήποτε στον ριζοσπαστικό Ισλαμισμό, το μόνο διεθνικό κίνημα σήμερα που διαθέτει την ικανότητα επαναστατικών κινητοποιήσεων.

Εν τέλει, είναι πραγματικά εκπληκτικό το γεγονός πως ένα κίνημα με την τεράστια ακτινοβολία του κομμουνισμού κατέληξε τόσο γρήγορα σε μια τόσο συνολική χρεοκοπία. Και αν οι ερμηνείες για τα αίτια της χρεοκοπίας αυτής μπορούν να διαφέρουν, η διαπίστωση της χρεοκοπίας δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Ξανακοιτώντας την ιστορία του 20ού αιώνα είναι εντυπωσιακό το πώς τα δύο πλέον δυναμικά πολιτικά κινήματα του μεσοπολέμου, το φασιστικό και το κομμουνιστικό, είχαν τέτοιο άδοξο (και παράλληλο) τέλος. Σε έναν κόσμο που βρίθει από σφάλματα και καταστροφές, η κατάληξη των κινημάτων αυτών μόνο θετικά μπορεί να αποτιμηθεί.

"Ψυχή βαθιά" και Μίκης Θεοδωράκης

2009-10-26T12:53:00.004Z

"Ποιος δεν θέλει την ιστορική μνήμη;"
Του Μίκη Θεοδωράκη

Με αφορμή την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά» για τον Εμφύλιο, ο Μίκης Θεοδωράκης θυμάται όσα ένωναν και χώρισαν τις δύο πλευρές

Η Ελλάδα απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1944. Με τις Συμφωνίες στον Λίβανο σχηματίσθηκε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, που λίγο μετά την αποχώρηση των Γερμανών ήρθε στην Αθήνα. Ο λαός μας, που ήδη γιόρταζε τη νεογέννητη Ελευθερία του, την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό, όπως με την ίδια συγκίνηση και χαρά χειροκροτούσε και ζητωκραύγαζε τα πρώτα αγγλικά στρατεύματα, καθώς προχωρούσαν στη Λεωφόρο Συγγρού. Μια νέα ηλιόλουστη εποχή πιστεύαμε όλοι ότι ξεκινούσε για την πατρίδα μας, που θα την ξαναχτίζαμε όλοι μαζί ενωμένοι. Ώσπου οι Άγγλοι άρχισαν λίγο λίγο να ροκανίζουνε τις Συμφωνίες και να μας οδηγούν στην εμφύλια διαίρεση. Όποιος λέει ότι την αρχή την κάνανε οι Εαμίτες με τα Δεκεμβριανά, γιατί τάχα θέλανε να κατακτήσουν την Αθήνα, είναι είτε άσχετοι με τα γεγονότα είτε φανατικοί προβοκάτορες, διαστρεβλωτές της Ιστορίας και όργανα της αγγλικής πολιτικής που από τότε πέταξε το προσωπείο της και έδειξε καθαρά ότι δεν ήθελε μόνο απλά να μας βάλει στη γωνία της εθνικής ζωής αλλά να μας εξοντώσει όλους, άντρες και γυναίκες του ΕΑΜ, μέχρις ενός.

Πρώτον, γιατί έτσι κι αλλιώς στην Αθήνα και στον Πειραιά κυριαρχούσε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Το μόνο που κατείχαν οι Άγγλοι και η Κυβέρνηση ήταν το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Δεύτερον, γιατί το ΕΑΜ δεν είχε ούτε πολιτική ούτε σχέδιο ούτε καν πρόθεση για κατάληψη της εξουσίας. Και τρίτον αν είχε και ήθελε να χτυπήσει τα ανεπαρκή για την περίσταση αγγλικά στρατεύματα, τότε γιατί δεν επέτρεψε στον τακτικό στρατό του μόνιμου ΕΛΑΣ να μπει στην Αθήνα και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση μέσα σε δυο-τρεις μέρες το πολύ, παρά άφησε τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της Αθήνας «με τα παιδάκια και τα λιανοντούφεκα», όπως είπε ο Σαράφης, να γίνουν εύκολη λεία, με χιλιάδες θύματα μπροστά σ΄ έναν σύγχρονο στρατό με αεροπλάνα και τανκς, που εν τούτοις άντεξαν σ΄ αυτή την άνιση μάχη επί 33 ολόκληρα μερόνυχτα;

Όποιος έζησε τα γεγονότα απ΄ την αρχή ώς το τέλος όπως εγώ, μπορεί να αποδείξει με στοιχεία ατράνταχτα την αλήθεια των όσων λέω. Κι αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν. Την ίδια τύχη με μένα είχαν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες στα βουνά, στις συνοικίες, στις φυλακές, στις εξορίες, στα ξερονήσια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Το σχέδιο του Τσώρτσιλ εφαρμόστηκε κατά γράμμα από τον Δεκέμβρη του 1944, όταν διέταξε τους στρατηγούς και τους στρατιώτες της Αυτού Μεγαλειότητος «Φερθείτε σαν να βρίσκεστε σε εχθρική χώρα». Και ποιος ήταν ο εχθρός; Εμείς οι Έλληνες μέλη του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, του ΕΛΑΣ είτε απλά συμπαθούντες, που τότε ξεπερνούσαμε τα 2 εκατομμύρια ψυχές και μόλις βγήκαμε από τον σκληρό αγώνα που κάναμε κατά των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους.

Και φτάνω στον Δημοκρατικό Στρατό και τις μάχες στα βουνά με αντίπαλο τον Εθνικό Στρατό. Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες και ιδεολογικοπολιτικές αναλύσεις, θα προσπαθήσω να δω την ψυχολογία του ενός και του άλλου. Από απόψεως ηλικίας στη μεγάλη τους πλειοψηφία ήσαν όλοι έφηβοι-παιδιά. Πάντως το γεγονός είναι ένα: Ότι οι πρώτοι εξαναγκάστηκαν να πάρουν τα βουνά μπροστά στο όργιο των διώξεων (ειδικά στην ύπαιθρο), που είχαν αναλάβει 150 περίπου συμμορίες συνεργατών, ταγματαλητών και ληστών του κοινού ποινικού δικαίου με την άμεση καθοδήγηση των Άγγλων. Μπαίνανε στα χωριά, καίγανε τα σπίτια, σφάζανε τους άντρες, βιάζανε τις γυναίκες κι αυτό καθημερινά από το 1945 ώς το 1946, ώσπου όσοι κατόρθωσαν να ξεφύγουν, παίρνανε τα βουνά. Όταν έγιναν πολλοί και οργανώθηκαν, δημιούργησαν τέλος τον Δημοκρατικό Στρατό. Τότε οι Εγγλέζοι, πάντοτε με μια χούφτα Έλληνες πολιτικούς, άρχισαν να επιστρατεύουν χωρίς να ρωτούν τι πιστεύει ο ένας και τι σκέφτεται ο άλλος. Όμως όταν μπεις σε Λόχους, Τάγματα και Συντάγματα με την κατάλληλη εκπαίδευση μεταβάλλεσαι σε Νούμερο. Και τελικά κάνεις ό,τι σου πουν. Και τους είπαν: Τώρα θα πάτε στα βουνά να σκοτώσετε τα αδέλφια σας. Φυσικά δεν χρησιμοποίησαν ακριβώς τη λέξη «αδέλφια», αλλά άλλες περισσότερο εύηχες και αποτελεσματικές: Προδότες, κατσαπλιάδες, Βούλγαρους, όργανα των ξένων και εχθρούς της Πατρίδας. Όσοι ζήσανε στα Τάγματα Μακρονήσου ξέρουν ακριβώς τις μεθόδους με τις οποίες ένας «Βούλγαρος» μεταβάλλεται σε Έλληνα έτοιμο να κατασπαράξει τους προδότες.

Τελικά, τι ήσαν όλοι αυτοί παρά θύματα; Θύματα του φόβου οι μεν, θύματα της πλύσης εγκεφάλου οι δε. Όμως δεν έπαψαν και οι μεν και οι δε να είναι στο βάθος αθώα παιδιά, Έλληνες αναγκασμένοι να σκοτώνουν Έλληνες. Αδελφός τον Αδελφό!

Αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν

Το κλάμα του βασανιστή

Εμένα, στο Πρώτο Τάγμα Μακρονήσου, ένας θηριώδης στραγγαλιστής μού ξερίζωσε το πόδι, γιατί του είπαν πως είμαι «Βούλγαρος». Με πήγαν στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο κι όταν γύρισα, κυκλοφορούσα με πατερίτσες. Κάποιο απόγευμα καθυστέρησα να γυρίσω στη σκηνή μου όταν σάλπισε το σιωπητήριο και με πιάσανε για να με χτυπήσουν. Επικεφαλής ήταν ο στραγγαλιστής μου, που πρόλαβαν να τον κάνουν «Έλληνα». Μου λέει: «Θα μείνεις κουτσός;». Εγώ δεν φοβήθηκα και με θάρρος του είπα «Φυσικά όχι», μήπως και θυμώσει. Τότε αυτός γυρίζει στους άλλους και τους διατάζει να μας αφήσουν μόνους. Με ρωτά «Θέλεις να σε κεράσω ένα γιαούρτι;». Μπήκαμε στη μεγάλη σκηνή των βασανιστών και καθήσαμε σε μια γωνία.

Με κοίταζε καλά-καλά και δεν μιλούσε. Τέλος φτάσανε τα γιαούρτια. Πριν προλάβω όμως να φάω μια κουταλιά, τον είδα ξαφνικά να αναστενάζει, να λέει «Δεν μπορώ άλλο» και να κλαίει.

Πήγα και τον αγκάλιασα λέγοντάς του «Μην κάνεις έτσι. Κάποτε θα περάσει...».

Σας διηγήθηκα μια ακραία περίπτωση που την έζησα για να δείξω ότι αυτή η πλύση εγκεφάλου, που δεν κατασκευάζει μόνο φανατικούς στρατιώτες αλλά και θηριώδεις βασανιστές, δεν ήταν ικανή να καταστρέψει τον άνθρωπο που έκλεινε ο καθείς μέσα του.

Γι΄ αυτό κι εγώ στα 1962, στο τέλος του «Νεκρού Αδελφού», βγάζω όλους τους σκοτωμένουςζωντανούς εχθρούς πιασμένους χέρι-χέρι να τραγουδούν «Ενωθείτε βράχια-βράχια, Ενωθείτε χέρια-χέρια», μιας και πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες παραμείναμε στη συντριπτική μας πλειοψηφία ενωμένοι. Πάντοτε. Από τα 1940 έως σήμερα. Και όλα τα σύνορα που βάζουν κατά καιρούς ανάμεσά μας είναι φτιαχτά. Είναι πονηρά, δηλητηριώδη και κακόβουλα και εξυπηρετούν ξένους σκοπούς, ξένα συμφέροντα εχθρικά, εναντίον όλων των Ελλήνων, όλου του Λαού και της Πατρίδας.

Δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν

Με άλλα λόγια, κάτω από την επιφάνεια των ιδεολογικών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων υπήρχε η μάζα των αθώων παιδιών, τυλιγμένων στα γρανάζια του χειρότερου πολέμου, του Εμφυλίου, αναγκασμένων να σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν, μιας και στην πραγματικότητα δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν μεταξύ τους. Ούτε ταξικό μίσος ούτε καν μίσος, μιας και οι πιο πολλοί ζούσαν στα ίδια περίπου χωριά, στην ίδια μίζερη ζωή και όλοι κι απ΄ τις δυο πλευρές ονειρεύονταν μια καλύτερη ζωή με ειρήνη, ομόνοια, κοινωνική δικαιοσύνη και προκοπή για τον ίδιο λαό, τον ελληνικό.

Απο εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=4542948

ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ-Τrailer

Η τριπλή γιορτή της Θεσσαλονίκης

2009-10-26T09:26:00.007Z

Σε όποιο μέρος του πλανήτη και να βρίσκομαι,αυτές τις μέρες γιορτάζω έστω και νοερά.

Γιορτάζει ο Άγιος Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς.Η κατάνυξη αυτες τις μέρες στη Θεσσαλονίκη , οι ουρές έξω απο την Εκκλησία , αποδεικνύουν την πίστη των Μακεδόνων και των άλλων Ελλήνων.

Η Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.Ο Οθωμανός διοικητής της Θεσσαλονίκης αναγκάστηκε να την παραδώσει στους Έλληνες (1912).

Και βεβαίως το 1940 οι Έλληνες είπαν το Μεγάλο ΌΧΙ.

«Όταν οι Τριακόσιοι πέφτουνε στις Θερμοπύλες, παντοτινοί κήρυκες του Μεγάλου ΟΧΙ στην βαρβαρότητα. Όταν ο Παλαιολόγος πέφτει, άγνωστος ανάμεσα σε άγνωστους κι αναστήνεται μαρμαρωμένος. Όταν ο Διάκος γίνεται φλόγα και Δόξα! Όταν σε όλες τις εποχές τα κουφάρια των αδελφών μας στήνονται προχώματα Τιμής! Τότε ένας Λαός είναι ακατάλυτα δεμένος με την Μοίρα της Γης του »! Λουκής Ακρίτας.

Υ.Γ. "Εστιν ουν Ελλάς και η Μακεδονία"!

Pocketful of sunshine

2009-10-20T11:47:00.001+01:00

"Μη γίνει η Κύπρος νέα... Αρμενία"

2009-10-17T23:38:00.003+01:00

Απο το ΕΘΝΟΣ
Του Γιώργου Δελαστίκ

Ρίγη πολιτικής φρίκης προκαλεί ο τρόπος με τον οποίον σύρθηκαν οι Αρμένιοι το βράδυ του Σαββάτου στη Ζυρίχη από τους Αμερικανούς να υπογράψουν συμφωνία αποκατάστασης των διπλωματικών σχέσεων της χώρας τους με την Τουρκία, απεμπολώντας άνευ ανταλλάγματος την εθνική υπόθεσή τους - την απλή αναγνώριση της γενοκτονίας που διέπραξε σε βάρος του αρμενικού έθνους η Οθωμανική Τουρκία το 1915.

Εχοντας υποχωρήσει κατά κράτος στο πολιτικό επίπεδο εκ των προτέρων η αρμενική κυβέρνηση, διεσύρθη πλήρως στα μάτια των ομοεθνών της και του κόσμου ολόκληρου, καθώς οι Αμερικανοί δεν επέτρεψαν στον Αρμένιο υπουργό Εξωτερικών Εντουάρ Ναλμπαντιάν ούτε καν να κάνει μια μονομερή δήλωση που να αναφέρει τη γενοκτονία έστω και μόνο φραστικά, «για την τιμή των όπλων»!

Χαρακτηριστική ήταν η σκηνή κατά την οποία η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, η οποία για την υπογραφή της συμφωνίας μετέβη από την Ουάσιγκτον στη Ζυρίχη, κάλεσε στο ξενοδοχείο της τον Αρμένιο υπουργό Εξωτερικών (ο οποίος την τελευταία στιγμή απαιτούσε να κάνει δήλωση ο ίδιος για τη γενοκτονία, πράγμα που οδήγησε σε τρίωρη καθυστέρηση της υπογραφής της συμφωνίας) και στη συνέχεια τον... έβαλε μέσα στη λιμουζίνα της και τον πήγε συνοδεία στην αίθουσα υπογραφής της συμφωνίας για να μη φύγει στον δρόμο!

Στους παλαιότερους Ελληνες και Κύπριους οι σκηνές αυτές ξύπνησαν επώδυνες μνήμες με τις ανατριχιαστικές αναλογίες που έχουν με τον τρόπο που στην ίδια πόλη, πριν από μισόν αιώνα ακριβώς, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος υποχρεωνόταν από τους Αμερικανούς, τους Αγγλους και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να υπογράψει την «προδοτική συν�E�ήκη της Ζυρίχης», όπως έμεινε στην πολιτική ιστορία του τόπου, η οποία αποτέλεσε την αιτία όλων των δεινών της Κύπρου και διευκόλυνε την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο.

Η ταπείνωση των Αρμενίων δεν τελείωσε εδώ. Δεν φτάνει που ο Αρμένιος πρόεδρος Σερζ Σαρκισιάν κατηγορείται πλέCE�ν ανοικτά ως «προδότης» από την απανταχού της Γης πανίσχυρη αρμενική διασπορά και δεκάδες χιλιάδες λαού συμμετέχουν σε γιγαντιαίες διαδηλώσεις εναντίον του μέσα στην Αρμενία με συνθήματα ανάλογου περιεχομένου. Η Αγκυρα τον εξευτέλισε τελείως.

Σαββατόβραδο υπέγραψε, Κυριακή βγήκε ο Ερντογάν και δήλωσε ότι... δεν προτίθεται να ανοίξει τα σύνορα Τουρκίας - Αρμενίας, αν η τελευταία δεν αποχωρήσει από το Ναγκόρνο Καραμπάχ - μια περιοχή του Αζερμπαϊτζάν επί σοβιετικής εποχής που κατοικείται αποκλειστικά από Αρμένιους και την οποία αρμενικές δυνάμεις έχουν καταλάβει στρατιωτικά και κατέχουν εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

«Η Τουρκία δεν μπορεί να προχωρήσει σε θετικό βήμα προς την Αρμενία παρά μόνο αν αυτή αποχωρήσει από τα αζερινά εδάφη!», διακήρυξε ο Ερντογάν, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση θα στείλει μεν τα πρωτόκολλα στη Βουλή προς επικύρωση, αλλά η Βουλή (όπου το κόμμα του Ερντογάν έχει απόλυτη πλειοψηφία) δεν πρόκειται να επικυρώσει τη συμφωνία, αν προηγουμένως η Αρμενία δεν εγκαταλείψει το Ναγκόρνο Καραμπάχ και τους εκεί Αρμένιους!

Δεν μισούν φυσικά τους Αρμένιους οι Αμερικανοί. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ φροντίζουν και γι αυτό εκβίασαν τους Αρμένιους. «Για τις ΗΠΑ, μια συμφιλίωση Τουρκίας - Αρμενίας θα άλλαζε τη στρατηγική ισορροπία στη ΝΑ Ευρώπη.

Θα μπορούσε να ανοίξει νέους δρόμους για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου προς τη Δύση, καθώς επίσης και να παράσχει εναλλακτική οδό ανεφοδιασμού για τα αμερικανικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν», υπογραμμίζουν σχετικά οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

ΜΗΝ ΠΑΘΟΥΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ
Διδάγματα και για το Κυπριακό

Χρειάζεται προσοχή να μην πάθουν οι Ελληνες και οι Κύπριοι τα ίδια με τους Αρμένιους, αν οι συνομιλίες Χριστόφια - Ταλάτ καταλήξουν σε κάποια συμφωνία για το Κυπριακό, κατεύθυνση προς την οποία ασκούν παρασκηνιακά εντονότατες πιέσεις οι Αγγλοι, οι Αμερικανοί και κύκλοι της ΕΕ. Ο Ομπάμα προεκλογικά είχε υποσχεθεί ότι θα αναγνώριζαν οι ΗΠΑ τη γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά τώρα έκανε το εντελώς αντίθετο, καθώς έχει αναβαθμίσει θεαματικά την Τουρκία στον γεωστρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ στην περιοχή. Αθήνα και Λευκωσία οφείλουν λοιπόν να έχουν υπόψη τους ότι για τον ίδιο λόγο η Ουάσιγκτον θα σταθεί αποφασιστικά στο πλευρό της Αγκυρας τόσο στο Κυπριακό όσο και στα Ελληνοτουρκικά. Βάσει αυτού να διαλέξουν τους συμμάχους τους.

Πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=6964868

Σχόλιο: Οι αναλύσεις του Γιώργου Δελαστίκ είναι πάντα ενδιαφέρουσες.Έχω φυσικά τις επιφυλάξεις μου και πιστεύω ότι είναι ιστορικά ανακριβές αυτο που ανάφερει για τον Καραμανλή κι ότι υποχρέωσε τον Μακάριο να υπογράψει τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου.
Θυμήθηκα και κάτι που είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο για τον Καραμανλή.Λέγεται , ότι ο Καραμανλής είπε κάποτε στον Μακάριο:"Παπά μου , τις ίδιες συμφωνίες υπογράψαμε.Πως γίνεται εγω να ειμαι προδότης και εσύ ήρωας;" Και ο Μακάριος απήντησε με ένα χαμόγελο.

Όταν ξεφεύγει η σάτιρα

2009-10-16T22:02:00.005+01:00

Απο εφημερίδα Espresso:

Σχολιάζοντας την απάντηση εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδας αναφορικά με το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας καθώς και το ύφος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθιμου όταν διέψευδε δημοσιεύματα για τη "λιμουζίνα" του (όχημα δεκαετίας όπως είπε ο σεβασμιότατος), ο παρουσιαστής της εκπομπής Ράδιο Αρβύλα μίλησε με υποτιμητικό τρόπο για τους ιεράρχες και έκλεισε το σχόλιό του με τον ακόλουθο τρόπο:

"Από αυτούς τους παππούληδες, που δεν είναι παππούληδες, από αυτούς τους συμμορίτες με τα μαύρα κινδυνεύουμε".

Καθώς φαίνεται, η εξουσία που δίνει το μικρόφωνο και η τηλεοπτική κάμερα έχει εμποτίσει τα μυαλά αρκετών τηλεπαρουσιαστών με το δηλητήριο της αλαζονείας και της ασέβειας που προσβάλλει βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα της πλειονότητας των πολιτών της χώρας. Καλό είναι να μην βρεθούν πολλοί μιμητές αυτής της αχαρακτήριστης νοοτροπίας.

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&catID=4&artID=190311

Σχόλιο:
Επιτέλους όλοι αυτοί οι παντογνώστες τύπου Κανάκη πρέπει να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να λένε ότι τους κατέβει στο κεφάλι στο όνομα της σάτιρας! Το να αποκαλείς έναν Μητροπολίτη (και δή τον Μητροπολίτη Άνθιμο) "συμμορίτη" είναι ύβρις. Στη Θεοσεβούμενη Ελλάδα βρίσκονται όλοι αυτοί που τα παίρνουν χοντρά και που έχουν την εντυπωση πως εκφράζουν τον απλό λαό.
Αν ο λαός κινδυνεύει απο κάποιους , είναι αυτοί , που μόνοι τους θεωρούν ότι έχουν το αλάθητο και που θεωρούν "φασιστικό" τον αντίλογο.
Αυτη η δήθεν κουλτούρα που εκφράζεται αισχρά μου προκαλεί αηδία.

Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει απο τους ιερείς αγαπητέ Κανάκη αλλά απο τους δημαγωγούς.Απο αυτούς που κερδίζουν πολλά λεφτά για να ικανοποιούν δήθεν το λαϊκό αίσθημα.

Αντώνης Σαμαράς: Τότε και έκτοτε

2009-10-16T08:41:00.002+01:00

Του Αντώνη Σαμαρά

Την εποχή που διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία και ανέκυψε το πρόβλημα των Σκοπίων, το 1991-92, στην Ελλάδα επικράτησε η άποψη ότι δεν μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε κράτος με όνομα «Μακεδονία» δίπλα στα σύνορά μας.

Την άποψη αυτή, ασφαλώς τη στήριζε η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινής γνώμης. Αλλά δεν την επέβαλε το «πεζοδρόμιο», ούτε τα συλλαλητήρια, ούτε οι «Μακεδονομάχοι», ούτε, ασφαλώς ο… Αντώνης Σαμαράς!

Τη διαμόρφωσαν οι δύο κορυφαίοι πολιτικοί της εποχής εκείνης, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναφέρει ρητά τότε: «Σε ό,τι αφορά την ονομασία… για μένα δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να δεχθώ τον όρο «Μακεδονία», υπό οιανδήποτε μορφή αυτός περιέχεται στην ονομασία των Σκοπίων».

Κι αυτό διότι, όπως εξηγούσε, το θεωρούσε «όχημα αλυτρωτισμού».

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όχι μόνο συμφωνούσε με αυτή την άποψη, αλλά την πήγαινε κι ένα βήμα παραπέρα: «Το επιχείρημα ότι η Ελλάδα υπερβάλλει, διότι τα μικρά Σκόπια δεν αποτελούν απειλή για την Ελλάδα… είναι αντιφατικό και επικίνδυνο, για να μην πούμε παράλογο… Αν τα Σκόπια δεν αποτελούν απειλή, αυτή τη στιγμή, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και να εγγυηθεί… ποιοι συνδυασμοί δυνάμεων θα προκύψουν, στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον, στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή… Τα κράτη δεν ζουν μόνο με το σήμερα. Πρέπει να θυμούνται και το χθες για να μη το ξαναζήσουν αύριο»

Αυτές τις απόψεις υιοθέτησε ομόφωνα η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, που τότε βρισκόταν στην κυβέρνηση. Αυτές τις απόψεις υιοθέτησε με συντριπτική πλειοψηφία η τότε Ελληνική Βουλή. Αυτές τις απόψεις είχε υιοθετήσει ομόφωνα το τότε υπουργικό Συμβούλιο. Κι αυτές της απόψεις υπερασπίστηκα εγώ, τότε, ως υπουργός Εξωτερικών. Ασφαλώς συμφωνούσα με τις απόψεις αυτές. Ακόμα συμφωνώ. Αλλά δεν τις «επέβαλα» εγώ. Απλώς εξέφρασα και υλοποίησα την εθνική γραμμή, όπως είχα καθήκον, ως υπουργός Εξωτερικών.

Αυτό, όπως φαίνεται, κάποιοι δεν μου το «συγχώρεσαν» ποτέ… Τις μείζονες αποφάσεις εκείνης της εποχής τις περιέβαλε με το κύρος του το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Την απόφαση να απορρίψει το λεγόμενο «Πακέτο Πινέϊρο» την έλαβε το δεύτερο Συμβούλιο Αρχηγών, στις 13 Απριλίου του 1992, αφού απομάκρυνε εμένα. Κάποιοι θεωρούν ότι τότε «χάσαμε την ευκαιρία να κλείσουμε το θέμα», ήδη από τότε και να τελειώνουμε - με το όνομα «Νέα Μακεδονία».

Ομως τέτοια «χαμένη ευκαιρία» δεν υπήρξε ποτέ. Αλλωστε, το Πακέτο Πινέϊρο το απέρριψαν τότε και τα Σκόπια. Μάλιστα ο τότε πρόεδρος των Σκοπίων Κίρο Γκλιγκόροφ, στο βιβλίο του υποβαθμίζει τελείως τις «ιδέες Πινέϊρο», ενώ ομολογεί ότι η χώρα του δεν μπορούσε να τις δεχθεί διότι προέβλεπαν αλλαγή του Συντάγματός της. Ο Γκλιγκόροφ έχει προ πολλού ομολογήσει ότι το απέρριψε. Κι όμως, πολλοί στην Αθήνα θρηνούν ακόμα για τη «χαμένη ευκαιρία»...

Μιλούν για μια χαμένη ευκαιρία που ποτέ δεν υπήρξε. Και το χειρότερο, θεωρούν εμένα «υπεύθυνο» για μιαν απόφαση που έλαβαν άλλοι αφού με απέπεμψαν!

Θανάσιμο δίλημμα για τα Σκόπια

Εκτοτε τα Σκόπια κερδίζουν τη μάχη της διεθνούς αναγνώρισής τους με το όνομα «Μακεδονία». Αλλά χάνουν, όπως χρόνια επιμένω, την πολύ σημαντικότερη μάχη για την επιβίωσή τους, για τη διατήρηση της ενότητάς τους.

Το πρώτο βήμα έγινε το 2001 όταν οι Αλβανοί της περιοχής του Τετόβου, στην ανατολική FYROM εξεγέρθηκαν. Απειλήθηκε εμφύλιος πόλεμος, που αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή με ένα επώδυνο για τα Σκόπια συμβιβασμό (συμφωνία της Αχρίδας). Η FYROM έπαψε ουσιαστικά να είναι «εθνική κοιτίδα Μακεδόνων» και μετατράπηκε σε πολυεθνικό κράτος με δύο ξεχωριστές συστατικές εθνότητες. Ο «ψευτο-μακεδονικός» αλυτρωτισμός άρχισε να αμφισβητείται στο εσωτερικό του κράτους.

Αυτό που εμείς αμφισβητούσαμε απ' έξω - την ύπαρξη εθνικού κράτους «Μακεδόνων» - οι Αλβανοί του Τετόβου άρχισαν αποφασιστικά να το αμφισβητούν από μέσα.

Το δεύτερο βήμα γίνεται τώρα με την απόσχιση του γειτονικού Κοσόβου από τη Σερβία. Που καθιστά αναπόφευκτη και νέα κρίση με τους Αλβανούς του Τετόβου από τη FYROM. Η οποία έχει ήδη ξεσπάσει.

Για τα Σκόπια σήμερα το δίλημμα είναι αν θα διαλυθούν ή αν - όπως υποστηρίζουν κάποιοι - θα μετασχηματιστούν σε χαλαρή πολύ-εθνοτική ομοσπονδία (για να αποφύγουν τη διάλυση).

Σε κάθε περίπτωση το «μακεδονικό ιδεολόγημα» θα έχει ηττηθεί οριστικά. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, χρόνο. Και προσοχή να μην πληρώσει η Ελλάδα κόστος, για τις κρίσιμες εξελίξεις που έρχονται.

Σήμερα ο πρωθυπουργός αποκλείει κάθε προοπτική διπλής ονομασίας. Αλλά αποδέχεται να συζητήσει για «σύνθετη». Εγώ εξακολουθώ να διαφωνώ με τη «σύνθετη ονομασία». Αλλά επικροτώ την αποφυγή διπλής ονομασίας. Θεωρώ απίθανο να έλθουν τα Σκόπια σε συμβιβασμό, αφού το περισσότερο που μπορούν να υποχωρήσουν είναι η διπλή ονομασία. Που εμείς την απορρίπτουμε. Μια τέτοια έκβαση μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμη για την Ελλάδα, αφού η κυβέρνηση Καραμανλή θα αφήσει τα Σκόπια εκτός ΝΑΤΟ με δική τους ευθύνη.

Και θα κερδίσουμε χρόνο...

Ενώ το «μακεδονικό ιδεολόγημα» υπονομεύεται και αμφισβητείται πλέον από παντού, μέσα κι έξω… Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επισήμαινε το Φλεβάρη του 1992: «τα κράτη δεν ζουν μόνο με το σήμερα. Πρέπει να θυμούνται και το χθες για να μη το ξαναζήσουν αύριο».

Αυτό να το θυμούνται όσοι βιάζονται να «κλείσουν» τα μεγάλα εθνικά ζητήματα όπως όπως, αδιαφορώντας για τα προβλήματα που δημιουργούν στο μέλλον. Τα μεγάλα προβλήματα απαιτούν να τα λύσουμε, όχι να τα «κλείσουμε».

Εκείνη την άποψη Καραμανλή εγώ την ενστερνίστηκα τότε και έκτοτε. Κάποιοι δεν την πίστεψαν ποτέ…

Πηγή:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_100074_16/03/2008_263038

Διεθνής Αμνηστία: Η δύναμη της υπογραφής

2009-10-09T11:13:00.002+01:00

Η δύναμη που έχει ο καθένας απο εμας να πολεμήσει την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων , αποτυπώνεται με ένα συγκλονιστικό τρόπο στο πιο κάτω βραβευμένο βιντεάκι.Αξίζει να το δείτε.

Isn't it ironic..don't you think

2009-10-07T22:16:00.002+01:00

Well life has a funny way of sneaking up on you
When you think everything's okay and everything's going right
And life has a funny way of helping you out when
You think everything's gone wrong and everything blows up
In your face

Ο σκηνοθέτης-βιαστής

2009-10-03T22:41:00.004+01:00

Ο Ρομάν Πολάνσκι αφου έζησε μια ζωή μέσα στα πλούτη ,σε επαύλεις και αφού ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο σαν να μήν διέπραξε ποτε ένα έγκλημα, αντιμετωπίζει σήμερα το "σκληρό" πρόσωπο της δικαιοσύνης.

Η κοροϊδία βέβαια είναι ολοφάνερη.Τριάντα χρόνια μετά θυμηθηκαν να τον συλλάβουν για αποπλάνηση ανηλίκου ,για χορήγηση υπνωτικών χαπιών , για βιασμό. Ο Πολάνσκι παραδέχθηκε πριν απο 30 χρόνια ότι συνευρεύθηκε με την 13χρονη αλλά αρνήθηκε την κατηγορία για βιασμό! Πέρασε 42 μέρες στη φυλακή και απο τότε "το έσκασε" απο τις Η.Π.Α. και τριγυρνά ελεύθερος σε όλη την Ευρώπη, αγοράζει σπίτια, κατέχει με ονοματεπώνυμο τίτλους ιδιοκτησίας , σκηνοθετεί και παίρνει βραβεία. Προφανώς το ότι το ένταλμα σύλληψης του τέθηκε σε ισχύ μετα απο όλα αυτα περιλαμβάνει κι άλλα μηνύματα , τα οποία ειλικρινώς δεν με ενδιαφέρουν.

Εξοργίζομαι όμως απο την προσπάθεια πασίγνωστων καλλιτεχνικών κύκλων να τον ελευθερώσουν.Υπογράφουν μάλιστα και ψήφισμα για την άμεση αποφυλάκιση του! Κι αν η 13χρονη ήταν το δίκο τους παιδί;;Κι αν αυτος ο καταπληκτικός σκηνοθέτης βίαζε τη δική τους κόρη;; Θα του έδιναν άφεση αμαρτιών εξαιτίας των σκηνοθετικών του ικανοτήτων;

Ο Πολάνκσι σκηνοθέτησε και τη δικιά μου αγαπημένη ταινία, τον "Πιανίστα".Θαυμάζω απεριόριστα το ταλέντο του. Δεν παύει όμως να είναι ένας βιαστής! Κι η θέση των βιαστών ειναι στη φυλακή! Να σαπίσει στη φυλακή λοιπόν έστω και αργά!Έστω κι αν η τότε 13χρονη , σήμερα τον συγχωρεί. Έστω κι αν τα Μ.Μ.Ε προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα συμπάθειας για αυτόν.

Μέχρι πότε θα υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά σ'αυτόν τον κόσμο; Και γιατί εγώ να μην μπόρώ να κατανοήσω τις δηλώσεις συμπάθειας απο τον Υπουργό Πολιτισμού της Γαλλικής κυβέρνησης και απο αξιωματούχους της UNESCO;;Μα πως είναι δυνατόν ένας υπουργός να παρομοιάζει το βιασμό ενός παιδιού με "μια αρχαία ιστορια";;;

Υ.Γ.Η κατάθεση της 13χρονης αντικρούει όλα αυτα τα περι συναινετικής σεξουαλικής επαφής που ισχυρίζεται ο Πολάνσκι.Εξάλλου όταν μιλάμε για ένα παιδί 13 ετών ειναι αστείο να μιλάμε για "συναίνεση"!

Η Κύπρος δεν στηρίζει το δικαίωμα των εκτοπισμένων της Νότιας Οσετίας να επιστρέψουν στα σπίτια τους! Και εις ανώτερα!

2009-10-01T13:53:00.005+01:00

Παραθέτω το ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών σύμφωνα με το οποίο η Κυπριακή Κυβέρνηση είναι το μοναδικό κράτος-μέλος της Ε.Ε. που δέν υποστήριξε το δικαίωμα των εκτοπισμένων της Νότιας Οσετίας να επιστρέψουν στα σπίτια τους!
Δυο αφελείς απορίες:
Άραγε τα δικαιώματα των εκτοπισμένων ισχύουν μόνο στην περίπτωση των Ελληνοκυπρίων;;
Εμεις που έχουμε πικρήν πείρα ,δεν θα έπρεπε να είμασταν οι πρώτοι που θα ψηφίζαμε υπέρ της επιστροφής των εκτοπισμένων;;;

Τα συμπεράσματα δικά σας!

http://www.un.org/News/Press/docs/2009/ga10853.doc.htm
Vote on Internally Displaced Persons throughout Georgia

The draft resolution on the status of internally displaced persons and refugees from Abkhazia, Georgia and the Tskhinvali region/South Ossetia, Georgia (document A/63/L.79) was adopted by a recorded vote of 48 in favour to 19 against, with 78 abstentions, as follows:

In favour: Albania, Andorra, Australia, Austria, Azerbaijan, Belgium, Bosnia and Herzegovina, Bulgaria, Canada, Croatia, Czech Republic, Denmark, Estonia, Finland, France, Georgia, Germany, Greece, Hungary, Iceland, Ireland, Italy, Japan, Latvia, Liechtenstein, Lithuania, Luxembourg, Malta, Monaco, Montenegro, Netherlands, New Zealand, Norway, Poland, Portugal, Romania, Saint Lucia, San Marino, Slovakia, Slovenia, Spain, Sweden, The former Yugoslav Republic of Macedonia, Uganda, Ukraine, United Kingdom, United States, Vanuatu.

Against: Algeria, Armenia, Belarus, Bolivia, Cuba, Democratic People’s Republic of Korea, Ecuador, Ethiopia, India, Iran, Lao People’s Democratic Republic, Myanmar, Nicaragua, Russian Federation, Sri Lanka, Syria, Venezuela, Viet Nam, Zimbabwe.

Abstain: Antigua and Barbuda, Argentina, Bahamas, Bahrain, Bangladesh, Barbados, Benin, Botswana, Brazil, Brunei Darussalam, Burkina Faso, Cameroon, Chile, China, Colombia, Congo, Costa Rica, Cyprus, Djibouti, Dominica, Dominican Republic, Egypt, El Salvador, Fiji, Gabon, Ghana, Guatemala, Guyana, Indonesia, Israel, Jamaica, Jordan, Kazakhstan, Kenya, Kuwait, Kyrgyzstan, Lebanon, Libya, Malaysia, Mauritius, Mexico, Mongolia, Morocco, Namibia, Nepal, Nigeria, Oman, Pakistan, Panama, Papua New Guinea, Paraguay, Peru, Philippines, Qatar, Republic of Korea, Republic of Moldova, Rwanda, Samoa, Saudi Arabia, Senegal, Serbia, Singapore, South Africa, Suriname, Swaziland, Switzerland, Thailand, Timor-Leste, Togo, Trinidad and Tobago, Tunisia, Turkey, United Arab Emirates, United Republic of Tanzania, Uruguay, Uzbekistan, Yemen, Zambia.

Absent: Afghanistan, Angola, Belize, Bhutan, Burundi, Cambodia, Cape Verde, Central African Republic, Chad, Comoros, Côte d’Ivoire, Democratic Republic of the Congo, Equatorial Guinea, Eritrea, Gambia, Grenada, Guinea, Guinea-Bissau, Haiti, Honduras, Iraq, Kiribati, Lesotho, Liberia, Madagascar, Malawi, Maldives, Mali, Marshall Islands, Mauritania, Micronesia (Federated States of), Mozambique, Nauru, Niger, Palau, Saint Kitts and Nevis, Saint Vincent and the Grenadines, Sao Tome and Principe, Seychelles, Sierra Leone, Solomon Islands, Somalia, Sudan, Tajikistan, Tonga, Turkmenistan, Tuvalu.

Υ.Γ. Γιατι τα Μ.Μ.Ε δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με το ψήφισμα αυτο;;

Coldplay-Wembley

2009-09-20T00:20:00.005+01:00

Πρωτόγνωρη εμπειρία! Απίστευτο συναίσθημα!
Η συναυλία των Coldplay στο Wembley άξιζε όλην την ταλαιπωρία(8 ωρες και βάλε) κι όλα τα λέφτα!

Εν αντιθέσει με τους Killers οι Coldplay τραγούδησαν για δυο ολοκληρες ώρες και με ένα καταπληκτικό πρόγραμμα συνεπήραν τις 100 χιλιάδες(και βάλε) που τραγουδούσαν μαζί τους όλες τις επιτυχιες τους!Πυροτεχνήματα , μπαλόνια ,εφευρετικά κολπάκια με τον διάσημο κριτή του Βρετανικού X-factor να εμφανίζεται στις οθόνες και να κρίνει τους Coldplay και το κοινό λέγοντας τους ότι η εμφανίση τους είναι ένας σκέτος εφιάλτης!

Εξεπλάγην απο το ταλέντο του Chris Martin στο πιάνο!O Martin που ειναι κι ο βασικός τραγουδιστής των Coldplay έχει πάρει πτυχίο Κλασσικών Σπουδών(Ελληνικά και Λατινικά) με άριστα! Τωρα εξηγούνται όλα αυτα τα "φιλοσοφικά" τραγούδια!

Κατα τα άλλα , στο Wembley δεν υπάρχει περίπτωση να μπείς με πλαστό εισιτηριο(βλ.ΓΣΠ) αφου το εισιτηριο πρέπει να περάσει απο ειδικό μηχάνημα.Πλήρης οργάνωση , πολύ προσωπικό ασφαλείας και αστυνομία! Επιπλέον απαγορεύονται τα μπουκάλια ,κι αν έχεις μπουκάλι στη τσάντα σου θα σου το ανοίξουν και θα το αδειάσουν σε ποτήρι! Λες και δεν μπορείς να πετάξεις το ποτήρι! Για 3 hamburgers , 2 μπύρες(στο πλαστικό ποτηράκι) και 2 ποτηράκια νερού της βρύσης πληρώσαμε 30 λιρες!

Μετά απο αυτην τη συναυλία...Lights will guide me home!

Ζήτημα ρατσισμού ο αποκλεισμός της Serena Williams απο το US Open;

2009-09-14T21:20:00.006+01:00

H Serena Williams , αποκλείστηκε-παραιτήθηκε(;) απο το US Open ,μετά την επίθεση που εξαπέλυσε στην επόπτη γραμμών. Η επόπτης υποστήριξε πως η αθλήτρια απείλησε τη ζωή της και της είπε σε απλά και ευγενικά ελληνικά ότι θα της δώσει να φάει το μπαλάκι("Take this Fu..ing ball and shove it down your fu...ing throat" ηταν η περίφημη φράση).Η Williams αρνήθηκε εντόνως τις κατηγορίες ενω μιλούσε και κινούνταν απειλητικά προς τον υπεύθυνο πού ήρθε να λύσει το πρόβλημα και ενώ η αντίπαλος παρακολουθούσε χωρις να κατανοεί τι συμβαίνει.

Η συμπεριφορά της Williams ειναι οπωσδήποτε καταδικαστέα και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να διαβάσει κανεις τι λένε τα χείλη της στο πιο κάτω βίντεο.
΄Ηταν όμως αναγκη να αποβληθεί απο το US Open και να πληρώσει προστιμο; Ο blogger της Huffington Post κανει λόγο για μια αποφάση που λήφθηκε λόγω του ότι η αθλήτρια είναι δυνατή και μαύρη: "a black strong woman" .Θέτει το ερώτημα ο Michael Kimmel :"Θα ήταν η ίδια αποφαση εαν συμπεριφερόταν με τον ίδιο τρόπο η μικροκαμωμένη και λευκή Melanie Oudin;" Η γιατί όταν στο παρελθόν ο Jimmy Connor -ένας λευκός άνδρας- έχασε την ψυχραιμία του όπως και η Williams δεν αντιμετώπισε την ίδια τιμωρία;

Το αρθρο ειναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και δίνει μια άλλη διάσταση στο θέμα που έχει κάνει το γύρο του κόσμου.
Double Fault: Serena's Loss of Serenity reveals both Race and Gender Bias :
http://www.huffingtonpost.com/michael-kimmel/double-fault-serenass-los_b_285039.html

Η τελευταία διάλεξη

2009-09-06T22:53:00.006+01:00

O Randy Pausch , καθηγητής Η/Υ , κλήθηκε να δώσει την τελευταία του διάλεξη στο πανεπιστημιο. Το Carnegie Mellon University έχει αυτην την παραδοση της "τελευταίας διάλεξης" , όμως η περίπτωση του Pausch ήταν διαφορετική: Σε ηλικία 47 ετών έπασχε απο καρκίνο και οι γιατροί του είχαν δώσει λίγους μήνες ζωής. Σ'αυτό το "last lecture" ο καθηγητής μίλησε για τα παιδικά του όνειρα , ποια πραγματοποίησε και ποιά όχι και έδωσε συμβουλές στο κοινό για το πώς πραγματοποιούνται τα παιδικά όνειρα. Στο πιο κάτω βίντεο ο άντρας που μιλάει δεν θυμίζει σε τίποτα έναν άνθρωπο ο όποιος γνωρίζει ότι θα πεθάνει.
Το βιντεο αυτο έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία στο διαδίκτυο κατι που οδήγησε τον καθηγητή να γράψει ένα βιβλίο στο οποίο ανέπτυξε την "τελευταία διάλεξη" του ,και το οποίο έχει γινει New York Times best-seller και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες μεταξύ των οποίων και η ελληνική.

Το πιο συγκινητικό δε, ειναι ότι ο Pausch αποκάλυψε πως όλα αυτα τα έκανε για τα παιδιά του , για να τους πεί όλα αυτα που δεν θα μπορούσε στο μέλλον και για να αφήσει τις συμβουλές του σε ένα βίντεο και ένα βιβλίο.

Ο Randy Pausch έχασε τη μάχη με την επάρατο νόσο το 2008 ,αφου έζησε περισσότερο απο όσο του είχαν πεί οι γιατροί.

The last lecture: Really Achieving Your Childhood Dreams

Why you need to fail

2009-09-05T10:27:00.003+01:00

Διαβασα αυτο το πολύ ενδιαφέρον άρθρο (στην ιστοσελίδα του Harvard Business School) το οποιο μιλά για την αναγκαιότητα της αποτυχίας.Χαιρομαι που το διάβασα διοτι εγω ποτε δεν υπήρξα τέλεια μαθητρια,φοιτήτρια,άνθρωπος κι ειχα την "ευκαιρία" να ζήσω αρκετες αποτυχίες πριν απο οποιαδήποτε επιτυχία στη ζωή μου.

By Peter Bregman

Peter, I'd like you to stay for a minute after class." Calvin teaches my favorite body conditioning class at the gym.

"What'd I do?" I asked him.

"It's what you didn't do."

"What didn't I do?"

"Fail."

"You kept me after class for not failing?"

"This," he began to mimic my casual weight lifting style, using weights that were obviously too light, "is not going to get you anywhere. A muscle only grows if you work it till it fails. You need to use more challenging weights. You need to fail."

Calvin's onto something.

Every time I ask a room of executives to list the top five moments their career took a leap forward — not just a step, but a leap — failure is always on the list. For some it was the loss of a job. For others it was a project gone bad. And for others still it was the failure of a larger system, like an economic downturn, that required them to step up.

Yet most of us spend a tremendous effort trying to avoid even the possibility of failure.

According to Dr. Carol Dweck, professor at Stanford University, we have a mindset problem. Dweck has done a tremendous amount of research to understand what makes someone give up in the face of adversity versus strive to overcome it.

It turns out the answer is deceptively simple. It's all in your head.

If you believe that your talents are inborn or fixed, then you will try to avoid failure at all costs because failure is proof of your limitation. People with a fixed mindset like to solve the same problems over and over again. It reinforces their sense of competence.

Children with fixed mindsets would rather redo an easy jigsaw puzzle than try a harder one. Students with fixed mindsets would rather not learn new languages. CEOs with fixed mindsets will surround themselves with people who agree with them. They feel smart when they get it right.

But if you believe your talent grows with persistence and effort, then you seek failure as an opportunity to improve. People with a growth mindset feel smart when they're learning, not when they're flawless.

Michael Jordan, arguably the world's best basketball player, has a growth mindset. Most successful people do. In high school he was cut from the basketball team but that obviously didn't discourage him: "I've missed more than 9,000 shots in my career, I've lost almost 300 games. Twenty-six times I've been trusted to take the game winning shot and missed. I've failed over and over and over again in my life. And that is why I succeed."

If you have a growth mindset, then you use your failures to improve. If you have a fixed mindset, you may never fail, but neither do you learn or grow.

In business, we have to be discriminating about when we choose to challenge ourselves. In high risk, high leverage situations, it's better to stay within your current capability. In lower risk situations, where the consequences of failure are less, better to push the envelope. The important point is to know that pushing the envelope, that failing, is how you learn and grow and succeed. It's your opportunity.

Here's the good news: you can change your success by changing your mindset. When Dweck trained children to view themselves as capable of growing their intelligence, they worked harder, more persistently, and with greater success on math problems they had previously abandoned as unsolvable.

A growth mindset is the secret to maximizing potential. Want to grow your staff? Give them tasks above their ability. They don't think they could do it? Tell them you expect them to work at it for a while, struggle with it. That it will take more time than the tasks they're used to doing. That you expect they'll make some mistakes along the way. But you know they could do it.

Want to increase your own performance? Set high goals where you have a 50-70% chance of success. According to Psychologist and Harvard researcher the late David McClelland, that's the sweet spot for high achievers. Then, when you fail half the time, figure out what you should do differently and try again. That's practice. And according to recent studies, 10,000 hours of that kind of practice will make you an expert in anything. No matter where you start.

The next class I did with Calvin, I doubled the weight I was using. Yeah, that's right. Unfortunately, that gave me tendonitis in my elbow, which I'm nursing with rest and ice. Sometimes you can even fail when you're trying to fail.

Hey, I'm learning.

(http://blogs.harvardbusiness.org/bregman/2009/07/why-you-need-to-fail.html)

«Οι Άγγλοι έχουσι δύο βουλάς, την άνω και την κάτω, ημείς μίαν μόνην ανωκάτω»

2009-09-03T21:28:00.004+01:00

Εξαιτίας του καυτού πολιτικού σκηνικού που επικρατεί στην Ελλάδα αυτές τις μέρες, σημειώνω τα εξής:
1. Ο ΛΑΟΣ συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερα στελεχη της ΝΔ , και φυσικά περισσότερες ψήφους. Έχω την εντύπωση πως η εκλογική αναμέτρηση θα του χαρίσει περισσότερους από 10 βουλευτές.
2. Ένα προϊόν νεποτισμού φεύγει κι έρχεται ένα άλλο.
3. Ο Γιωργάκης, που σε γενικές γραμμές μου είναι συμπαθής(φαίνεται καλός άνθρωπος) θα γίνει πρωθυπουργός μιας χώρας της οποίας τη γλώσσα δεν μπορεί να μιλήσει σωστά.Εύγε.
4. Το επώνυμο προφανώς δεν σε κάνει πολιτικό.Οι καιροί είναι οπωσδήποτε δύσκολοι αλλα όταν δεν μπορείς να αντεπεξέλθεις σε δύσκολες καταστάσεις, μη γινεις πολιτικός βρε αδελφέ , γίνε κάτι άλλο.
5. Ο Μιχάλης Λιάπης θα βρίσκεται εκτός ψηφοδελτίων. Εύχομαι το δρόμο του να ακολουθήσουν κι άλλοι πολιτικοί, γόνοι ή μη. Ο Βαρβιτσιώτης,ο Τζοχατζόπουλος κι ο Βουλγαράκης, να συνεχίσουν το τρελό life-style και να αφήσουν τον ελληνικό λαό ήσυχο.
6. Εξεπλάγην από την ετοιμότητα του ΠΑΣΟΚ και του Κυριάκου(Μητσοτάκη). Το ΠΑΣΟΚ είχε έτοιμες ραδιοφωνικές διαφημίσεις και ο Κυριακός έτοιμη τη νέα προεκλογική του αφίσα! Μωρέ μπράβο!
7. Η πανέξυπνη κόρη του Μητσοτάκη εμφανίστηκε χθές το βράδυ στο ΑΛΤΕΡ,σήμερα το πρωί στη ΝΕΤ και απόψε στο MEGA.Βεβαίως αυτές οι εμφανίσεις δεν πιάνονται για προεκλογικές και αρα θα εμφανιστεί ξανά σε αυτά τα κανάλια!Και εννοείται ότι υποστηρίζει τον Καραμανλή με όλες της τις δυνάμεις!
8. Ανυπομονώ για την τηλεοπτική αναμέτρηση Εύας Καϊλή και Έλενας Ράπτη.Θυμαμαι πριν από δύο χρόνια είχαν εμφανιστεί στο δελτίο του MEGA ,όπου η Τρέμη κι ο Πρετεντέρης τις άφησαν να μιλούν μόνες τους για 15 λεπτά χωρίς να τις διακόπτουν!
9. Εύχομαι οι Οικολόγοι-Πράσινοι κι ο Τσίπρας να καταποντιστούν.
10. Εύχομαι καλή επιτυχία στον Πέτρο Τατούλη .Άξιος πολιτικός.
11. Άκουσα μια φήμη , ότι η κυρία Μαρίκα μαγειρεύει πυρετωδώς για να γιορτάσουν την επανάκτηση του κόμματος ,λέτε να αληθεύει;;

Μ’αυτά και μ'αυτά ο Εμμανουήλ Ροϊδης ήξερε τι έλεγε:
«Οι Άγγλοι έχουσι δύο βουλάς, την άνω και την κάτω, ημείς μίαν μόνην ανωκάτω»

ΑΠΟΕΛ!

2009-08-26T23:03:00.002+01:00

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας αγωνίζεται πλέον στους ομίλους του Champions League!
Μεγάλη επιτυχία για την Κύπρο και φυσικά για την ομάδα μου!
Θερμά συγχαρητήρια!

"Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί"

2009-08-23T21:17:00.003+01:00

Επιστροφή.Ξεκινούν οι αθροίσεις.

θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.

Για το Μαδράς τη Σιγκαπούρ τ' Αλγέρι και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,
κι εγώ σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.

Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ,
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά:
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει"

Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο ως ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήσει,
κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει.

Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθειά στις μακρινές Ινδίες,
θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

Ν.Κ.

Ο ανεπανάληπτος Σταμάτης Σπανουδάκης

2009-08-16T11:07:00.003+01:00

Δεν θα μπορέσω ποτε να καταλάβω πως το μυαλό ενός ανθρώπου μπόρεσε να γεννήσει τα πιο κάτω αριστουργήματα!Απέραντος θαυμασμός προς τον Σταμάτη Σπανουδάκη που με τη μουσική του δημιουργεί ένα αίσθημα περηφάνιας σε όλους τους Έλληνες!

Θαρθεις σαν αστραπή -Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος

Θάρθεις σαν αστραπή
θάχει η χώρα γιορτή
θάλασσα γη και ουρανός
στο δικό σου φως.
Θα ντυθώ στα λευκά
να σ' αγγίξω ξανά
φως εσύ και καρδιά μου εγώ
πόσο σ' αγαπώ.

Βασιλεύς Βασιλέων, Βασιλεί Βοήθει, έλεος, έλεος Επουράνιε Θεέ
Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος, έλεω Θεού Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.
Στην πύλη του αγίου Ρωμανού, καβαλικά την φάρα του την ασπροποδαράτην,
Τέσσερα Βήτα, έλεος, έλεος, Μαρμαράς, Βόσπορος και Μαύρη Τρίτη
Φρίξον ήλιε, στέναξον γη, Εάλω ή πόλη, Εάλω η πόλη
Βασιλεύουσα, πύλη χρυσή κι ο πορφυρογέννητος στην κόκκινη μηλιά.
Η πόλη ήταν το σπαθί, η πόλη το κοντάρι, η πόλη ήταν το κλειδί της Ρωμανίας όλης
Σώπασε Κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,
πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά Σου θάναι.

Στην πύλη του αγίου Ρωμανού
έφυγες για αλλού
κι άγγελος θα σε φέρει εδώ
στον σωστό καιρό.
Μες την Άγια Σοφιά
θα βρεθούμε ξανά λειτουργία μελλοντική
οι Έλληνες μαζί

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Η συναρπαστική ιστορία του Roberto Saviano

2009-08-12T20:59:00.004+01:00

Ο Roberto Saviano , Ιταλός δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου Gomorrah βρίσκεται υπο συνεχή αστυνομική παρακολούθηση εξαιτίας ενός "αμαρτήματος" που πιθανολογείται ότι μπορεί να γίνει και θανάσιμο. Στο βιβλίο του για την Μαφία της Νάπολης Καμόρα , αναφέρεται ονομαστικά στους Ιταλούς "νονούς" που κυριεύουν και τρομοκρατούν την Νάπολη. Ενα βιβλίο γεμάτο φρικιαστικές περιγραφές , αγριες δολοφονιες νέων , παιδιών ακόμη και ενος ιερέα! Απο τα λίγα βιβλία τα οποία συγκλονίζουν τον αναγνώστη μέχρι το τέλος.Οι περιπετειες που έζησε και περιγράφει ο Saviano κάνουν τον αναγνώστη να φαντάζεται ότι αυτα γίνονται σε μια μακρινή τριτοκοσμική χώρα και όχι στην ιστορική και Ευρωπαϊκή Ιταλία!

Στο πιο κάτω άρθρο που δημοσιεύτηκε στους Times του Λονδίνου , ο Saviano περιγράφει πώς άλλαξε η ζωή του απο τη μέρα που το βιβλίο του έγινε best-seller ,δηλαδή απο τότε που η Καμόρα τον αναζητεί για να τον "τιμωρήσει" για τις αποκαλύψεις που έκανε. Αλλάζει συνεχώς σπίτια , έχει πέντε σωματοφύλακες και ζεί μια ζωή σε συνεχές κυνηγητό! Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι μισεί αυτο το βιβλίο που πούλησε πάνω απο 4 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και που του κατέστρεψε τη ζωή.

Roberto Saviano: on the run from the Mafia - Times Online

Shared via AddThis

Η Χίλαρι θυμώνει (και πολύ καλά κάνει)

2009-08-11T18:59:00.006+01:00

Κατα τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης της στην Αφρική , η Χίλαρι Κλίντον άστραψε και βρόντηξε όταν ένας φοιτητής τη ρώτησε ποια είναι η άποψη του συζυγου της (!) σε θέματα εξωτερικής πολιτικής!
Το γεγονός αυτο με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι δυστυχώς υπάρχει ακόμη σεξισμός στην πολιτική. Ο φοιτητης αυτός προφανώς ενδιαφέρθηκε περισσότερο για την άποψη του άνδρα και όχι της γυναικας που βρέθηκε εκει με την ιδιοτητα της Υπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α. Κι όμως υπάρχουν ακόμη κοινωνίες οπου ο λόγος του άνδρα έχει περισσότερη σημασία απο αυτον της γυναίκας και που θεωρείται ότι η γυναίκα αντιπροσωπεύει όχι τον εαυτό της αλλα τον σύζυγο της!

Μου θύμισε τα σεξιστικά σχόλια κάποιων Γάλλων πολιτικών και δημοσιογράφων όταν η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ήταν υποψήφια για Πρόεδρος: "Και ποιος θα προσέχει τα παιδιά;" διερωτήθηκε ένας "λαμπρός" Γάλλος πολιτικός ενώ οι εφημερίδες την έχουν στολίσει με πάμπολα επίθετα απο "ηλίθια" μέχρι "σκύλα" ,ένω έφτασαν στο σημείο να την κατακρίνουν επειδή απέκτησε 4 παιδιά εκτός γάμου!!

Ήδη κάποιοι έχουν κατακρίνει τη Χίλαρι λόγω της εξαγριωμένης απάντησης που έδωσε στο φοιτητη.Γιατί παρακαλώ;Γιατί όταν ένας άνδρας πολιτικός υψώνει τον τόνο της φωνής του να θεωρείται "ηγετική προσωπικότητα" , ενω όταν το κάνει μια γυναίκα να θεωρείται "στρίγκλα";

Η Χίλαρι Κλίντον είχε μια απόλυτα δικαιολογημένη αντιδραση και μπράβο της που έβαλε το σεξιστή φοιτητή στη θέση του,έστω κι αν αυτός μετα προσπάθησε να τα μαζέψει λέγοντας πώς ήθελε να πει "Mr.Obama" αντί "Mr.Clinton"!

Αφιερωμένο στους "αγανακτισμένους" fans της σειράς LOST!

2009-08-08T14:00:00.002+01:00

Ο Χίτλερ θυμώνει που ο 5ος κύκλος του Lost τελείωσε και ολα τα ερωτηματα παραμένουν αναπάντητα.
Άν το LOST έχει τρελάνει και εσάς , παρακολουθήστε αυτό το πολύ αστείο βίντεο!

"Five Fucking seasons and still so many mysteries!!!"

Under the same moon

2009-07-30T20:49:00.004+01:00

Προχθές , πέτυχα τυχαία στην τηλεόραση μια ταινία η οποία με συγκίνησε παρα πολύ. Ειναι η συγκλονιστική ανθρώπινη ιστορία ενος παιδιού που αναζητεί απελπισμένα τη μητέρα του η οποία έχει μεταναστεύσει στις Η.Π.Α για να δουλέψει. Η μητέρα έχει αφήσει το παιδί της στο Μεξικό μαζί με τη γιαγιά.Όταν η γιαγιά πεθαίνει , ο μικρός κανει τα αδύνατα δυνατα και περνάει τα σύνορα Μεξικού-Η.Π.Α για να βρεί τη μητέρα του. Μια ταινία που αφηγείται τον ισχυρό δεσμό μητέρας και παιδιού καθως και τη σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες.

Under the same moon- La misma luna-Trailer

Will you be there?

2009-07-29T16:42:00.003+01:00

Weary
Tell me will you hold me
When wrong, will you skold me
When lost will you find me?

But they told me
A man should be faithful
And walk when not able
And fight till the end
But Im only human

Everyones taking control of me
Seems that the worlds
Got a role for me
Im so confused
Will you show to me
You'll be there for me
And care enough to bear me

Γιατί οι μπλόγκερς να ανέχονται τις προσβολές απο αγνώστους;;

2009-07-29T07:56:00.003+01:00

Θελω να δηλώσω ευθέως ότι αν ήμουν πολιτικός ή ακαδημαϊκός δεν θα έκλεινα ποτε την πόρτα σε κανένα και θα άκουγα τα πάντα.Το μπλογκ αυτό ειναι η δικη μου προσωπική γωνιά και αν δεν θέλω να δημοσιεύσω κάποια σχόλια στα οποία διακρίνω εμπάθεια δεν θα το κάνω. Θέλω να ρωτήσω όλους τους μπλόγκερς γιατί ανέχονται τις προσβολές . Ο εν λόγω ανώνυμος με αποκάλεσε "φασιστρια , ανάγωγη και ανήθικη". Δεν πρόκειται να το ανεχθώ.Θα σβήσω τα σχόλια του γιατί το μπλόγκ αυτο ειναι δικό μου, επαναλαμβάνω : Πιστεύω ότι όλα έχουν και τα όρια τους. Εφόσον ελάχιστες φορές μου έκανε κριτική σχετική με τις αναρτήσεις μου γιατί να τον ανέχομαι πλέον;;Το πρόβλημα μαζί του ειναι ότι δεν μπορεί να δεχθεί ότι δεν είμαι αριστερή.Αυτή η ανάρτηση δεν έχει σκοπό να του δώσει επιπλέον σημασία αλλά να επισημάνει τα ρεμάλια που κυκλοφορούν ανάμεσα μας.
Αν έρθει κάποιος σπίτι μου και με αποκαλέσει φασίστρια και ανάγωγη να είστε βέβαιοι οτι θα τον πετάξω έξω με τις κλοτσιές. Γιατί οι μπλόγκερς να ανέχονται τα πάντα;;

"Οι πονηροί Ελληνοκύπριοι"

2009-07-28T23:21:00.003+01:00

Στα πλαίσια της μεταπτυχιακής μου εργασίας έχω συζητήσει με πολλούς Τουρκοκύπριους.
Χθές μια Τουρκοκύπρια με αναστάτωσε και μου χάλασε τη μέρα. Αφού εντόνως κριτίκαρε τη μεθοδολογία μου , με αποκάλεσε ρατσίστρια (εμμέσως πλήν σαφώς) διότι οι ερωτήσεις που της έκανα είχαν δήθεν ρατσιστική προδιάθεση. Στο μεταξύ ,το θέμα της εργασίας μου είναι η συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Αναγκαστικά λοιπόν οι ερωτήσεις μου στόχευαν στο να καταγράψω την εικόνα που έχουν οι Τουρκοκύπριοι για τους Ελληνοκύπριους και αντιστρόφως. Η κοπέλα όμως πειράχτηκε παρα πολύ όταν την ρώτησα αν θα την πείραζε να συμβιώσει με Ελληνοκύπριους και αν θα την πείραζε να έχει Ελληνοκύπριο Πρόεδρο.

Το χειρότερο απ’όλα όμως έχει να κάνει με τους πρόσφυγες. Μου είπε ότι είναι «απολύτως λάθος να αναφέρεσαι -σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο - σε Κύπριους πρόσφυγες». Και συνέχισε: «Οι Κύπριοι που σήμερα είναι πολίτες της Ε.Ε. , έχουν διαβατήρια , έχουν πολιτικά δικαιώματα και οδηγούν jeeps και BMW’s δεν είναι πλέον πρόσφυγες». Το υπονοούμενο για τα BMW’s φυσικά ήταν για τους Ελληνοκύπριους. Με άλλα λόγια "Είσαστε πλούσιοι δεν είστε πλέον πρόσφυγες".

Τελικά αφου το έψαξα, έμαθα ότι όντως συμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο οι Κύπριοι δεν θεωρούνται πλέον πρόσφυγες! Επαθα μεγάλο σοκ. Δηλαδή η γειτόνισσα μου που έγινε πρόσφυγας μεσα σε μια μέρα και έφτυσε αίμα και δούλεψε μέρα νύχτα για να έχει σήμερα τη ζωη που έχει , πρέπει να ξεχάσει το σπίτι της; Δηλαδή τι έχει να πεί το Διεθνές Δίκαιο σ’αυτή τη γυναίκα που λέει ότι «Αν ποτέ λυθεί το Κυπριακό θα επιστρέψω γονατιστή σπίτι μου»;; Η εν λόγω Τουρκοκύπρια μάλιστα ήταν τόσο παθιασμένη με το Διεθνές Δίκαιο που ήθελα να τη ρωτήσω το εξής:

Για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ε/Κ , για το ότι οι Ε/Κ δεν έχουν πρόσβαση στις περιουσίες τους ,ούτε και μπορούν να τις πουλήσουν όπως κάνουν αρκετοί Τ/Κ στις ελεύθερες περιοχές , για τους Ε/Κ που φυσικά δεν έχουν πρόσβαση σε νοσοκομεία του ψευδοκράτους όπως οι Τ/Κ στις ελεύθερες περιοχές , για τους Ε/Κ που δεν έχουν απολύτως ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα τι έχεις να πείς;;; Τι λέει το Διεθνές Δίκαιο για όλα αυτά και γιατι δεν παθιάζεσαι εξίσου με την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ε/Κ;;;

Προσωπικά , δεν έχω κανενα πρόβλημα με τους Τ/Κ που απολαμβάνουν όλα αυτά τα δικαιώματα που τους παρέχει η Κυπριακή Δημοκρατία. Καλά κάνουν αφού είναι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτά όμως γιατί δεν τα σκέφτεται κανείς και γιατί δεν τα αναγνωρίζει κανεις;;

Δηλαδή μέχρι που θα πάει αυτή η προσπάθεια ενοχοποίησης των Ε/Κ;; Καταλαβαίνω και συμπονώ τους Τ/Κ για όσα περνούν στα κατεχόμενα. Ειλικρινά , άκουσα τρομακτικές ιστορίες καταπίεσης από τον τουρκικό στρατό. Και φυσικά αναγνωρίζω το μέγεθος της ευθύνης των Ε/Κ: 1963,σφαγές , πραξικόπημα κτλ. Αλλα αρνούμαι να δεχθώ ότι για όλα φταίνε οι Ε/Κ και αρνούμαι να δεχθώ ότι οι Τ/Κ δεν φταίνε σε τίποτα.Πώς να το πώ;;;Κουραστηκα να ακούω από Τ/Κ και να διαβάζω στα ξένα βιβλία γραμμένα από Ε/Κ ,Τ/Κ και ξένους , και στα reports του International Crisis Group και άλλων MKO , ότι για όλα φταινε «αυτοι» , «οι πονηροί Ελληνοκύπριοι». Ελεος δηλαδή.

Fortress Europe: Immigrants dead at the frontiers of Europe

2009-07-26T22:16:00.003+01:00

Fortress Europe: Immigrants dead at the frontiers of Europe

Shared via AddThis

Οι ιστορίες των μεταναστών που ξεκίνησαν απο τη χώρα τους χωρις να έχουν δει ποτε χάρτη στη ζωή τους ειναι συγκλονιστικές.Η εκμετάλλευση φτωχών ανθρώπων , το ταξίδι στο άγνωστο και η σκληρή αντιμετώπιση απο τις κυβερνήσεις. Θυμάμαι όταν έπρεπε να παρουσιάσω την ελληνική μεταναστευτική πολιτική μπροστά απο τους συμφοιτητές μου. Ντράπηκα. Έπρεπε να περιγράψω τραγικές σκηνές: Πως οι ελληνικές αρχές πέρνουν τα πλοία των μεταναστατων πισω στα τουρκικά ύδατα και πως οι Τούρκοι τους στέλνουν πίσω στα ελληνικά. Πώς όλως τυχαίως οιελληνικές και τουρκικες αρχές βρίσκουν βυθισμένες τις βάρκες με μετανάστες.Πως τους στοιβάζουν στα φορτηγά στον Έβρο και τους αναγκάζουν να κάνουν επαναστροφή.

ΔΕΝ υποστηρίζω ανοικτά σύνορα! Όμως υπάρχει και αυτη η ανθρώπινη πλευρα της μετανάστευσης που πολλές φορές αγνοούμε. ΑΘΩΟΣ κοσμος ,ΑΘΩΑ ΠΑΙΔΙΑ , σκοτώνονται εξαιτίας της ανύπαρκτης μεταναστευτικής πολιτικής.

Οι αριθμοί που δίνει το πιο πάνω Blog με συγκλονίζουν.

Human Stupidity

2009-07-25T21:54:00.001+01:00

Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I'm not sure about the universe.
Albert Einstein

Αν κάποιοι δεν καταλαβαίνουν τι ειπε ο Einstein , να ανοίξουν λεξικό ,προτείνω το Oxford Advanced Learner's Dictionary.

"Τα μεγαλεία να φοβάσαι ,ω ψυχή"

2009-07-25T12:54:00.004+01:00

ΜΑΡΤΙΑΙ ΕΙΔΟΙ

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σαν βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ' ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
κ' η Σύγκλητος αυτή, κ' ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

Κ.Π.Καβάφης

Θεσσαλονίκη μου...

2009-07-23T12:54:00.003+01:00

Δεν ξέρω αν φταίει το ότι είναι καλοκαίρι.Δεν ξέρω αν φταίει το ότι συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε που άφησα την πόλη που αγάπησα όσο καμιά άλλη. Τελευταία , κάθε βράδυ κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι πως είμαι εκει.

Ονειρεύομαι πως θα ξυπνήσω στην οδο Παπάφη της Θεσσαλονίκης.Πως θα πάω το πρωι για εφημερίδες στην κυρία Λίτσα , πως θα αμφισβητήσει το ενδιαφέρον μου για το διάβασμα των εφημεριδών και θα με κατηγορήσει ότι τις αγοράζω για τα DVD’s. Πως ακολούθως θα πάω για μπουγάτσα και topino και θα διαβασω με την ησύχια μου τις εφημερίδες. Αν δεν είναι περίοδος εξεταστικής τότε θα έχω όλο το χρονο με το μέρος μου.

Ονειρεύομαι πως θα πάω βόλτα στην παραλιακή ,θα φάω παγωτο , θα καθήσω στα σκαλάκια για μπύρες.Θα εκνευριστώ για ακόμη μια φορά με τα παιδιά που δεν σέβονται το άγαλμα του Μεγαλέξανδρου.Μπορεί να ανέβω στο πλοίο για μια βόλτα στο Θερμαϊκό.

Στο δρόμο μας για τη σχολή θα σταματήσουμε όπως πάντα στην Καμάρα , Starbucks. Starbucks και μετά το μάθημα , και μετα την εξέταση και μετα την ανακοίνωση των αποτελεσματων ακόμα και για να «γιορτάσω» το πτυχίο.Ruby Tuesday αμέτρητες φορές για chicken fajitas!

Θέλω να περάσω αμέτρητες ώρες απολαμβάνοντας τη φραπεδιά μου στην πλατεία Ναυαρίνου ,στο Starbucks(αυτή τη φορά με θέα τον Θερμαϊκό) , στο σπίτι μου και σε σπίτια φίλων μου. Θέλω να περάσω από το DVDαδικο , από το IP station , θέλω να περάσω μια τρελλη ρόκ βραδιά στο Funkey και στον Παπαγάλο!

Θέλω…ίσως και να θέλω να τον ξαναδώ.

Συνέλαβαν Σκοπιανό μπλόγκερ επειδή υποστήριξε οτι η Μακεδονία ειναι ελληνική!

2009-07-16T13:01:00.005+01:00

Η είδηση της σύλληψης του ιστορικού Vasko Gligorijevic απο τις αρχές των Σκοπιων έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων! Ο ιστορικός αυτός συνελήφθη επειδή τόλμησε να πεί ότι δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος κι οτι υπάρχει μόνο μια Μακεδονία κι αυτή ειναι ελληνική! Άφου τον συνέλαβαν ,τον έκλεισαν σε ψυχιατρική κλινική και απο τότε δεν έχει ακούσει κανένας γι'αυτόν! Το φασιστικό κράτος των Σκοπίων προσπαθεί να εξαφανίσει τα ίχνη του και δημιουργεί ψεύτικα ντοκουμέντα που δήθεν αποδεικνύουν ότι η μητέρα του τον έκλεισε στο ψυχιατρείο!

Ο νέος αυτος χρειάζεται την υποστήριξη ΟΛΩΝ!
Δεν πρόκειται μόνο για το Μακεδονικό Ζήτημα.
Πρόκειται για ένα βαθύτατα ανθρωπιστικό θέμα που χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση!

Δείτε το πιό κάτω video για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.youtube.com/watch?v=A7CDP8PgEcc

Η Αποστασία και ο Μητσοτάκης-Συγκλονιστικά νέα στοιχεία

2009-07-11T11:54:00.002+01:00

Η ελλαδική εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ δημοσίευσε σήμερα συγκλονιστικά στοιχεία για την ανάμιξη του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην Αποστασία.Στην απόρρητη έκθεση του Αμερικανού διπλωμάτη που δημοσιεύεται , αποκαλύπτονται στοιχεία και για το Κυπριακο: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υποστήριξε το σχέδιο Άτσεσον το οποίο μάλιστα συμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό θα μπορούσε να επιβληθεί στον Μακάριο ακόμα και με πραξικόπημα!

Διαβάστε ολόκληρο το εξαιρετικά ενδιαφέρον ρεπορτάζ της εφημερίδας :
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4526084

Το νέο μουσείο της Ακρόπολης και τα κλοπιμαία μάρμαρα

2009-06-22T09:47:00.000+01:00

Το περασμένο Σάββατο πραγματοποιήθηκαν με μια λιτή τελετή τα εγκαίνια του νέου μουσείου της Ακρόπολης. Το νέο «διαμάντι» της Ελλάδας ,δημιουργήθηκε υπό την καθοδήγηση και τον ενθουσιασμό του κ. Δημήτρη Παντερμαλή –τον οποίο είχα την τύχη να έχω καθηγητή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο- με σκοπό να στεγάσει ένα εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι της ιστορίας όλων των Ελλήνων. Το νέο μουσείο όμως έχει ακόμα ένα συμβολισμό: Έφτασε η ώρα τα κλοπιμαία μάρμαρα του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο να επιστρέψουν εκεί που δικαιωματικά ανήκουν.

Ποιος άραγε μπορεί να ξεχάσει την Μελίνα Μερκούρη να απαιτεί από τον διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου να επιστρέψει τα γλυπτά στην Ελλάδα; Το όραμα της Μελίνας για το νέο μουσείο μπορεί να πραγματοποιήθηκε , τώρα όμως είναι η ώρα για μια παγκόσμια κινητοποίηση επιστροφής των μαρμάρων. Η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί φυσικά να μείνει στις ομιλίες που εκφωνήθηκαν στα εγκαίνια αλλά σε μια επιστράτευση όλων των προσωπικοτήτων που κατά καιρούς υποστήριξαν το αίτημα της Ελλάδας :του Μπίλ Κλίντον , του Βλαντιμίρ Πόυτιν , του Sean Connery , του Ken Livingstone και πολλών άλλων.

Σε δημοψήφισμα που έγινε πριν από μερικά χρόνια το 80% των Βρετανών πολιτών υποστήριξε το αίτημα της Ελλάδας για επιστροφή των μαρμάρων. Ακόμα κι η ηλεκτρονική εφημερίδα London Daily News τάχθηκε επίσημα στο πλευρό της Ελλάδας ενώ μια ομάδα σημαντικών προσωπικοτήτων της Μεγάλης Βρετάνιας ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια για επαναπατρισμό των μαρμάρων.Την προσπάθεια αυτή μπορεί να στηρίξει ο καθένας από μας με μια απλή υπογραφή στην ιστοσελίδα www.parthenonuk.com.

Πάρα ταύτα ,μια μέρα μετά τα εγκαίνια κάποιες μεγάλες βρετανικές εφημερίδες βγάζουν μια απίστευτη κακία για την Ελλάδα. Ο Independent χαρακτήρισε το νέο μουσείο σαν ένα «πολυώροφο παρκινγκ»(!) με γκρί μπετόν , το οποίο έρχεται σε αντίθεση με το κλασσικό μαρμάρινο κτίριο του Παρθενώνα. Εν συνεχεία αναφέρει ότι το μουσείο δημιουργήθηκε για να φιλοξενήσει κάτι το οποίο δεν του ανήκει : «τα ελγίνεια μάρμαρα» ! Ταυτοχρόνως οι Times του Λονδίνου σαρκαστικά γράφουν ότι το μουσείο δεν είναι τίποτα άλλο από μια πολιτική τοποθέτηση κι ότι καμία σχέση δεν έχει με μια παγκόσμιου επιπέδου συλλογή. Στο ίδιο κείμενο , παρακινούν τους αναγνώστες να μην επισκεφθούν το νέο μουσείο της Ακρόπολης αν είναι πραγματικά λάτρεις αυθεντικών αρχαιοτήτων αλλά το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο «το οποίο βρίσκεται μερικά βήματα πιο πέρα».

Οι Βρετανοί αντιστέκονται και θα συνεχίζουν να αντιστέκονται σθεναρά στο αίτημα της Ελλάδας. Αναρωτιέμαι όμως , δεν είναι προσβλητικό για μια χώρα να παρουσιάζει στο λεγόμενο Βρετανικό (!) Μουσείο αρχαιότητες που και κλοπιμαίες είναι και καμία σχέση με την ιστορία της δεν έχουν; Αυτή η αποικιοκρατική πράξη βαρβαρότητας προσβάλει όχι μόνο τον ελληνικό πολιτισμό αλλά και τον ίδιο τον πολιτισμό των Βρετανών.

Ήταν 1η Απριλίου...

2009-03-31T22:16:00.003+01:00

Σήμερα τιμούμε τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ που έδωσαν τη ζωή τους για την Κύπρο.Τους αγνούς αγωνιστές και αληθινούς απογόνους των Ελλήνων που αγωνίστηκαν για ιδανικά κι αξίες που δυστυχώς σήμερα δεν έχουν θέση στην κοινωνία μας...Τιμούμε όχι μόνο τους γνωστούς ήρωες αλλά κι αυτούς τους άγνωστους που κακοποιήθηκαν άγρια απο τους Αγγλους και δεν είπαν ούτε λέξη...Αυτούς που μέτά το τέλος του Αγώνα δεν αναζήτησαν καμιά θέση και καμιά βοήθεια.Αυτούς που ζούν ακόμα με την περηφανια για ό,τι έκαναν,αυτούς που θα ξαναέβαζαν τον εαυτό τους στην ίδια σκληρή δοκιμασία..Στους άγνωστους ήρωες λοιπον...

Αφιερωμένο στο Πρόεδρο Χριστόφια ο οποίος στο διάγγελμα της 1ης Οκτωβρίου είπε ότι οι ένοπλοι αγωνες ποτε δεν βοήθησαν τον κυπριακό λαο...

"θα σταθούμε στη γη που μας γέννησε
σαν τα δέντρα που μάχεται ο άνεμος
που τα δέρνουν οι μπόρες μα ασάλευτα
τον καρπό ετοιμάζουν στα κλώνια

Θα σταθούμε στη γη που μας γέννησε
με τη μνήμη εκείνων που διάβηκαν
την αγάπη για κείνους που θα ‘ρθουνε
και τη θεία γαλήνη στα σπλάχνα"
(Στίχοι:Μιχάλης Κακογιάννης)

Μίσος

2009-02-12T12:53:00.001Z

Δεν θα μπορούσα να το αρνηθώ.Μεγάλωσα με μίσος κατά των Τούρκων , με μια απέραντη απέχθεια για αυτούς που κατέκτησαν με τη βία την πατρίδα μου ,γι’αυτους οι οποίοι έδιωξαν 200,000 συμπατριώτες μου από τα σπίτια τους και που σκότωσαν χιλιάδες άλλους.
Ηταν εξάλλου οι αιώνιοι εχθροί των Ελλήνων.
Η τυχαία γνωριμία μου με μια Τουρκοκύπρια με έβαλε το τελευταιο καιρό σε σκέψεις πολλές. Συνειδητοποίησα ότι πέραν από πολιτικές ,πέραν από το άγριο παρελθόν που εξακολουθεί να μας στοιχειώνει είμαστε πάνω από ολα άνθρωποι. Άνθρωποι οι οποίοι πρέπει για χάρη των μελλοντικών γενεών να βρούν μια χρυσή τομή για να ζήσουν μακριά από τα όπλα,τα τάνκς και το αιμα. Συνειδητοποίησα ότι μετά από αρκετά χρόνια σε πανεπιστημια και μετά από πολλές ώρες διαβάσματος ιστορίας και πολιτικής ,δεν αισθάνομαι πλέον μίσος προς τους ανθρώπους. Συνειδητοποίησα ότι με την εξάσκηση του μυαλού μπορούμε να αλλάξουμε τρόπο σκέψης.Προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Να γίνουμε πιο ελεύθεροι και να αισθανθούμε ανθρωπιά. Όταν γνώρισα την Τουρκοκύπρια , μιλήσαμε για λίγο σε ένα αμήχανο κλίμα. Με έκανε να σκεφτώ:Γιατι δεν θα μπορούσα ποτέ να ζήσω με αυτούς τους ανθρώπους;
Δεν θέλω να παρεξηγηθώ. Δεν επιθυμώ ούτε να θυσιάσω την ελληνική μου ταυτότητα ,ούτε και να παραδοθούμε ανευ όρων στους Τούρκους.Με άλλα λόγια θα απέρριπτα κάθε επικινδυνο για εμας συμβιβασμό. Θα μπορούσαμε όμως να παλέψουμε ενάντια στο μίσος.Να πάψουμε να τρέφουμε ψευτικες αυταπάτες και να βάλουμε καλα στο μυαλό μας ότι τα πραγματα δεν θα γίνουν ποτέ όπως παλιά.Να κοιτάξουμε πώς θα δημιουργήσουμε ένα ασφαλές μέλλον για τα παιδιά μας.
Όταν ρώτησα μια φίλη από τη Συρία τι αισθάνεται για τους Ισραηλινούς μου απάντησε: «Τους μισώ.Κι αν δώ τώρα κάποιον Ισραηλινό στο δρόμο θα ευχόμουν να πεθάνει.Τους μισώ.Δεν έχουν δικαίωμα να υπάρχουν αυτοι οι άνθρωποι».
Αισθάνθηκα μια ανακούφιση. Γιατί όπως ειπε κι ο Martin Luther King: «Let no man pull you low enough to hate him”.

Το Ισραήλ και το δίδαγμα της εποχής

2009-01-05T17:49:00.001Z

Ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε καταστροφικός γιά τους Εβραίους.Άφησε πίσω του εκατομμύρια νεκρούς που εξοντώθηκαν με τις πιό ανατριχιαστικές μεθόδους στα στρατόπεδα της γερμανικής θηριωδίας.Όλα αυτά είναι γνωστά , εδώ όμως βρίσκεται και το δίδαγμα της εποχής μας:Η Ιστορία δεν διδάσκει ούτε στους παθόντες.
Το Ισραήλ , που πρώτο απ’όλα θα έπρεπε να βάζει την αξία της ανθρώπινης ζωής πρίν απο οτιδήποτε άλλο , αδιαφορεί και δολοφονεί άδικα άμαχο πληθυσμό στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Η φρίκη και η οργή που όλοι αισθανομαστε όταν βλέπουμε τις εικόνες που μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε δεν είναι τίποτα μπροστα σε αυτό που μπορεί να αισθανθεί ο άνθρωπος παρακολουθώντας τα βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και που τα Μ.Μ.Ε δεν μπορούν να προβάλουν.Όσο και να επιμένει το Ισραήλ ,ότι επιτίθεται σε προπύργια της Χαμάς οι εικόνες το διαψεύδουν.Κομματιασμένα παιδιά , ανδρες και γυναίκες , η απόλυτη φρίκη του πολέμου , σε μια έκταση 41 χιλιομέτρων την οποία το Ισραήλ έκανε την πιο απάνθρωπη και σκληρή φυλακή για 1,5 εκατομμύρια Παλαιστίνιους.Υπάρχουν βεβαίως και πολλοί αθώοι Ισραηλινοί πολίτες οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους απο ρουκέτες της Χαμάς. Οι απώλειες όμως του Ισραήλ δεν συγκρίνονται με τον όλεθρο που σκόρπισε η ισραηλινή αεροπορία και οι ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις.
Όταν το θύμα μετατρέπεται σε θύτη , τότε η Ιστορία επαναλαμβάνεται και τη δεύτερη φορά σαν τραγωδία. Είναι ολοφάνερο:το Ισραήλ δεν έμαθε τίποτα απο τα παθήματα του , εχει μετατραπεί σε μιά χώρα με πολύ ισχυρό στρατό και είναι αναμφίβολο ότι διαπράτει εγκληματα πολέμου.
Ο κόσμος θα ήταν σίγουρα καλύτερος αν οι Ισραηλινοί δεν ξεχνούσαν τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Μάρκο Αυρήλιο ο οποίος έλεγε ότι , αν θέλεις να εκδικηθείς αυτον που σου έκανε κακό , τότε φρόντισε ποτέ να μη γίνεις σαν κι αυτόν.

MAL DU DEPART - Νίκος Καββαδίας

2008-12-25T21:58:00.001Z

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.

Για το Μαδράς, τη Σιγγαπούρ, τ' Αλγέρι και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,
κι εγώ, σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.

Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα' χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά:
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει..."

Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο, ως ένας δικαστής στυγνός, θα μου ζητήσει,
κι αυτό τ' ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει κι άφοβα τον φταίχτη θα χτυπήσει.

Κι εγώ που τόσο πόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες,
θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

Η Ελλάδα της παρακμής

2008-12-11T15:24:00.003Z

Ώρες μετα το τραγικό συμβάν των Εξαρχείων ,ο πρωθυπουργός Κ.Καραμανλής προχώρησε σε διάγγελμα , στο οποίο ανακοίνωσε τα μέτρα υπέρ των καταστηματαρχών και όλων όσων έχασαν τις περιουσιες απο τους βανδαλισμούς.Απέφυγε όμως να ανακοινώσει πόσα λέφτα θα έδινε το κράτος στην κ.Τζίνα Τσαλικιάν.Σάυτην τη μάνα που άφησε το 15χρονο παιδί της να βγεί έξω με τους φίλους του και που το πήρε πίσω σε ένα κουτί με μια σφαίρα στην καρδιά εξαιτίας της κρατικής ανυπαρξίας.
Οφείλουμε , πρώτα και πάνω απ’όλα να κανουμε ένα σαφή διαχωρισμό.Στην Ελλάδα τις μέρες αυτες έχουν ξεχυθεί στους δρόμους δύο ομάδες με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.Απ’τη μιά μεριά , ειναι οι εργαζόμενοι , οι 15χρονοι μαθητές ,οι φοιτητές κι οι απλοί πολίτες που εκφράζουν το θυμό και την οργή τους όχι μόνο εναντίον της κυβέρνησης Καραμανλή αλλα εναντίον ενός σάπιου πολιτικού συστήματος.Είναι ο απλός λαός που δεν αντέχει άλλο να βλεπει τους πλείστους πολιτικούς να παρελαύνουν προκλητικά στις οθόνες του , ωσαν να μη συμβαίνει τίποτα. Είναι τα 15χρονα που σ’αυτην την ευαίσθητη ηλικία σοκαρίστηκαν απο την αστυνομική βία , βλέποντας ένα συνομήλικο τους να χάνει τη ζωή του και τα όνειρα του τόσο άδικα.
Είναι η γενιά των 700 ευρώ κι οι συνταξιούχοι που δεν αντέχουν άλλο τη διαφθορά.Αγανακτούν μπροστά στα σκάνδαλα της SIEMENS και του Βατοπεδίου.Εξοργίζονται όταν βλέπουν τον κ.Βουλγαρακη να δηλώνει εκατομμύρια ευρώ στο πόθεν έσχες του κι όταν βλέπουν τον προκλητικότατο κ.Ρουσόπουλο να αναγκάζει τον φρουρό ασφαλείας του να του κρατάει την ομπρέλα σάν να ζούμε στο μεσαίωνα.Θυμάμαι ακόμα τη γριούλα που συναντούσα συχνά στο σουπερμάρκετ της γειτονιάς μου στη Θεσσαλονίκη , να φοράει τρυπημένα ρούχα,να μετρά τα ψιλά στο ταμείο και να αναγκάζεται να επιστρέψει προϊόντα αδύνατώντας να πληρώσει γι’αυτά.Την ίδια στιγμή που ένας στους πέντε Έλληνες ζεί κάτω απο τα όρια της φτώχειας , οι βουλευτές μπορούν να παίρνουν μέχρι και δέκα χιλιάδες ευρώ το μήνα!Καμιά έγνοια για τον κόσμο που πεινά.
Απ’την άλλη μεριά είναι οι γνωστοί-άγνωστοι που βρήκαν ευκαιρία να τα κάνουν όλα γυαλιά –καρφιά , πληγώνοντας τα δίκαια αιτήματα του λαού.Είναι οι φασίστες κουκουλοφόροι , απολύτως άναδροι, που τα σπάνε όλα , καταστήματα,τράπεζες,περίπτερα αδιαφορώντας για το οτι πρόκειται για τους κόπους μια ολόκληρης ζωής.Είναι αυτοι οι ανθέλληνες ,οι απόλυτοι φασίστες-το επαναλαμβάνω-που επιχείρησαν να κάψουν ακομη και το Εθνικό Μουσείο , ακόμη και την Εθνική Βιβλιοθήκη.Ειναι αυτοί που προκάλεσαν βιβλικές καταστροφές στα Πανεπιστήμια , αυτοι που χέρι-χερι με ορισμένους πολιτικούς βύθισαν την Ελλάδα στο χάος.
Το κράτος αδυνατεί να αντιμετώπισει τόσο τους κουκουλοφόρους όσο κι αυτη τη μειοψηφία της Ελληνικής Αστυνομίας που νομίζει οτι είναι ύπεράνω του νόμου.Αυτοί οι υπάνθρωποι που κτύπησαν αλύπητα τον Κύπριο φοιτητή στη Θεσσαλονίκη , κι αυτοι που εξευτέλισαν τους αλλοδαπούς σε τμήμα παλαιότερα , αυτοι που κτυπούν αλύπητα παιδιά και συνταξιούχους στις διαδηλώσεις , δεν αντιπροσωπεύουν το σύνολο της Αστυνομίας που αποτελείται απο βιοπαλαιστές ανθρώπους που θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για να προστατεύσουν τους πολίτες.Αυτός ο δειλός δολοφόνος , ο αχρείος αστυνομικός που τώρα λέει απίστευτα ψέματα για να σώσει το τομάρι του ,που δεν είχε ούτε τη στοιχειώδη ανθρωπιά να ζητήσει συγνώμη , και που κατασυκοφαντεί ενα νεκρό παιδί , δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο της Ελληνικής Αστυνομίας.
Κι ενω συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά , ενω ένα αθώο παιδι έκλεισε για πάντα τα μάτια του , οι πολιτικοι-με ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις- βγαίνουν στα κανάλια με σκοπο να εκμεταλλευτούν το θέμα πολιτικά.Άβουλοι. Άμοιροι ευθυνών.Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ «χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων» οπώς παραδέχθηκε μέχρι κι η κ.Παπαρήγα.Η κυβέρνηση ντροπιάζει την κεντροδεξία ιδεολογία ,ντροπιάζει τον αείμνηστο Καραμανλή ο οποίος υπηρξε άτεγκτος σε θέματα αρχής ,ο οποίος θα έδιωχνε κακήν κακώς καθε διεφθαρμένο Υπουργό και βουλευτή και θα έπαιρνε άμεσες και τολμηρές αποφάσεις για την αντιμετώπιση του χάους! Τώρα όμως κανεις δεν είχε το θάρρος να αναλάβει την ευθύνη και να αφήσει τη θεσούλα του.Μονο ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι προς τιμήν του.ΠΑΣΟΚ ante portas είπε καποιος προχθές στη Βουλή.Ε και;Μήπως δεν έχουμε δει και τα κατορθώματα του ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν;
Όλοι εσείς – οι πολιτικοί , οι κουκουλοφοροι ,οι υπάνθρωποι αστυνομικοί – που μετατρέψατε την Ελλάδα μας , την Ελλάδα του Αριστοτέλη και του Περικλή , στην Ελλάδα της φτώχιας ,της οργής και της παρακμής ,επιτέλους πάρτε δρόμο!Φτάνει πιά!Αφήστε τον ελληνικό λαό να ανασάνει!

Αιδώς Αργείοι!

2008-10-28T16:45:00.003Z

Τις τελευταίες μέρες η κυβέρνηση αποκάλυψε τους καινούριους στόχους της .Μετά την διάλυση της ελληνοκεντρικής παιδείας λοιπον , η κυβέρνηση έβαλε πλώρη για την καταπολέμηση της ίδιας της Δημοκρατίας! Κι επειδή σ'αυτη τη χώρα υπάρχει ακόμα ελευθερία σκέψης και λόγου , και δεν πρέπει να αφήνουμε τις κινήσεις του κ.Χριστόφια να περνούν στο απυρόβλητο , έχουμε και λέμε:
1.Λίγo καιρό μετα την εκλογή του κ.Χριστόφια , η ελληνική σημαία υποστέλλεται απο το κτίριο του ΡΙΚ , πραγματοποιώντας προφανώς ένα όνειρο που απο καιρό ειχαν οι κυβερνώντες.
2.Επιχείρηση ξαναγραψίματος (των βιβλίων) της ιστορίας , χωρίς να δίνονται στη δημοσιοτητα λεπτομέρειες για τη συντακτική επιτροπη και για τη γραμμή πλεύσης που τους δόθηκε.Ας μου επιτραπεί να κάνω μια εισήγηση:Να μελετηθεί και να ενταχθεί στα νέα βιβλία ιστορίας η δράση του ΑΚΕΛ κατα τον Αγώνα '55-΄59 καθώς και το τί ακριβώς έκανε αυτό το κόμμα για να ελευθερώσει την Κύπρο απο την αγγλική κατοχή!
3.Στόχος της φετινής σχολικής χρονιάς δεν είναι ούτε η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των παιδιών ούτε η βελτίωση της παιδείας αλλα η "συμφιλιωση"-όπως κι αν την εννοούν- Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.Ένας στόχος δηλαδή πολιτικός.Εσχάτως πληροφορηθήκαμε και το πρωτάκουστο , ότι στο μάθημα των Νέων Ελληνικών(!) θα διδάσκονται ποιήματα Τουρκοκυπρίων ποιητών.Κι ερωτώ:Σ'αυτήν την τόσο πιεστική ύλη των Νέων Ελληνικών ,ποιούς θα αντικαταστήσουν οι Τ/Κ ποιητές;Τον Ελύτη , τον Καβάφη ή τον Μόντη;
4.Ο κ.Χριστόφιας κάνει κρυφές διαπραγματεύσεις με τον κ.Ταλάτ και κρατά τον κόσμο στο σκοτάδι έχοντας κηρύξει εμπάργκο δηλώσεων!Δεν υπάρχει τίποτα πιο αλαζονικό απο έναν πολιτικό ο οποίος θεωρεί ότι ο κόσμος που τον στήριξε και τον εξέλεξε δεν χρειάζεται να γνωρίζει ούτε και να λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις.
5.Αυτο όμως που πραγματικά ξεχύλισε το ποτήρι,αυτό για το οποίο η κυβέρνηση θα έπρεπε να ντρέπεται , είναι η πρόσφατη καταπάτηση της Δημοκρατίας στην παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου.Μόνο σε παρωχημένες εποχές(βλ.Στάλιν και άλλα ολοκληρωτικά καθεστώτα) συλλαμβάνονταν άτομα που είχαν διαφορετική άποψη απο την κυβέρνηση.Σκεφτείτε τι θα έλεγε το ΑΚΕΛ αν οι συλλήψεις αυτές γινόντουσαν επι κυβέρνησης Κληρίδη.Τοτε θα ήταν ακροδεξιοί , τώρα όμως είναι "δημοκρατες" που αγωνιζονται για το καλό μας!
Το ΑΚΕΛ πρέπει να καταλάβει ότι δεν μπορει να κάνει ό,τι θέλει και ότι δεν είναι υπεράνω κριτικής!Αν οι κυβερνώντες νομίζουν ότι οι πολίτες αυτης της χώρας δεν σκέφτονται και δεν έχουν κρίση ,τότε πλανώνται πλάνην οικτράν!Τα γεγονότα προδίδουν ένα και μόνο σχέδιο:την προσπάθεια δημιουργίας "κυπριακού" έθνους με κάθε τροπο , κατι που είναι πέρα απο κάθε λογική!Μ'αυτα και μ'αυτά , μια φράση μόνο τους αξίζει όταν τους ακούμε να λένε ότι αγωνίζονται για το καλό του κυπριακού λαού:ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!

Ευτυχία και φιλοδοξίες

2008-10-19T23:47:00.000+01:00

Οι άνθρωποι ζούμε για ένα και μόνο σκοπό:την αναζήτηση της ευτυχίας. Όλοι θέτουμε στόχους άλλοι μικρούς,άλλοι μεγάλους , σε όλους όμως περιλαμβάνεται η ευτυχία.Ευτύχία λοιπόν.Η ευτυχία δεν είναι κάτι μόνιμο και όποιος ισχυρισtεί ότι είναι ευτυχισμένος επι εικοσιτετραωρου βάσεως λέει ψέματα. Είναι όμως αυτές οι στιγμές οπως το γέλιο ενός μωρού , μια βόλτα με καλή παρέα , το χριστουγεννιάτικο οικογενειακό τραπέζι και η στιγμή εκείνη που ένα μωρο σφίγγει το δάκτυλο σου με τα χεράκια του "φυλακίζοντας το για πάντα" όπως έγραψε κάποτε ένας φιλόσοφος.

Είναι φυσικά αναφαίρετο δικαίωμα του κάθενος να αντιλαμβάνεται την ευτυχία διαφορετικά.Όταν όμως θεωρείται συνώνυμο του χρήματος και της εξουσίας ,τότε δυστυχώς χάνει το νόημα της.Είναι λυπηρό που σήμερα αρκετοί νέοι ζούν και αναπνέουν για να γίνουν μεγάλοι και τράνοι και να ανέβουν στην πιο ψηλή κοινωνική θέση. Είναι λυπηρό που κάποιοι νέοι περνούν χρόνια στα πανεπιστήμια ,ώρες ατέλειωτες μέσα στα βιβλία όχι για να αποκτήσουν παιδεία και τα πτυχία εκείνα τα οποία θα τους οδηγήσουν σε μια καλή δουλειά και σε μια αξιοπρεπή ζωή αλλά ένα πτυχίο το οποίο θα τους ανοίξει διάπλατα την πόρτα προς την απόλυτη εξουσία και προς το χρήμα.Όσο περισσότερο χρήμα,τόσο το καλύτερο!

Ο καθένας μπορεί να είναι όσο φιλόδοξος έπιθυμεί.Αναρωτιέμαι όμως ποια είναι αυτή η κοινωνία που θα φτιάξουμε ,όταν πλέον η δημιουργία της οικογένειας θεωρείται κάτι ξεπερασμένο και μηδαμινό μπροστά στην απόλυτη ηδονή της κοινωνικο- επαγγελματικής επιτυχίας.Όταν υπάρχουν νέοι που επιδιώκουν να "ολοκληρωθούν ώς άνθρωποι μόνο μέσα απο τη καριέρα" κι όχι μέσα απο τη μητρότητα ή την πατρότητα τότε ο πυρήνας της κοινωνίας μας ,η οικογένεια δηλαδή , βρίσκεται σε κίνδυνο. Είμαστε βλέπετε άνθρωποι των άκρων εμεις η νέα γενιά. Λες και είναι ανύπαρκτος ο τρόπος να συνδυάσουμε την καριέρα με την οικογένεια όπως γινόταν μέχρι σήμερα. Δέν ψάχνω αλλού την αιτία παρα μόνο σε μια λέξη:ματαιοδοξία.Αυτην την ματαιοδοξία ,πιστέψτε με , θα την βρείτε ακόμη και στους αποφοίτους των καλύτερων σχολείων και των καλύτερων πανεπιστημίων. Αυτοί , που δεν μπόρούν να νιώσουν την ευτυχία στο χαμόγελο ή ακόμη και στο κλάμα ενός μωρού ,αυτοί είναι οι πιο φτωχοί ,οι πιο αμόρφωτοι άνθρωποι στον κόσμο.

Sarah Palin - Bree Van de Kamp

2008-09-08T11:39:00.007+01:00

Δεν θέλει και πολυ μυαλό για να καταλάβει κανείς γιατί ο John McCain επέλεξε τη Sarah Palin για αντιπρόεδρο της κυβέρνησης του(ο Θεός να μας φυλάξει και να μήν δούμε ποτε αυτην την κυβέρνηση). Στόχος τα εκατομμύρια ψηφοφόρων της Hillary Clinton. Σε μένα πάντως φαίνεται πολύ αστεία αυτη η συγκριση.Οκ,συμφωνούμε ότι είναι ιστορικής σημασίας η υποψηφιότητα της Palin , όμως δεν έχει ούτε τις πολιτικές θέσεις της Hillary ούτε την πολιτική της υπόσταση.

Πειράζει που όλη αυτή η ιστορία με τις συντηρητικές ιδέες της Palin και την εγκυμοσύνη της 17χρονής κόρης της , φέρνει στο νού όχι την Hillary Clinton αλλά την….Bree Van de Kamp απο τη σειρά "Desperate Housewives";;;;;
(photos from http://blogs.nypost.com/popwrap/archives/2008/09/sarah_palin_is.html)

2008-08-31T16:02:00.002+01:00

Έλεγαν κάποτε για τους νέους που υποστήριζαν το ναζισμό στη δεκαετία του ΄30 ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο δυσκολο να εξηγήσει κανείς απο την απόλυτη έλλειψη σκέψης.

Η αμερικανικη υπόσχεση του Barack Obama

2008-08-30T22:37:00.001+01:00

Την επέτειο της ιστορικής ομιλίας του Martin Luther King Jr. επέλεξε ο Barack Obama να εκφωνήσει την ομίλία του στο Συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος αποδεχόμενος κ επίσημα το χρίσμα για την προεδρία. Η παράταξη των Ρεπουμπλικανών δεν άργησε να απαντήσει συνεχίζοντας την αρνήτικη-και πολύ έξυπνη ομολογουμένως-διαφήμιση που ξεκίνησε εδω και καιρο μέσω της τηλεορασης.Ο John McCain εμμέσως κατηγορησε τον Obama οτι δεν έκανε τίποτε άλλο απο το να χρησιμοποιησει με έναν άσχημο τρόπο την ιστορική αυτη μέρα και τον Martin Luther King Jr.

Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι.Διότι ειναι εξαιρετικά σημαντικό το ότι ένας Αφροαμερικάνος είναι υποψήφιος πρόεδρος σε μιά χώρα που υπεφερε πολύ απο τον ρατσισμό , σε μια χώρα που οι Αφροαμερικάνοι έδωσαν αγώνες ,ακόμη και τη ζωή τους για να κερδίσουν τα αυτονόητα ανθρώπινα δικαιώματα ,σε μια χώρα που ακόμη και σήμερα παρουσιάζονται κρούσματα ρατσισμού και τα οποία φυσικα αποσιωποιούνται. Ο Obama είναι όντως η προσωποποίηση του αμερικανικού ονείρου.Μεγάλωσε μόνο με τη μητέρα του , δούλεψε σκληρα και κατάφερε να σπουδάσει με δάνεια στα φημισμένα πανεπιστήμια Columbia και Harvard.Μόλις το 2005 εγινε Γερουσιαστής στο Ιλινόϊς και έχει ίσως περισσότερες πιθανότητες απο τον αντίπαλο του στις εκλογές του Νοεμβρίου.

Οπως και να το κάνουμε ο Obama είναι πολύ διαφορετικός απο τον McCain.Ο Obama χορεύει(σε δρόμους και σε τηλεοπτικές εκπομπές) , αφήνει τα παιδιά του να δίνουν συνεντεύξεις κι έχει μια σύζυγο-στήριγμα η οποία εκφώνησε ένα συγκινητικό λόγο την πρώτη μέρα του Συνεδρίου των Δημοκρατικών , λόγος που είμαι σίγουρη ότι άγγιξε αρκετούς αναποφάσιστους. Ο Obama είναι επικοινωνιακός.Φαίνεται να μελέτησε καλα την εκλογική αναμέτρηση του 1960 και την επικοινωνιακή πολιτική του J.F.Kennedy.Το 1960 έλαβε χώρα στις Η.Π.Α για πρώτη φορά τηλεοπτική αναμέτρηση μεταξύ των δύο υποψηφίων.Την αναμέτρηση παρακολούθησε το 57% των ψηφοφόρων εκ των οποίων το 75% ψήφισε τον Kennedy! Εν αντιθέσει με τον McCain( αλλά και την Hillary Clinton) ο Obama όταν απαντά σε δημόσιες ερωτήσεις δεν αρχίζει να αραδιάζει τα φυλλάδια που του ετοίμασαν οι σύμβουλοι του.Βάζει το χέρι στη τσέπη , κάνει πως σκέφτεται λίγο και αρχίζει να απαντάει λές και δεν περίμενε ποτε να του κάνουν αυτήν την ερώτηση!

Ο Obama έκλεισε την ομιλία που εκφώνησε την Πέμπτη 28 Αυγούστου στο συνέδριο με λόγια απο την καταπληκτική ομιλία του Martin Luther King Jr. “I have a dream”. «Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω» είπε. «Ας κρατήσουμε την υπόσχεση αυτή.Την αμερικανικη υπόσχεση». Ίσως μια μέρα στα σχολεία των Ηνωμένων Πολιτειών να διδάσκονται την ομίλία αυτη του Obama σαν να είναι η συνέχεια αυτής του Martin Luther King.
Ναι , η υποψηφιότητα του Obama και η πιθανότατη εκλογή του περιέχει συμβολισμούς για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την καταπολέμηση του ρατσισμού.Αυτό όμως δεν τον καθιστά ανίκανο.Το καλύτερο, είναι ότι πέραν των συμβολισμών ο Obama έχει τις δυνατότητες και τα πρόσοντα να αλλάξει τις Η.Π.Α. και κυρίως την εξωτερική πολιτική που αφορά εμάς περισσότερο.

Τα νέα βίβλία ιστορίας

2008-08-26T10:31:00.005+01:00

Μόνο έκπληξη δεν προκάλεσε η ενέργεια της κυβέρνησης να ξεκινήσει το ξαναγράψιμο (των βιβλίων) της Ιστορίας.Αν λάβουμε υπόψη μάλιστα το παρελθόν και τις θέσεις του ΑΚΕΛ ,τότε θα έλεγα ότι η ενέργεια αυτή ξεκίνησε καθυστερημένα.

Η κυβέρνηση Χριστόφια υποχρεούται να εξηγήσει με ποια κριτήρια στράφηκε στους συγκεκριμένους ιστορίκους καθώς και να αναλύσει τη γραμμή πλεύσης που τους έδωσε.Οι πολίτες αυτής της δημοκρατίας δικαιούνται να ξέρουν κάτι παραπάνω απο το ότι τα νέα βίβλια Ιστορίας θα έχουν στόχο να συμβάλουν στη συμφιλίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Δεν καταδικάζω τα νέα βιβλία Ιστορίας πρίν καλα καλα δημιουργηθούν , εκφράζω ομως την ανησυχία μου ώς πολίτης αυτης της χώρας , αναλογιζόμενη και όλα όσα έγιναν με το βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού και την ομάδα της κυρίας Ρεπούση.

Ο καθηγητής του Α.Π.Θ κ.Ιωάννης Κολιόπουλος ,στον οποίο παρεπιπτόντως έχει ανατεθεί η συγγραφή του νέου βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’Δημοτικού μετα την απόσυρση του βιβλίου της κ.Ρεπούση , έχει κάνει λόγο για τους «αποδομητές» της ιστορίας.Αυτοί οι κοινωνικοί επιστήμονες κατα τον κ.Κολιόπουλο «θεωρούν την εθνική ιστορία πρόξενο όλων των δεινών του κόσμου...και επιδιώκουν να ¨αποδομήσουν¨το ιστορικό παρελθόν και να το καταστήσουν εργαλείο υπεύθυνο για την προαγωγή της ειρήνης στον κόσμο» Η άποψη αυτή προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων όμως ο κ.Κολιόπουλος δεν έκανε τίποτα άλλο απο το να διατυπώσει με έναν εξαιρετικό τρόπο την αλήθεια. Είτε το θέλουμε ειτε όχι το παρελθόν είναι γεμάτο πολέμους και βαρβαρότητες.Γεγόνοτα που προκαλούν αρνητικά συναισθήματα μεταξύ των δύο κοινοτήτων δεν μπορούν να αποκλειστούν απο το μάθημα της ιστορίας ούτε και να διατυπωθούν σε ήπια μορφή.Ο ιστορικός οφείλει να ομιλεί τη γλώσσα της αλήθειας χωρίς να αποκρύπτει γεγονότα και χωρίς να δίνει έμφαση σε αυτά που κάποιοι άλλοι(κι αυτοι οι άλλοι είναι συνήθως οι φορείς εξουσίας) του υποδεικνύουν.

Επιπλέον , πιστεύω ακράδαντα ότι το μάθημα της Ιστορίας στα σχολεία είναι ο βασικός φορέας διαμόρφωσης εθνικής συνείδησης , η οποία είναι απαραίτητη και δεν μπορεί να χάσει τη σημασία της για χάρη της συμφιλίωσης.Μόνο λύπη και οργή προκαλεί το γεγονός ότι το Υπουργέιο Παιδείας αντί να επιδιώξει να βελτιώσει τη ποιότητα της παιδείας και να διατηρησει –πρωτίστως-τον ελληνοκεντρικό χαρακτήρα της , σπεύδει να εισάγει στην ύλη ποιηματα και λογοτεχνικά έργα Τουρκοκυπρίων συγγραφέων.Μήπως κάποιος θα πρέπει να υπενθυμίσει στους κυβερνώντες ότι τα παιδιά των σχολείων της ελευθερης Κύπρου είναι Ελληνόπουλα;Αναμένουμε όλοι με πραγματική αγωνία λοιπόν τα νέα βιβλία ιστορίας ,με την ελπίδα ότι οι «αποδομητές της εθνικής μας ιστορίας» θα μείνουν μακριά απο τη δημόσια παιδεία του τόπου μας.

Ο Εθνικός μας Ύμνος

2008-08-19T23:07:00.003+01:00

Αντιγραφή απο την εφημερίδα «Σημερινή» της 27/07/2008

«Η «κατάργηση» του Εθνικού μας Ύμνου

Αυτή η υπόθεση με τη σιωπηρή κατάργηση του Εθνικού μας Ύμνου στους εορτασμούς που διοργανώνουν οι πρέσβεις στην Κύπρο πρέπει να προβληματίσει κάποιον, επιτέλους. Την αρχή έκαναν οι Αμερικανοί στις 14 του μήνα και ακολούθησαν την επόμενη εβδομάδα οι Γάλλοι. Με τη δικαιολογία ότι δεν θέλουν να κακοφανίσουν τους Τουρκοκυπρίους που παραβρίσκονται στις εκδηλώσεις τους, αρνούνται ν' ανακρούσουν τον Εθνικό μας Ύμνο. Η Κυβέρνηση τηρεί σιγήν ιχθύος, με αποτέλεσμα οι ξένοι να θεωρούν πλέον δεδομένο ότι δεχόμαστε ισότητα από πλευράς κρατικής υπόστασης με το ψευδοκράτος. Τα ίδια συνέβησαν και με τους Ελβετούς την περασμένη Πέμπτη. Με τη δική μας ανοχή, σε λίγο οι ξένοι δεν θα δέχονται ούτε τη σημαία μας και έτσι σιγά-σιγά το κράτος θα πάει περίπατο. Καιρός να ξυπνήσουμε ή αν η Κυβέρνηση διαφωνεί, να το πει ανοικτά. Κατάργηση της εθνικής ταυτότητας δεν μπορεί να γίνει ποτέ. Ούτε κατάργηση των εθνικών συμβόλων πριν από τη λύση
ΣΙΣ»

Θα έλεγε κανεις ότι δεν κινδυνεύει η ελληνικότητα μας επειδή δεν ακούστηκε ο Εθνικός ύμνος σε αυτούς τους εορτασμούς ούτε επειδή υπεστάλη η ελληνική σημαία απο το κτίριο του ΡΙΚ.Κάποια πράγματα φαίνονται μικρά.Όμως η αλλοίωση ενός λαού δεν πραγματοποιείται απο τη μιά μέρα στην άλλη αλλά αργά και μεθοδικά.
Άραγε η πλειονότητα των Ελλήνων της Κύπρου εθελοτυφλεί , στηρίζει τις πράξεις αυτές ή απλά αδιαφορεί;

Τα Βαλκάνια και τα εγκλήματα πολέμου

2008-07-30T13:19:00.003+01:00

Ιούλιος ήταν το 1995 όταν ο στρατηγός Μλάντιτς και ο πολιτικός Κάρατζιτς έδωσαν τη διαταγή (σύμφωνα με το κατηγορητήριο του ΔΠΔ)να σφαγιάσουν τους Βόσνιους Μουσουλμάνους κατοίκους της κωμόπολης Σρεμπρένιτσα.Οκτώ χιλιάδες άνδρες και αγόρια έχασαν τη ζωή τους στη σφαγή αυτή , τη μεγαλύτερη ίσως σφαγή στην μεταπολεμική Ευρώπη. Ιούλιος 2008 και η σύλληψη του Κάρατζιτς φέρνει ξανά στο προσκήνιο όλα εκείνα τα εγκλήματα πολέμου που έγιναν κατα καιρούς στα Βαλκάνια,την πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης όπως πολύ σωστά συνηθίζουμε να ονομάζουμε.Η ιστορία των Βαλκανικών λαών είναι εξαιρετικά περίπλοκη και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον για τον μελετητή. Είναι μια ιστορία που σε κάνει να μή ξεχνάς τι παθαίνει ένας λαός όταν παρασύρεται απο ξένες δυνάμεις κι όταν παραδίδεται στη δίνη του εθνικισμού και της παραφροσύνης.Πρόκειται για μια ιστορία με αμέτρητες συμφωνίες και συνθήκες,οι οποίες όμως δεν εμπόδισαν να γίνουν εγκλήματα που προκαλούν ακόμη και σήμερα τον αποτροπιασμό των ανθρώπων.

Χωρίς να είναι διόλου τυχαίο ο Α’Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε και τελείωσε στα Βαλκάνια.Τα χρόνια αυτού του πολέμου έλαβε χώρα ο λεγόμενος «Αλβανικός Γολγοθάς» των Σέρβων.Χιλιάδες Σέρβοι(στρατιώτες και πρόσφυγες) προσπάθησαν να ξεφύγουν απο τις διώξεις των Αυστριακών μέσω του αλβανικού εδάφους.Τότε η αυστριακή αεροπορία βομβάρδιζε αδιακρίτως και ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που αεροπορία έπληττε άμαχο πληθυσμό.Πάνω απο 200.000 Σέρβοι έχασαν τη ζωή τους.Είχαν προηγηθεί οι δύο βαλκανικοί πόλεμοι οι οποίοι επετρεψαν στη Δύση να σχηματίσει τη χειρότερη εικόνα για τα Βαλκάνια.Συγκεκριμένα κατα τον Β’Βαλκανικό Πόλεμο έγιναν πραγματικές φρικαλεότητες.Οι βουλγαρικές κυβερνήσεις δεν μπορούσαν να απεξαρτηθούν απο τη δράση των βουλγαρομακεδονικών κομιτάτων τα οποία φέρουν την κύρια ευθύνη για την εικόνα που απέκτησαν οι Βούλγαροι στα μάτια των Ελλήνων,των Σέρβων και των χωρών της Δύσης:αυτή των βαρβάρων. Οι Βούλγαροι είχαν προβεί σε ωμές πράξεις βίας στο Δοξάτο της Δράμας ,ενώ οι Έλληνες δεν αντιστάθηκαν ούτε κι αυτοί στο φανατισμένο κλίμα της εποχής.Ας θυμηθούμε το κάψιμο του Κιλκίς απο τον ελληνικό στρατό.

Οι διαμάχες στα Βαλκάνια συνεχίστηκαν και τα επομένα χρόνια.Το Μακεδονικό ζήτημα δεν έπαψε ποτέ να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αντιπαράθεσης.Το σύνθημα «Ενιαία και Ανεξάρτητη Μακεδονία» ώς ανεξάρτητο κράτος ή ώς β’βουλγαρικό κράτος που εφηύρε η Κομμουνιστική Διεθνής ώθησε τις βουλγαρικές οργανώσεις VMRO και Ανώτατο Μακεδονικό Κομιτάτο σε πράξεις βίας κατα των Ελλήνων.Κατα το Β’Παγκόσμιο Πόλεμο και την περίοδο της τριπλής κατοχής της Ελλάδας , είναι χαρακτηριστικό ότι εξαιτίας των βουλγαρικών εγκλημάτων , όσοι Έλληνες κατοικούσαν στις περιοχές εκείνες της Βόρειας Ελλάδας που τελούσαν υπο βουλγαρική κατοχή έφευγαν και κατέβαιναν στη Νότια Ελλάδα προτιμώντας να ζήσουν σε περιοχές που τελούσαν υπο την κατοχή του ναζιστικού γερμανικού στρατου!

Ακόμα και σήμερα τα Βαλκάνια συνεχίζουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή επικαιρότητας.Η αντιπαράθεση μεταξύ Ελλάδας και FYROM για την Μακεδονία ,η αντιπαράθεση Σέρβων και Αλβανών για το Κόσοβο ,αποδεικνύουν ότι τα Βαλκάνια μπορεί να μην βρίσκονται στην πολεμική δίνη που βρίσκονταν παλαιότερα ,δεν έχουν σταματήσει όμως να είναι ένα καζάνι που βράζει.Γεγονότα όπως αυτό της σύλληψης του παράφρονα Κάρατζιτς είναι θετικά και συμβάλουν στο να παραμείνει η εποχή του εθνικισμού στο παρελθόν. Θα πρέπει επίσης να αποσαφηνιστεί οτι οι φρικαλεότητες που έγιναν κατα καιρούς στα Βαλκάνια και που τόσο εξέπληξαν τις δυτικές χώρες δεν ήταν βαλκανικής αποκλειστικότητας καθώς οι Βαλκάνικοι λαοί δεν έκαναν τίποτε άλλο απο το να μιμηθούν τις ευρωπαϊκές φρικαλεότητες του παρελθόντος.Ένα είναι το βέβαιο:τα Βαλκάνια θα συνεχίσουν να απασχολούν την παγκόσμια κοινή γνώμη για πολλά χρόνια ακόμη.

Γνήσιοι ντόπιοι και προωθημένοι Επαναστάτες

2008-07-27T09:17:00.003+01:00

Όταν πρωτοάρχισα να συναρπάζομαι απο τον αγώνα της ΕΟΚΑ είχα μόλις ξεκινήσει το Λύκειο.Θυμάμαι να ανοίγω τις σελίδες του πρώτου μου ,σχετικού με τον Αγώνα,βιβλίου και να μαγεύομαι απο τα λόγια του συνομήλικου μου τότε ήρωα-ποιητή:του Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης αποτέλεσε για μένα ένα είδωλο.Κι αυτό πραγματικά υπήρξε:ένας επαναστάτης με βαθιά πίστη στο Θεό , την Πατρίδα και την Ελευθερία.
Ένα 17χρονο παιδί με ύψιστα ιδανικά , που αφησε τη μοναδική κι ανέμελη σχολική ζωή για να μπορέσει να βάλει στα πνευμόνια του τον αέρα της ελευθερίας,γιατί όπως έγραφε δεν σήκωνε της φυλακής τα βάρη κι ήθελε να αναπνέει τον αέρα του βουνού.

Ο Ευαγόρας άφησε εκτός απο μια θυσία παραδειγμα για τις επόμενες γενεες , ένα σπουδαίο ποιητικό έργο , παρόλο που ήταν μικρός σε ηλικία.Ένα έργο διαθήκη , ύμνους προς το αναφαίρετο καί ύψιστο δικαίωμα της ελευθερίας.
Πόσο θα μπορούσαν αλήθεια τα σημερινά παιδιά να καλλιεργήσουν το αίσθημα της ελευθερίας μέσω των ποιημάτων του ήρωα;Και πόσο ανόητη ήταν η προσπάθεια του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού (της προηγούμενης κυβέρνησης)να αφαιρέσει απο τον ύλη του Δημοτικού τον Αγώνα της ΕΟΚΑ;

Προσωπικά , όχι μόνο αδυνατώ να κατανοήσω την ενέργεια αυτή του Υπουργείου , αλλά αισθάνομαι υπερήφανη που φύτρωσε μέσα μου η συνεχής προσπάθεια διατήρησης της ελευθερίας-ατομικης,κοινωνικής,εθνικής- μέσω των ποιημάτων του Ευαγόρα.
Πραγματικά ,δεν αισθάνομαι την ανάγκη να αναζητήσω σε ξένες χώρες ,επαναστάτες , πλήρως εμπορευματοποιημένους και μυθοποιημένους.

Ο Ευαγόρας υπήρξε ένας γνήσιος Έλληνας Επαναστάτης ,άξιος διάδοχος των τόσων επαναστατών της ελληνικής ιστορίας.Έγραφε για τη μέρα που θά’ρθει:
«Κύπρος:<Τί καλά μου φέρνεις κύμ’απο τα ξένα;Τί να λές φιλώντας κάθε μου μεριά;>Και το κύμα λέει"έφερα σε σένα κάτι που προσμένεις ΠΑΝΤΑ:ΛΕΥΤΕΡΙΑ"

Όταν ο τόπος μας έχει γεννήσει νέους του ύψους του Παλληκαρίδη ,αδυνατώ να ακολουθήσω τη λογική των διάφορων πολιτικών καί κομματαρχών ,οι οποίοι προωθούν την εξύμνηση ,που φτάνει τα όρια της φανατισμένης λατρείας ,ξένων επαναστατων μέσω των νεολαίων των κομμάτων τους.

Τα πράγματα θα ήταν σίγουρα διαφορετικά αν η νεολαία της Κύπρου καθοδηγούνταν απο άτομα σαν τον Παλληκαρίδη κι όχι απο άτομα που ενώ είναι αναμφισβήτητη η επαναστατική τους δραστηριότητα εκτός Κύπρου , χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση κομματικών σκοπιμοτήτων.
Κι αυτό , γιατί ο μέν Ευαγόρας προωθεί τα αγνά αισθήματα της πίστης και Ελευθερίας , οι δε προωθήμενοι ξένοι επαναστάτες κυρίως το αίσθημα του μίσους και φανατισμού πρώτα και μετά της ελευθερίας.
Ο μέν Ευαγόρας αγωνίστηκε για την λευτεριά τού τόπου μας , και για τήν οποία οφείλουμε να εξακολουθήσουμε να αγωνιζόμαστε , οι δέ προωθημένοι ξένοι επαναστάτες για τη λευτεριά –και για διάφορες ιδεολογίες-κάποιου ξένου τόπου , χώρις να έχουν ουσιαστική προσφορά στον τόπο μας και κατά συνέπεια χωρίς να υπάρχει αιτία της ανεξέλεγκτης λατρείας τους.

Ας αναλογιστούν οι αρμόδιοι κι ας σταματήσουν κάποτε το κακό που κάνουν στην νεολαία της νήσου.

Ο γύρος της Ειρήνης και της Αγάπης

2008-07-26T21:42:00.002+01:00

Πριν απο ενάμιση χρόνο περίπου, καθόμουν στo Starbucks της Καμάρας , στη Θεσσαλονίκη , με καλή παρέα και ζεστό καφεδάκι όταν ξαφνικά ήρθε και κάθισε στην παρέα μας ένας άγνωστος , ψηλός τύπος ο οποίος κρατούσε στο ένα χέρι το laptop του και στο άλλο χέρι το κράνος της μηχανής του.Δεν χαιρετηθήκαμε ,δεν ξέραμε καν αν ήταν Έλληνας ή ξένος μέχρι τη στιγμή που πήρε ο ίδιος την πρωτοβουλία και μας συστήθηκε.

Ο Alias Jones ,ήταν ένας Αμερικανος , όχι σαν αυτους που έχουμε στο μυαλό μας και που μας αρέσει να διαδηλώνουμε εναντίον τους.Σε χρόνο μηδεν συμπάθησα και ζήλεψα ταυτόχρονα το τρόπο ζωής του νέου μου φίλου. Και ποιος δεν θα ζήλευε ένα cool τύπο που αποφάσισε να αντιμετωπίσει την κρίση της μέσης ηλικίας κάνοντας το γύρο του κόσμου με τη μηχανή του;

Εκείνες τις μέρες έψαχνε αγοραστή για τη μηχανή .Αγοραστής όμως δεν βρισκόταν εύκολα στη Θεσσαλονίκη κι έτσι η εκεί παραμονή του συνεχιζόταν.Ξεκίνησε απο το Τέξας-πόλη στην οποία ζούσε και εργαζόταν και στην οποία σπούδασε- το 2006 και μέσα σε δύο χρόνια ταξίδεψε σε Αγγλία,Πορτογαλία,Ισπανία,Γαλλία,Βουλγαρία,Ρουμανία ,Ιταλία,Τουρκία ,Ταϊλάνδη.

Ο Sam όπως είναι το πραγματικό του όνομα παράτησε μια πολύ καλή θεση-αυτή του αντιπροέδρου- σε μια εταιρεία ,έβαλε στην άκρη τα κοστούμια και τον αστικό τρόπο ζωής και ακολούθησε το νεανικό όνειρο του , έστω κι αν ο κολλητός φίλος του με τον οποίο μοιραζόταν αυτο το όνειρο δεν μπορούσε να τον ακολουθήσει. Ψαγμένος , διαβασμένος και με έντονη άποψη για τα παγκόσμια πολιτικά ζητήματα ,σε όλες μας τις κουβέντες ασκούσε εντονότατη κριτικη στην κυβέρνηση Μπούς κυρίως για τον πόλεμο στο Ιράκ.Μέσω της ιστοσελίδας του μαλιστα δημοσιεύει μελέτες για την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών ακόμη και συνεντεύξεις συγγραφέων όπως o Noam Chomsky και ο William Greider.

Τις μέρες αυτές ο Sam βρίσκεται στην Τουρκία και γράφει όπως με ενημέρωσε ένα βίβλιο για αυτο το ταξίδι,το γύρο της Ειρήνης και της Αγάπης όπως το ονομάζει ο ίδιος.Κατι μου λέει πως το βιβλίο αυτό θα γίνει best-seller σε πολλές χώρες.Ο Sam έκανε πραγματικότητα το όνειρο που είμαι σίγουρη ότι έχουν πολλοί άνθρωποι , ένα όνειρο που χρειάζεται τόλμη,θάρρος και αγάπη για τη ζωή .

Ζει απολύτως ελεύθερα.

Και μπράβο του.Γιατι η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς.

Για όσους ενδιαφέρονται , ο Alias Jones κρατα ενήμερους για τα ταξίδια του , όλους εμάς που τον γνωρίσαμε και κυρίως την οικογένεια του , μέσω της ιστοσελίδας του , στην οποία υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό υλικο απ’όλες τις χώρες τις οποίες επισκέφθηκε. www.aliasjones.com

Η ελληνική σημαία που δεν έχει θέση πλέον στο κτίριο του ΡΙΚ

2008-07-23T12:50:00.000+01:00

Το είδαμε και αυτό στην Κύπρο του 2008 : η ελληνική σημαία υπεστάλη απο Έλληνες! Η ενέργεια αυτή δεν μπορεί φυσικά να απειλήσει άμεσα την ελληνικότητα της Κύπρου. Όμως , σε τί αλήθεια ενόχλησε η ελληνική σημαία τους υπευθύνους του ΡΙΚ κι έσπευσαν να την υποστείλουν; Στην περίπτωση εκείνη που η ελληνική σημαία δεν έχει θέση στα κτίρια του κράτους , μήπως οι κυβερνώντες θα την υποστείλουν κι απο τα σχολεία στα οποία τα παιδιά διδάσκονται την ελληνική γλώσσα και την ελληνική ιστορία; Το ερώτημα είναι ρητορικό καθώς μου φαίνεται αδιανόητο να υπάρχει σήμερα έστω και ένας Ελληνοκύπριος που θα απαντούσε καταφατικά! Οι αντιδράσεις που προκάλεσε η ενέργεια αυτη είναι φυσιολογικές και δικαιολογούνται απο την ιστορία ,στην οποία καμια φορά , μια μικρή αναδρομή δεν βλαπτει.

Το σύνθημα «Η Κύπρος είναι Ελληνική» σήμερα θεωρείται προκλητικό.Ίσως και να είναι –απο μια ανθρωπιστική σκοπιά- καθώς τα πράγματα έχουν αλλάξει και κάτοικοι της Κύπρου δεν είναι μόνο Έλληνες αλλα και Τουρκοκύπριοι. Όταν τον 19^ο αιώνα μετα την Ελληνική Επανάσταση του 1821 , δημιουργείτο σιγα σιγα το νέο Ελληνικό Κράτος ολοι ήξεραν οτι θα έμεναν εκτός αυτού πολλές ελληνικές περιοχές.Μια απο αυτές τις περιοχές ήταν κι η Κύπρος.Παρ’ολα αυτά κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ελληνικότητα της Κύπρου, απο όποια οπτικη γωνία και να το δεί κανείς.Ας θυμηθούμε την ιστορία και τους Αχαιούς που κατοίκησαν πρώτοι το νησί μας.Ας θυμηθούμε τις περιόδους εκείνες της ιστορίας κατα τις οποίες σύμφωνα με ελληνικές πηγές η ελληνικότητα στην Κύπρο επιβίωνε όταν σε άλλες ελληνικές περιοχές κλονιζόταν εντόνως λόγω ξένων κατακτητών.Ας το δούμε σύμφωνα με την γερμανική αντίληψη για την έννοια του έθνους η οποία θεωρεί οτι οι άνθρωποι ανήκουν στο ίδιο έθνος όταν έχουν κοινή γλώσσα και ιστορία.Ας θυμηθούμε την ρήση του Ισοκράτη: «Έλληνες είναι όσοι μετέχουν στην ελληνική παιδεία», και θα μπορούσα να συνεχίσω να αναφέρω άπειρα στοιχεία που αποδεικνύουν την ελληνικότητα της Κύπρου.

Ο Αγώνας της ΕΟΚΑ δεν έφερε τελικά την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ,και η Κύπρος ανακυρήχθηκε ανεξάρτητο κράτος.Την Κυπριακή Δημοκρατία και τα σύμβολα της τιμούμε και σεβόμαστε σήμερα όλοι.Δίπλα όμως στο σύμβολο , στη σημαία του κράτους μας υπάρχει κι η σημαία του Έθνους μας ,η ελληνική , η οποία καθε φορά που αντικρίζουμε μας θυμίζει ποιοι είμαστε , μας δείχνει την ταυτότητα μας ,την καταγωγή μας , την ιστορία μας.Μας θυμίζει τους αγώνες που έδωσαν οι πρόγονοι μας για αυτο το τόπο,γι’αυτή τη γαλανόλευκη σημαία που ενέπνευσε γενιές πολλές ,εθνικούς ήρωες , στρατιώτες , μεγάλους πολιτικούς και μεγάλους συνθέτες.

Όλες οι προσπάθειες εκείνων των συμπατριωτών μας ,που θεωρούν ότι πρέπει σιγα σιγά να εξαφανιστεί η ελληνική σημαία , είτε για χάρη της λύσης του Κυπριακού είτε λόγω εθελούσιας άγνοιας της ιστορίας, θα πέσουν στο κενό.Δεν πρόκειται να καταφέρουν ποτε να την υποστείλουν απο τις καρδιές των περήφανων Ελλήνων της Κύπρου!

Αλέξανδρος ή Παρμενίων

2008-07-22T23:25:00.001+01:00

Σύμφωνα με την αφήγηση του Πλούταρχου(Αλέξανδρος 29,4) όταν ο Δαρείος πρότεινε στο βασιλιά Αλέξανδρο να συμβιβαστεί ,ο Παρμενίων είπε στον Αλέξανδρο:"Εγω θα δεχόμουν αν ήμουν Αλέξανδρος"."Κι εγώ αν ήμουν Παρμενίων"του απάντησε ο Αλέξανδρος.

Σε όλη μας τη ζωή επιλέγουμε μια εκ των δύο συμπεριφορών.Μπορούμε να γίνουμε σαν τον Αλέξανδρο ασύμβιβαστοι και επίμονοι ,μή εγκαταλείποντας τα όνειρα μας.
Ή μπορούμε να γίνουμε σαν τον Παρμενίων , συμβιβαστικοί και φοβιτσιάρηδες...